Pyeongchang 2018: de Spelen van koning Kjeld Nuis en kroonprinses Esmee Visser

REGIO - Vier keer goud, drie keer zilver en drie keer brons. Dat is de majestueuze medailleoogst van onze regiogenoten op de 23ste Olympische Winterspelen. Pyeongchang 2018 zal de boeken ingaan als de kroning van 'schaatskoning' Kjeld Nuis en 'kroonprinses' Esmee Visser.

Met zijn twee gouden medailles is er maar één man die zich de onbetwiste schaatskoning van deze Olympische Spelen mag noemen: Kjeld Nuis. Het sprintkanon uit Zoeterwoude begint met goud op de 1500 meter. 'Een kinderdroom die uitkomt', vertellen zijn familieleden.

Het feest wordt helemáál compleet als Nuis er op de 1000 meter een tweede titel aan toevoegt. Hij weerstaat de zenuwen en zijn oma's en opa's zijn door het dolle heen. Nuis, een pupil van de Haagse succescoach Jac Orie, rekent voorgoed af met het predicaat 'net-niet'.

Grootste verrassing

Een andere olympisch kampioen geldt zonder twijfel als de grootste verrassing van Pyeongchang. Een jaar geleden had het grote publiek nog nooit gehoord van Esmee Visser, maar dat is nu compleet veranderd na haar gouden race op de 5000 meter.

De kroonprinses van ijsclub Nut en Vermaak uit Leimuiden bezorgt haar clubgenoten tranen van geluk. Ze blijkt over voorspellende gaven te bezitten, want de nacht ervoor droomt ze al van een huldiging in het Holland House. En haar ontdekkingsreis duurt voort

Gouden basis in Gouda

Over ver van huis gesproken: hoewel hij uitkomt voor Canada, is voor de olympische titel van Ted-Jan Bloemen een stevige basis gelegd in Gouda. Nadat hij eerst zilver bemachtigt op de 5000 meter volgt de kroon op zijn carrière: goud op de 10 kilometer. Bij hem komt het hard aan, zijn moeder vindt het waanzinnig.

Dan blijft er nog één medaillewinnaar op de langebaan over. In het kielzog van Kjeld Nuis grijpt Patrick Roest zilver op de 1500 meter. Bij zijn schaatsclub staan ze dansend op de tafels, een gevoel van ongeloof overheerst bij de Lekkerkerker. Dubbel prijs is het als hij brons pakt op de ploegenachtervolging.

Shorttracksucces

Ook in het shorttrack is er succes. Wat heet: Yara van Kerkhof verovert zilver op de 500 meter. Alles valt op z’n plek voor de Zoetermeerse. Haar meelevende oude school kondigt zelfs aan een grote foto van haar op te gaan hangen.

En dan volgt ook nog een bizarre bronzen medaille op de relay samen met Lara van Ruijven. Zij kan het niet bevatten, bekent de Naaldwijkse, die door haar oude docenten ‘een supertalent’ wordt genoemd. Als klap op de vuurpijl grijpt ploegmaatje Suzanne Schulting een historische olympische titel.

19 honderdsten

Dat vreugde en verdriet dicht bij elkaar kunnen liggen, weet Annouk van der Weijden als geen ander. Op de 5000 meter, het nummer waarop Esmee Visser haar naam vestigt, komt de Nieuwveense negentien honderdsten tekort voor een bronzen plak.

Na haar vierde plek houdt ze het niet droog en familieleden die zijn achtergebleven voelen met haar mee. De tranen maken toch nog plaats voor een glimlach, aangezien ze Irene Schouten aan brons helpt op de massastart. 'Deze is ook voor Annouk', luidt haar dankwoord.

Geen wonder

Pechvogels. Tot die categorie behoort Kai Verbij. Nog nauwelijks hersteld van een liesblessure loopt hij een medaille mis op de 500 meter. ‘Een klap in het gezicht’, die hij ook op de 1000 meter niet weg kan werken. Zijn gehoopte wonder blijft uit. Wat niet wegneemt dat Hoogmade trots op hem is.

Met vallen en opstaan doorstaat Dylan Hoogerwerf zijn eerste Spelen. De shorttracker uit Wateringen kwalificeert zich voor de kwartfinales op de 500 meter, maar daarin valt het doek. Hij houdt er gemengde gevoelens aan over. Voor snowboardster Michelle Dekker is haar tweede olympische toernooi snel voorbij. Eén honderdste van een seconde dwarsboomt haar plannen op de parallelreuzenslalom.

LEES OOK: Koning huldigt olympiërs op Paleis Noordeinde