COLUMN: Hoogbegaafd

WESTLAND - ‘Oh, daar heb je weer zo’n moeder die denkt dat haar kind hoogbegaafd is.’

Een zin die nooit tégen je, maar altijd óver je wordt gezegd. Of gedacht. Door leerkrachten, door andere moeders. Inwendig zuchten ze eens diep. Zulke goede cijfers haalt dat kind helemaal niet, en zo slim komt het niet over. Die moeder wil gewoon te graag!

Pushende ouders
Helaas, over hoogbegaafde kinderen en hun ouders bestaan veel vooroordelen. Er wordt in de media een beeld geschetst van pushende ouders, en arme kinderen die geen kind meer mogen zijn. Of juist nerds, die alleen maar met hun neus in de boeken zitten, en van hun ouders op kinderleeftijd al ingewikkelde sommen krijgen.

Ik ben geen professor
Ik ben zelf hoogbegaafd. En nee, dat zie je niet aan de buitenkant. Ik heb geen bril, ik draag make-up en heb meestal leuke kleding aan. Ook zeg ik regelmatig domme dingen. Ik ben geen professor, maar heb gewoon een HBO-opleiding gedaan. Je merkt er dus niks van dat ik hoogbegaafd ben. Maar het is echt zo.

Ik sloeg een klas over
Het heeft een hele tijd geduurd voordat ik hier openlijk voor uit durfde te komen. Ik wilde helemaal niet hoogbegaafd zijn, maar gewoon normaal. Ik sloeg een klas over, wat 25 jaar geleden behoorlijk bijzonder was. Ondertussen deed ik op school mijn uiterste best om vooral niet de hoogste cijfers te halen, en erbij te horen, wat jammerlijk mislukte.

We kunnen het niet ontkennen
Nu ben ik zo’n moeder van hoogbegaafde kinderen. En ook voor hen had ik het liefst gewild dat ze normaal waren. Gewoon, omdat dit het leven een stuk makkelijker maakt. Maar we kunnen het niet ontkennen: ze hebben andere lesstof nodig, speciale begeleiding en uitdaging. Ook zij hebben klassen overgeslagen.

Nerd met pushende ouders
Als moeder probeer ik de juiste begeleiding voor mijn kinderen te krijgen. Dat is niet altijd makkelijk, al is er veel veranderd sinds de tijd dat ik op school zat. Er is meer kennis, en er wordt meer naar het kind gekeken. Toch blijft hoogbegaafdheid nog een taboe, en blijft het beeld van de nerd met de pushende ouder.

Het taboe doorbreken
Jammer! Want met een goede basis en goede begeleiding kunnen wij hoogbegaafden het ver schoppen. Met mij is het uiteindelijk toch goed gekomen. En net als alle ouders wil ik gewoon het beste voor mijn kinderen. Door te schrijven over hoogbegaafdheid probeer ik het taboe te doorbreken, en te zorgen dat er nog meer openheid komt rondom hoogbegaafdheid. Want dat is hard nodig!


Deel dit artikel: