Instellingen

Student snijdt huisgenote keel door: 'Ik ben een klootzak'

Advocaat met wetboek in hand

LEIDEN - 'Ik ben een klootzak. Zelf kan ik het niet, ik heb een stok achter de deur nodig. Dat ben jij.' In een afscheidsbrief beschreef de Leidse student Wouter H. dat hij zijn huisgenote de keel moest doorsnijden, voordat hij zelfmoord zou durven plegen. Donderdag is hij door de rechter veroordeeld.

H. sneed zijn huisgenote, tevens ex-vriendin, vorig jaar juni de keel door in hun studentenhuis aan de Oude Singel in Leiden. Zij overleefde de aanval. En Wouter H., hoewel hij van het dak had willen springen, pleegde geen zelfmoord.

Donderdag veroordeelde de rechter hem tot vijf jaar cel. De rechter gaat uit van het scenario dat H. zelfmoord wilde plegen, maar dat nog niet durfde. Als laatste zetje wilde hij zijn huisgenote ombrengen. Daarna zou hij zichzelf wel van het leven móeten beroven.

'Dust in the wind'

Hoe lang H. die nacht heeft rondgedwaald, weet hij niet meer. Rond 0.30 uur gaat hij naar bed, maar hij kan niet slapen. Hij had eerder zijn huisgenote met iemand zien zoenen en voelt zich depressief en in de war. Hij denkt erover om een eind aan zijn leven te maken, maar weet niet zeker of hij dat wel echt wil.

Dan schrijft hij de afscheidsbrief. 'Wrong place, wrong time', schrijft hij aan zijn huisgenote. Met een uitgeklapt zakmes loopt hij de gang op. Hij schrijft met een krijtje op haar deur: 'All we are is dust in the wind'. Dan klopt hij aan en gaat naar binnen.

Hals doorgesneden

De huisgenote wordt wakker van het geklop. Als ze zich omdraait, ziet ze H. bovenaan de trap van haar hoogslaper, hij klimt langzaam op haar bed. Hij kroop wel vaker bij haar in bed, maar ze vindt het wel eng dat hij nu niets zegt. Ze vraagt meerdere keren wat hij komt doen, maar krijgt geen antwoord.

Dan grijpt H. haar keel en draait haar lichaam op de buik. Hij pakt met een hand haar mond, trekt haar omhoog en snijdt met het zakmes langs de voorkant van haar hals.

Beheerst en vastberaden

Het valt de rechter op hoe beheerst en vastberaden Wouter H. te werk is gegaan. 'U heeft zich niet laten weerhouden door haar vragen, haar tegenstribbelen, haar terugvechten of haar schreeuwen.' De rechter gaat uit van een voorgenomen besluit haar de keel door te snijden. 'Bij een plotselinge gemoedsopwelling passen eerder steekwonden, geen snijwonden.'

Deskundigen noemen H. 'enigszins verminderd toerekeningsvatbaar'. Ze stellen dat H. persoonlijkheidsproblemen heeft, maar geen persoonlijkheidsstoornis. Geen tbs dus.

Waarom

'U heeft uw huisgenote geprobeerd te doden', concludeert de rechter. 'U heeft dat gedaan in de nacht, op een plek waar zij zich juist veilig zou moeten voelen.'

'Ze heeft niet alleen lichamelijk ontsierend letsel opgelopen, maar ook psychisch leed. Ze heeft de aanval als zeer beangstigend ervaren en voelt zich niet meer veilig. De herinnering is er nog altijd. En de rechtbank kan zich goed voorstellen dat ze het heel moeilijk vindt dat ze tot op heden niets van u heeft vernomen. Ze weet nog steeds niet waarom u dit heeft gedaan.'