Boek over Haagse discotheek De Marathon: waar blijft het toch?

GELDERSWOUDE - Vorig jaar werd het vol trots aangekondigd: een boek over de geschiedenis van de roemruchte Haagse discotheek De Marathon. Menig Hagenaar of Hagenees heeft daar lekker staan dansen, al dan niet rond een destijds hip gouden tasje. De rest van Nederland kent het natuurlijk door het Haagse volkslied O, O, Den Haag: 'Op me Puch een wijffie halen en daarna dansen in de Marathon.' Het boek over de zaak - die ooit als rolschaatsbaan begon - zou halverwege dit jaar uitkomen. Het slechte nieuws: het duurt wat langer. En het goede nieuws: het wordt nog completer en dus leuker.

'Ja joh, we zijn druk bezig', zegt auteur Charles Brussee enthousiast tegen Omroep West. 'We dachten dat we voldoende informatie hadden, maar het gaat als een lopend vuurtje, dus er komt steeds meer bij.' De Marathon begon in 1947, onder de naam Eerste Haagsche Rolschaats Club (EHRC) in de De Savornin Lohmanlaan. Pas in 1972 begon de periode als discotheek. Brussee, die het boek samen met Marlon van Delden aan het schrijven is, vertelt er vol passie over.

'We wilden die eerste periode vooral als inleiding gebruiken. We dachten dat we daar al een mooi verhaal over hadden, maar toen ging het verhaal zich verspreiden en meldden zich steeds meer mensen.' De informatie die de schrijvers kregen, werd zoveel dat er opnieuw research gedaan moest worden. 'We kregen bijvoorbeeld een heel dossier van familieleden van de oprichters, Tom en Henk Ooms. Daardoor moesten we bijvoorbeeld nieuwe interviews doen.'

De geschiedenis van de rolschaatsbaan en discotheek De Marathon

Bijkomend voordeel is dat er ook nieuw materiaal is opgedoken over de geschiedenis van de legendarische zaak. 'We kregen van hen allemaal tekeningen, foto's en zelfs filmmateriaal. Echt uniek spul, dat heeft niemand.' Brussee wil ons nu al kort wat vertellen over de geschiedenis, want De Marathon was meer dan een discotheek.

'In 1947 had je twee ondernemende jongens, Tom en Henk Ooms. Ze hadden in België een rolschaatsbaan gezien. Zoiets bestond helemaal nog niet in Nederland. Ze zijn toen in de duinen in de De Savornin Lohmanlaan ook zo'n baan gaan bouwen. Dat was echt revolutionair destijds, zo'n baan had je nergens in ons land. Die werd the place to be.'

The Golden Earring en Q65

In de jaren '60 kwamen er meer van dergelijke banen en was het nieuwe er wel een beetje vanaf. 'Dus gingen ze op zoek naar iets anders. Ze zijn toen een overdekte hal gaan bouwen, zodat er bij slecht weer ook binnen gerolschaatst kon worden. Dat was tijdens de Haagse beatperiode. Een paar jongens kwam toen vragen of ze daar met hun bandje mochten spelen, want ze hadden geen locatie. Dat was The Golden Earring. Vervolgens ging Q65 er ook spelen en zo werd het hele Haagse beatscene daar geboren.'

Maar ook aan die periode kwam een eind. De beatmuziek waaide over en de gemeente wilde gaan bouwen in de Vogelwijk. 'Ja, dus toen moesten ze weg. Ze vonden in overleg met de gemeente een nieuwe locatie, aan de Wijndaelerweg. Dat was in 1972 en zo begon de discotheekperiode', vertelt de auteur. 'Het was het eerst een soort bandlokaal, vandaar het houten interieur. En toen kwam de fase van de dj's, met Italomuziek en platenzaken enzo.'

72 Jaar geschiedenis

Al de geschiedenis in kaart brengen, levert een hoop werk op. Maar ook een hoop plezier, zegt Charles - Charlie voor intimi - Brussee. 'Het is a hell of a job. We doen het erbij, allemaal gratis. We zijn gewoon twee Haagse jongens die hebben gezegd: we doen dit door Hagenezen, voor Hagenezen. We hebben hulp van een fotograaf en een redacteur die alles redigeert. Dus we doen het met zijn vieren. Maar dan nog, er zijn zoveel verhalen. Het is 72 jaar geschiedenis.'

Uit alle hoeken en gaten komt nieuwe informatie. 'De meeste mensen leven nog. Ze wonen overal en nergens en hebben allemaal verhalen.' Dat levert vast een dik boek op. 'Ach man, daar gaat de uitgever nog wel wat van vinden. Ik denk dat het zo'n 250 pagina's dik wordt. Nog veel meer, als we dat willen. Het wordt echt een belevingsboek, waarin je veel kunt zien. Veel foto's, naast het hele verhaal van A tot Z. Maar het is echt een heel mooi avontuur, een voorrecht om te doen.' De titel wil de schrijver alvast verklappen: 'Van rolschaatsbaan tot discotheek, zo gaat het heten.'

Monumentje op plek rolschaatsbaan en discotheek

Van de geschiedenis is op de 'plaats delict' tegenwoordig nog maar weinig terug te vinden. 'De Savornin Lohmanlaan 380, daar is niks meer te zien. Daar is nu een woonwijk en het heet nu Zeewindelaan.' En ook op de plek van de discotheek - aan de Wijndaelerweg - is sinds de sloop in 2016 niks meer terug te vinden. 'Daar staat nu de internationale school', verzucht Brussee.

Dat er van de geschiedenis op beide locaties niks te zien is, daar wil hij wat aan doen. 'We willen dat er op beide plekken een monumentje komt. Dat zou echt heel mooi zijn. Want nu moet je het toevallig weten. Dat is zonde.' Maar eerst zijn alle ogen gericht op het boek. Wanneer het af is? 'Euh..', zegt Brusse. 'Dat is lastig te zeggen.' Hij hoopt dat het rond de feestdagen in de winkels ligt, 'want het is een leuk cadeau voor onder de boom.' Nu is het vooral een kwestie van teksten redigeren. 'Het boek is voor meer dan tachtig procent af. We zijn nu bezig met de laatste dozen vol puzzelstukjes. We zijn goed op weg, maar er moet nog wel wat gebeuren.'

Kijk om alvast in de stemming te komen hier naar een mooi tv-programma over de geschiedenis van De Marathon.

LEES OOK:

Deel dit artikel: