Instellingen

Moord Dyniël in Ypenburg was plotselinge escalatie van langlopende vete

© Marofer

DEN HAAG - De ruzie leek zo goed als gesust, de rust teruggekeerd. Toch trok Ricky G. vorig jaar februari plots een pistool en schoot Dyniël, de ex van zijn vrouw, dood op de Wrightlaan in Ypenburg.

Er was al ruim drie jaar sprake van een gespannen situatie, voordat het op dinsdag 16 februari tot de fatale schietpartij kwam. Dyniël had een moeizame omgang met zijn ex Priscilla, die inmiddels met Ricky G. was. Er werd door Dyniël gedreigd en over en weer gescholden. Ook Ricky raakte in de incidenten verwikkeld. Dyniël had vaker aan de deur gestaan of in de straat heibel geschopt.

Een jaar eerder nog met Oud en Nieuw, kwam hij langs. 'Wij zijn niet van het slaan, wij zijn van het schieten', zouden hij en zijn broer toen hebben gedreigd. Dat zou Ricky later nog dreigender voelen: Dyniël zette hem naar eigen zeggen een pistool in de zij toen ze in een auto zaten te praten. Dat was het moment, twee weken voor de fatale schietpartij, dat Ricky G. een pistool kocht om zichzelf te beschermen. De officier gelooft overigens niet dat er echt zo veel is gedreigd; er is nooit aangifte gedaan.

Zoontje

Belangrijke factor in de ruzies was het zoontje van Dyniël en Priscilla, dat nu bij Priscilla en Ricky woonde. Dyniël zou afspraken over de omgang slecht nakomen, maar was ondertussen ook niet te spreken over hoe Priscilla en Ricky met het kind omgingen. 'Als hij ooit mijn kind aanraakt', riep hij eerder al over Ricky, 'is hij er geweest.' De schoonmoeder van Ricky bemiddelde geregeld in de ruzies.

Het weekend voor de fatale schietpartij kreeg het zoontje inderdaad 'een tik' van Ricky. Het 8-jarige ventje had de schoonmoeder (zijn oma dus) geslagen, zijn moeder uitgescholden voor 'kankerhoer' en ook Ricky voor van alles uitgemaakt. Om te voorkomen dat Dyniël het via zijn zoontje zou horen, belde de schoonmoeder hem om het volledige verhaal te vertellen. Het werkte averechts: twee dagen later stond Dyniël voor de deur om verhaal te halen.

Confrontatie

Priscilla was die middag thuis, maar deed niet open toen Dyniël aanbelde. Wel pakte ze de telefoon om haar moeder te waarschuwen en ze belde Ricky. 'Ga nog even langs de kinderboerderij met je zoontje', stelde ze voor, in de hoop een confrontatie te voorkomen. Maar Ricky, niet wetende dat Dyniël in de straat stond, wilde wel eerst even langs huis. Samen met zijn eigen zoontje en zijn collega, draaide hij rond 15.00 uur nietsvermoedend de Wrightlaan in.

Dyniël kwam meteen met grote stappen op hem af. 'Je hebt mijn kind geslagen! Jij komt nog wel!' Ricky, die met zijn eigen zoontje op de arm stond, kreeg een harde klap. Priscilla kwam naar buiten, Ricky's collega stapte uit de auto, de schoonmoeder kwam op hetzelfde moment ook aanrijden. Iedereen sprong ertussen.

Escalatie

Na de eerste vechtpartij ging Ricky met zijn zoontje naar binnen. Dyniël werd door de schoonmoeder meegenomen, haar auto stond een tiental meters verderop. Ze probeerde hem op de passagiersstoel te duwen. Priscilla heeft ondertussen 112 gebeld: 'Kom snel, mijn ex staat hier te dreigen.' Ondertussen hoorde de centralist haar roepen: 'Rick, hij zit al in de auto, mijn moeder is bij hem. Kom gewoon binnen. Rick. Rick!' Dan klinkt er een enorm gegil.

Ricky is een halve minuut binnen geweest en heeft daar zijn pistool gepakt en onder zijn trui verstopt. Terug buiten ijsbeerde hij wat voor zijn tuinhekje, maar de situatie leek onder controle. Maar dan escaleert het alsnog. Terwijl de schoonmoeder om haar auto liep om zelf in te stappen, maakte Ricky vanaf een afstandje een gebaar en riep 'Jij slaat mij nooit meer!' naar Dyniël. Die gooide zijn deur weer open en stapte uit de auto. Als door een wesp gestoken vloog Ricky plots de straat over op hem af. Binnen een seconde stond hij met getrokken pistool bij Dyniël en schoot drie keer. Teruglopend naar zijn huis, leek hij alweer rustiger. Hij zei tegen zijn collega: 'Ik zei toch dat dit een keer ging gebeuren.'

Geen herinnering

Ricky had twee cameraatjes aan zijn huis hangen. De beelden van wat er voor zijn deur gebeurde had hij nog niet eerder gezien. Hij zegt dat hij die middag buiten zichzelf raakte en dat hij zich niets van het schieten kan herinneren. Hij weet pas weer dat hij op zijn knieën zit met de politie naast hem. De beelden op het scherm herkent hij niet.

Priscilla duidelijk wel. Achter in de zaal ziet ze het hevig geëmotioneerd terug en kan ze haar tranen niet bedwingen.