COLUMN: Actie

DEN HAAG - Ik heb het net pas gedaan. Inschrijven bij de Facebookgroep 'PO in actie'. Deze groep wil met zo veel mogelijk leraren samen een front vormen, om zich hard te maken voor betere arbeidsvoorwaarden in het onderwijs. En met succes, al meer dan 34.000 leraren doen mee. Waarom ik me dan nu pas inschrijf? Ja, nou, tja, gut… ik heb het druk, enzo. Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd. En actie, dat klinkt eerlijk gezegd naar nog meer drukte en veel gedoe. En daar zit ik dus eigenlijk niet op te wachten. En verder vind ik het ook een beetje ongemakkelijk om meer salaris te vragen. En zeuren dat ik het zo druk heb, vind ik ook niet erg chique. En sowieso al dat geklaag, dat staat me niet.

Wat ook meespeelt is dat ik niet zo goed weet wat de oplossing zou moeten zijn. Het gaat over zoveel mensen en zoveel kinderen. Het probleem is zo complex en het gaat over zoveel geld. Ik weet niet waar we zouden moeten beginnen. En dan richt ik me liever op problemen die ik wel kan overzien. Zoals: hoe zorg ik dat ook Lana leert optellen en hoe zorg ik dat zoonlief zijn huiswerk maakt.

Maar ondertussen is er wel een probleem. Iedereen kan verzinnen dat het belangrijk is dat juffen en meesters zich blij en fit voelen. Alleen dan hebben ze de veerkracht die nodig is om te kunnen omgaan met alle verschillende behoeften van kinderen. Dan is er tijd en ruimte om na te denken over onderwijsvernieuwingen, dan is het mogelijk om een extra opleiding te volgen en te groeien in je vak. En dat is wat er nodig is om betere zorg en kansen te creëren voor kinderen. Daarom is het belangrijk dat de werkdruk omlaag gaat. Zodat leerkrachten weer de puf en de tijd hebben om vooruit te kijken.

Ingewikkeld

Helaas is dat verminderen van de werkdruk niet alleen een kwestie van een paar formuliertjes meer of minder in vullen. Als het zo simpel was, dan was er geen echt probleem. De werkdruk wordt veroorzaakt door een heleboel factoren die allemaal met elkaar samenhangen en deels ook in de samenleving liggen. Dat maakt het zo ingewikkeld.

Het gaat over passend onderwijs, waardoor kinderen met verschillende behoeften - die soms haaks op elkaar staan - bij elkaar in de klas zitten. Het gaat over zorg en in hoeverre, wij' als leerkrachten in staat zijn die te bieden. En de frustratie die het geeft als je jezelf tekort voelt schieten. Het gaat over lerarentekorten, waardoor mensen doorwerken als ze ziek zijn, omdat ze weten dat er niemand is die hun klas kan overnemen. Over de veranderende samenleving waardoor een steeds groter deel van de opvoeding van kinderen onder schooltijd plaatsvindt.


Oneerlijk

Het gaat over de oneerlijke verdeling van werkdruk. Waarbij leerkrachten die toevallig een zware klas hebben, na een lange dag heel hard werken, beloond worden met extra veel zorggesprekken om te voeren, formulieren om in te vullen en instanties om te woord te staan. Het gaat ook over de eeuwige druk vanuit Cito en inspectie en het bizarre idee dat alle klassen en scholen minimaal gemiddeld 'moeten scoren. Wat per definitie onmogelijk is.

Het gaat over juffen en meesters, die hun werk proberen te combineren met hun gezin. En dus helemaal gek worden van alle activiteiten buiten schooltijd, omdat dat niet te combineren is. Die de paniek voelen toeslaan als hun eigen kind een keer ziek is, of een schoolreisje heeft en eerder uit school gehaald moet worden. Want wie moet er voor de groep staan als zij een keer voor het thuisfront kiezen?

Salaris

En ja, het gaat ook over salaris. Want waarom zou je hier aan beginnen, als je werkelijk overal meer kan verdienen met je HBO-diploma?

Omdat het ook prachtig en belangrijk werk is. Als juf of meester doe je er toe. Je kunt in het leven van een kind een groot verschil maken. Voor sommige kinderen ben je de enige stabiele volwassene in hun leven, andere kinderen kun je door jouw kennis en vakmanschap net dat duwtje geven om zich echt te kunnen ontwikkelen. En door de jaren heen bouw je aan de volgende generatie van Nederland. Het is mega-belangrijk werk. En dat moet goed gedaan worden. Kinderen verdienen juffen en meesters die het beste van zichzelf kunnen geven. En daarom verdienen juffen en meesters goede arbeidsomstandigheden.

Vandaar dus, dat ik me toch maar opgegeven heb. Dan maar een beetje gedoe.


Reageren? Mail naar manonvankreijl@omroepwest.nl.


Alle columns van Manon van Kreijl zijn terug te lezen op een aparte pagina.
Meer over dit onderwerp:
COLUMN MANON VAN KREIJL ONDERWIJS
Deel dit artikel: