COLUMN Spaans benauwd; duizenden leerkrachten tekort

DEN HAAG - Al een paar weken zie ik steeds een vreemde mededeling in de media opduiken: 'Eind vorige maand bleek uit de laatste arbeidsmarktramingen dat het lerarentekort bij gelijkblijvende omstandigheden iets langzamer groeit dan voorspeld. In 2022 is er een tekort van 4100 fulltime arbeidsplaatsen op de basisschool, twee jaar later dan in eerdere ramingen.'

Of iets van gelijke strekking. Het staat er bijna opgeschreven alsof het je gerust moet stellen. Jongens, we kunnen allemaal opgelucht ademhalen want… pas in 2022 zijn er 4100 klassen zonder juf of meester! Het is dus allemaal nog  niet zo dringend. Er is nog tijd genoeg om de tekorten op te lossen. Weet je wat een mooie oplossing is? We verlagen de kosten van de PABO-opleiding en dan zijn er over vier jaar, in 2022, vast een heleboel nieuwe juffen en meesters en komt het allemaal goed.

Het is een bizar getal: 4100 fulltime banen. Dat zijn 4100 klassen die niet bemand kunnen worden. Dat zijn, als je ervan uitgaat dat er ongeveer 25 kinderen in een klas zitten, 102.500 kinderen die geen juf of meester hebben. En het aantal kinderen wat daar 'last' van zal hebben is nog eindeloos veel groter. Want natuurlijk is het niet zo dat die 100.000 kinderen thuis komen te zitten terwijl alle andere kinderen gewoon fulltime naar school gaan. Nee, om de tekorten op te vangen zullen scholen minder groepen kunnen maken, zodat alle kinderen in grotere klassen komen te zitten. Of klassen zullen gerouleerd worden, elke middag mag er een andere groep eerder naar huis. Op een school waar voor één groep een leerkracht te weinig is, zijn alle kinderen en leerkrachten de dupe.

Om nog maar te zwijgen van wat dat betekent voor de dan nog werkende leraren. Die nog meer belast worden, met nog grotere groepen en eenzelfde hoeveelheid taken die simpelweg door minder mensen gedaan moeten worden. Hoeveel uitstroom en burn-out zal dat weer voor gevolgen hebben? En die chaos moet dan opgevangen worden door de groep volledig onervaren net van de PABO afgestuurde leerkrachten, die natuurlijk allemaal massaal zijn afgekomen op het bijzonder genereuze aanbod van het ministerie dat er voor de lerarenopleidingen nog maar half collegegeld betaald hoeft te worden.

Nu weet ik dat er zorgen zijn over het rekenniveau van de gemiddelde PABO-student, maar ik weet vrij zeker dat ook zij zullen verzinnen dat die paar duizend euro korting op het collegegeld op geen enkele manier opweegt tegen een hele carrière lang iedere maand weer een paar honderd euro minder betaald krijgen dan in een andere baan van vergelijkbaar niveau.

Ik krijg het er ijskoud van. En dan probeer ik nog maar niet eens aan te denken hoe het er dan in de tussentijd aan toegaat. Want ik neem aan dat dat tekort van 4100 leerkrachten niet van de ene op de andere dag opeens daar is en dat er in de jaren daarvoor dus ook al duizenden juffen en meesters tekort zijn. Er is helemaal geen ruimte om even adem te halen. Dit zinnetje schetst een horrorscenario en ik krijg het er Spaans benauwd van.

Reageren? Mail naar manonvankreijl@omroepwest.nl.

Alle columns van Manon van Kreijl zijn terug te lezen op een aparte pagina.

Deel dit artikel:

Reageren