COLUMN: Wie de oplossing weet voor het lerarentekort, mag door voor de koelkast

ZOETERMEER - In Rotterdam was woensdag iets groots aan de hand. Een gigantisch lange stoet van bijna een kilometer lang aan bezorgde juffen en meesters trok door de stad. Elfduizend leerkrachten, allemaal afkomstig uit Zuid-Holland en Zeeland, hadden massaal het werk neergelegd om hun zorgen over de toekomst van het onderwijs kracht bij te zetten.

Je zou verwachten dat kranten en journaals daar weer vol mee zouden staan. Want als er zoveel kinderen een dag niet naar school konden, zal dat wel enorme problemen hebben opgeleverd voor al die gezinnen en werkende ouders. Al die klassen zonder juf of meester, al die gezinnen in de knel, mensen die gedwongen vrij moesten nemen, bomvolle groepen op de kinderopvang, boze werkgevers die niet alweer een dag vrij willen geven…

Maar niks is minder waar. Het was helemaal geen nieuws. Zowel landelijk als regionaal was de aandacht voor de staking minimaal. Blijkbaar viel het allemaal wel mee met die enorme overlast...

Het grote waarom

Waar, tussen de verhalen over een lekker dagje extra uitslapen en de gezellige uitjes naar de ballenbak op social media, al helemaal geen aandacht meer voor was: het grote waarom. Waarom die 11.000 leerkrachten het nu gerechtvaardigd vonden om nog een keer aan ouders te vragen een dag vrij te nemen of opvang te regelen.

Dat is natuurlijk om de simpele reden dat het probleem nog niet is opgelost. Ja, er is een flinke salarisverhoging afgesproken. Maar nog steeds is er over vijf jaar een tekort van zo'n vijfduizend fulltime leraren. Over tien jaar zal dat tekort opgelopen zijn naar wel 11.000 fulltime banen. Dat zijn zo'n 300.000 kinderen die dan geen juf of meester hebben.

Puzzel oplossen

De puzzel die 'het onderwijs' moet zien op te lossen ziet er zo uit. Hoe krijg je zoveel banen gevuld? Hoe krijg je de geschikte mensen die minimaal beschikken over een hbo-werk- en denkniveau en een brede algemene ontwikkeling, die foutloos kunnen spellen en rekenen en daarnaast ook nog zeer goede sociale, pedagogische, didactische, communicatieve en organisatorische vaardigheden hebben (mensen die dus in de huidige arbeidsmarkt werkelijk overal een baan kunnen vinden die niet alleen meer oplevert aan het eind van de maand, maar waarmee ook de kans op een burn-out een stuk kleiner is) zo ver dat ze toch voor het beroep van leerkracht in het basisonderwijs kiezen? Zodat het werk vol te houden blijft voor de mensen die het nu al doen. Zodat kinderen, nu en in de toekomst, een goede opleiding krijgen.

Wie weet hoe die puzzel moet worden opgelost zonder er een enorme sloot geld bij te pompen, krijgt van mij tien bonuspunten en mag door naar de volgende ronde voor de koelkast, maar volgens mij bestaat die oplossing niet. Niet zonder enorme concessies te doen aan het niveau van het onderwijs.

Roep om aandacht

Elfduizend fulltimers tekort, niet alleen een dagje zoals woensdag, maar elke dag weer. Dat zijn net zo veel juffen en meesters als de volledige optocht die gisteren door Rotterdam trok. Als dat geen nieuws is waar iedereen van wakker ligt, dan moet de roep om aandacht misschien nog wel veel harder.

Reageren? Mail naar manonvankreijl@omroepwest.nl

Alle columns van Manon van Kreijl zijn hier terug te lezen.

Meer over dit onderwerp:
COLUMN ONDERWIJSCOLUMN MANON VAN KREIJL
Deel dit artikel: