Als in mei 2008 in een heel andere zaak, de Puttense moordzaak, ene Ronald P. wordt aangehouden als verdachte, gaat er bij de vader van Anneke van der Stap een belletje rinkelen. ‘Hij woonde in Delft en er lopen verschillende lijntjes van hem naar mijn dochters.’ Justitie zet een nieuw team op de zaak om het hele dossier nog eens door te spitten.
Een eerste aanknopingspunt is een witte bestelauto, die was gesignaleerd rond de plek waar Anneke’s lichaam werd gevonden. Ronald P. reed eenzelfde soort auto. Verder heeft een zendmast in Scheveningen op de avond dat Anneke verdween een signaal van haar mobiele telefoon opgepikt. Ronald P. werkte daar destijds in de buurt in een strandtent.
‘Het zijn punten die niet uitmunten in waarschijnlijkheid, maar alles bij elkaar is het genoeg reden om hem eens goed na te trekken’, redeneert vader Van der Stap. En dat gebeurt ook. Het Openbaar Ministerie laat weten dat er een nieuw team op de zaak is gezet, bestaande uit rechercheurs uit Rotterdam en Breda. ‘Een vers team kan misschien weer een andere insteek hebben en een nieuw aanknopingspunt zien.’
Samengewerkt
Nu P. in de Puttense moordzaak wordt verdacht van de moord op Christel Ambrosius in 1994, wijst ook zus Marieke van der Stap in zijn richting. Ze werkte samen met hem in dezelfde strandtent.
Op 5 juli 2005, zes dagen voor Anneke’s verdwijning, komt de hele familie Van der Stap in die strandtent eten. Marieke kende haar oud-collega niet goed, maar sluit niet uit dat hij toen met Anneke in contact is gekomen. Het was de laatste keer dat ze haar zus heeft gezien.
Op 9 oktober 2009 wordt Ronald P. veroordeeld in de Puttense moordzaak. Hij verdwijnt voor vijftien jaar achter de tralies. In het hoger beroep komt daar nog drie jaar bij; het gerechtshof veroordeelt hem op 10 november 2011 tot achttien jaar cel.
