COLUMN: Bakfiets

WESTLAND - Even dacht ik dat ik nog dat ik in een nachtmerrie zat, toen mijn kinderen vanochtend vroegen of we op de fiets naar school gingen. Maar ze meenden het. Ik trok de gordijnen open en zag een stormachtige, grijze lucht waar miezer uit viel. Nee… kreunde ik inwendig.

‘Ja, leuk!’ riep de goede, verantwoorde moeder in mij enthousiast. Want fietsen is gezond en leerzaam. En dat moet je stimuleren natuurlijk.

Geitenwollensokken moeders
Eigenlijk heb ik niet eens te klagen, ik heb een fantastische fiets. Het is namelijk een bakfiets. Een bakfiets? Ik hoor het je denken. Is dat niet voor die geitenwollensokken moeders met ongeverfd haar en een foute broek? Jazeker, zo’n moeder ben ik ook. En die fiets blijkt verdomd handig! Ik zal uitleggen waarom.

Het moet wel leuk blijven
Toen mijn derde kind geboren werd kon ik er niet meer omheen: meer dan twee kinderen op een fiets past niet, en ik wilde toch blijven fietsen. Dus moest ik aan de bakfiets. Ik zag een mooie bakfiets met trapondersteuning. Hé, het moet wel leuk blijven natuurlijk.

Het kostte even tijd om manlief ervan te overtuigen dat dit een heel goede investering was, want voor hetzelfde bedrag koop je ook een leuke tweedehands auto. En dan zit je droog. Maar je lijf wordt er niet strakker op. Dat gaf de doorslag. Even later was de fiets daar.

Sloegen elkaar de hersens in
Het leek mij wel idyllisch, met drie kindjes in de bakfiets op pad om de geitjes te voeren. Viel dat even tegen. Mijn kinderen hebben een hekel aan dieren. En in die bak sloegen ze elkaar de hersens in. Uiteindelijk monteerde ik een zitje achterop en liet ik er één fietsen. Met een armlengte afstand tussen de kideren was de oorlog in elk geval voorbij.

6 kratten bier
Inmiddels zijn ze groter en fietsen ze allemaal zelf. En toch blijft de bakfiets. Waarom? Ten eerste natuurlijk de trapondersteuning. Ik ben eraan gewend geraakt en kan niet meer zonder. Ik denk dat ik zelfs niet eens meer zonder zijwielen kan fietsen! Verder passen er kinderfietsjes in de bak. Wij wonen in het Westland tussen de kassen, drie kilometer buiten het dorp. Zijn de kinderen moe, kunnen ze met fiets en al in de bak. Ook kunnen er zonder meer vriendjes mee, ook als we op de fiets zijn. En wist je dat er in mijn bakfiets zeker 6 kratten bier passen?!

Misschien is dat ook de reden dat het met dat strakke lichaam nog steeds niet helemaal gelukt is…
Meer over dit onderwerp:
COLUMN LISETTE DE BRUIJN WESTLAND BAKFIETS
Deel dit artikel: