In deze bizarre, steeds terugkerende droom komt de vader door een medische ingreep weer tot leven. Maar zoals te verwachten: niets is zoals het was. Verward schrik je op uit je slaap. Het moet er uit. Je moet het kwijt. De surrealistische droom vormt de basis van het nieuwe album van de Haagse singer/songwriter dyzack (zonder hoofdletter).
De titel ‘This Mangy Soul’ staat voor de schurftige ziel. Het is het vierde en tot nu toe meest persoonlijke album van dyzack. Het Haagse gitaarwonder, in het dagelijks leven Erik Hofland, werd in 1999 nog bekroond met een zilveren harp. Met misschien wel het mooiste Nederlandse album van 2011 is hij terug van eigenlijk nooit weggeweest.
Veelzijdigheid
Erik Hofland speelt op ‘This Mangy Soul’ alle instrumenten zelf. Dat op zich is al een hele prestatie. Want bij sommige artiesten wil dat nog wel eens verkeerd uitpakken, maar dyzack excelleert op alle instrumenten. Tussen 2005 en 2011 componeerde hij muziek voor het theatergezelschap Vis à Vis en dat betaalt zich nu uit. De arrangementen staan als een huis. Bij elke luisterbeurt word ik weer verrast door de veelzijdigheid en verrassende wendingen.
De muziek klinkt heel filmisch. Ik hoor flarden van ‘Once Upon A Time In The West’ van Ennio Morricone (luister naar het geweldige, instrumentale ‘Off Day’s Grace’). Soms moet ik denken aan Ry Cooder’s ‘Paris, Texas’ (‘This Beautiful Place’). En op andere momenten hoor ik de blues van The Rolling Stones (‘You Make My Day’) of The White Stripes (‘Zombie Trail’) voorbij komen. Maar het is dyzack die het zich allemaal eigen maakt.
Verlies en angst
Met een onderwerp als een vader die zelfmoord pleegt, liggen verschillende gevaren op de loer. Gelukkig verliest dyzack zich nergens in zelfmedelijden of woede. Zo zingt hij in ‘Faded To Soul’, één van de vele hoogtepunten: ‘Out of sight / Out of mind / A replaceable piece / In this heart I have’. Daarmee is ‘This Mangy Soul’ een verzameling songs geworden over verlies en angst, waarin iedereen zich kan herkennen. Zoals bijvoorbeeld in ‘The Race’: ‘Wonder how I do / A wish for love from a fool / Maybe some will be hurt’.
Bij de popstad Den Haag denk je altijd meteen aan Golden Earring, Anouk, Kane en Di-rect. Niks mis mee natuurlijk, maar het talent van dyzack wordt daarbij behoorlijk tekort gedaan. Erik Hofland is het best bewaarde geheim van de Haagse muziekscene. Wat mij betreft moet daar snel verandering in komen. Zijn vader kan trots zijn op zijn zoon.
Reacties
Aan mij zal het niet liggen Gerard!
Laat Omroep West nou een radio- en tv-zender hebben die het 'best bewaarde geheim van de Haagse muziekscene' heel snel heel bekend kan maken! Go for it!
Nieuwe reactie inzenden