COLUMN Stuiterballen met spinners in de klas, 'voor de concentratie...'

DEN HAAG - Opeens lopen ze er allemaal mee. Handspinners. Kleine plastic schijfjes, aan de zijkanten verzwaard en met in het midden een draaipunt op kogellagers. Als je ze een zetje geeft dan blijven ze heel lang ronddraaien. Waar ze vandaan komen? Geen idee, vorige week waren ze er nog niet, maar nu zijn ze er overal. En wie ze niet heeft die heeft ze inmiddels besteld en kijkt vol ongeduld uit naar de bezorging van zijn spinner.

Elke dinsdag om half negen komt groep 8 mijn klas ophalen. De kinderen gaan dan in tweetallen oefenen met lezen. De groten helpen de kleintjes. Hartstikke mooi, want mijn kinderen krijgen dan een half uur lang één op één aandacht van iemand die het al goed kan. Ze gaan dan ook met sprongen vooruit. Maar vandaag loopt het net iets anders. Als om half negen de deur open gaat stappen er 24 bijna pubers binnen waarvan het merendeel quasi-nonchalant een spinner in zijn hand laat draaien. Alsof dat de gewoonste zaak van de wereld is.

Mijn kinderen zijn vol bewondering. 'Wauw, die kan het goed', klinkt het. Wat de achtstegroepers opvatten als een uitnodiging om nog mooiere kunstjes te laten zien. Het zorgt voor nogal wat onrust en het duurt dan ook een stuk langer dan normaal voordat alle kinderen hun maatje hebben gevonden en met een boek voor hun neus aan tafel zitten. Maar ook dan wil het niet echt rustig worden, hoewel sommige groepjes wel beginnen te lezen, zie ik toch ook een boel gedraai en gefriemel. Het blijkt toch behoorlijk lastig om je aandacht op je boek te richten met zo'n mooi hebbedingetje in je handen.

'Voor de concentratie'

'Jongens, doe die dingen eens weg en ga gewoon lezen', hoor ik mezelf met toch wat irritatie zeggen. Want waar slaat dit toch opeens op? Hoe kan het dat alle kinderen van de school opeens collectief besloten hebben om speelgoed mee te nemen? Ze weten toch dat dat niet de bedoeling is? Een grote knul uit groep 8 wil het me wel uitleggen. Ik heb hem in de klas gehad toen hij nog een klein stuiterballetje van nog geen twee turven hoog was, maar nu vertelt hij me met een diepe bromstem: 'Dat is voor de concentratie, juf. Zo kunnen we beter werken.' Ondertussen probeert hij zijn spinner op alleen zijn wijsvinger rond te laten draaien. Wat hem niet lukt. Het ding valt met luid gekletter op de grond.

Nu toch vermaakt vraag ik hem: 'En helpt het een beetje?' 'Nee, maar het is wel leuk', antwoordt hij lachend. Hij snapt me wel. 'Goed zullen we de spinners dan nu toch maar even weg doen zodat we kunnen gaan lezen?' vraag ik nog een keer. De spinners verdwijnen en de kinderen gaan aan de slag. Tenminste, voor zo ver ik kan zien. Ik maak me geen enkele illusie, zodra ik mijn hielen licht komen ze heus weer uit die broekzakken tevoorschijn.

Friemelding tegen stress

Toch nieuwsgierig geworden doe ik in mijn pauze een klein Google onderzoekje naar deze nieuwe rage. Op Youtube vind ik heel veel filmpjes waar je mooie trucjes kan leren en waar uitgelegd wordt hoe je zelf, gratis, een spinner kunt maken. Toch hebben de meeste kinderen op school er één gekocht. De prijzen variëren van €1,50 tot €35,00. Voor dat laatste bedrag heb je dan wel een extra hippe titanium versie. Volgens de reclame uitingen zijn het kleine wonderapparaatjes. Behalve dat je er leuke trucjes mee kunt doen, helpen ze ook om je beter te kunnen concentreren en tegen verveling.

Sommige sites gaan nog wat verder in hun claims. Zij zeggen dat de spinners helpen bij angst, stress, ADHD en autisme. Nu ken ik heus kinderen die er baat bij hebben om te friemelen om zo van hun bewegingsonrust af komen. Er is dan na overleg met ouders en vaak op advies van de behandelaar van het kind, een geschikt friemelding gekozen. Dit mogen deze kinderen dan gebruiken als zij het nodig hebben. Maar ook dan is het echt niet de bedoeling dat kinderen kunstjes gaan zitten doen onder hun schoolwerk.

'Het is toch speelgoed'

Mijn collega's en ik hadden na de pauze dus een gesprekje te voeren met onze klassen. Voortaan mogen de spinners niet meer mee het lokaal in. Dat viel even tegen. De teleurstelling stond op hun koppies te lezen. Sommigen brachten ook nu weer het argument van de concentratie aan. 'Maar jongens, kunnen jullie je dan allemaal zo slecht concentreren dat je daar een hulpmiddel voor nodig hebt?' Ow nee, dat was nou ook weer niet zo, moesten ze toch eigenlijk wel toegeven. 'Dus is een spinner voor jullie dan een hulpmiddel voor in de klas, of is het eigenlijk speelgoed?'

Er ging een zucht door het klaslokaal heen. Ze wisten al wel waar dit heen ging. 'Speelgoed', klonk het weinig enthousiast. Tot een van de kinderen opeens een idee had en de mogelijkheden zag van de nieuw ontstane situatie: 'Juf, mag ik hem dan straks wel mee naar buiten nemen? Ik kan een cool trucje, mag ik dat dan laten zien?' De sfeer sloeg gelijk om. 'Ja, juf, mag dat?', klonk het van alle kanten. 'Ik kan hem op mijn neus laten draaien, wil je dat zien?' 'Ja, natuurlijk wil ik dat jongens', lach ik, 'het is toch speelgoed!'


Reageren? Mail naar manonvankreijl@omroepwest.nl.




Alle columns van Manon van Kreijl zijn terug te lezen op een aparte pagina.
Meer over dit onderwerp:
COLUMN MANON VAN KREIJL ONDERWIJS
Deel dit artikel:

Reageren