De allerlaatste uitzending van Kees Jansma: 'Opgelucht dat het achter de rug is'

DEN HAAG - Na ruim een halve eeuw in de sportjournalistiek doet Kees Jansma (71) een stapje terug. Niet dat hij helemaal stopt met z’n werk, wil hij benadrukken, want hij is nog te veel een liefhebber, maar het is mooi geweest met de wekelijkse routine van het presenteren van sportprogramma’s.

Zondagochtend zit de in Den Haag opgegroeide Jansma voor het laatst met gasten aan 'zijn' tafel in het FOX Sports-programma 'De Tafel van Kees' en dan zit het er echt op. Na ontelbare uitzendingen voor onder andere Studio Sport, Canal+, Eredivisie Live en dus FOX Sports is het tijd voor wat anders voor de nestor van de vaderlandse sportjournalistiek.

Je stopt ermee Kees, maar toch ook weer niet?
'Ja, dat klopt. Ik neem geen afscheid van het vak en blijf nog dingen doen, maar heb geen behoefte meer om wekelijks uitzendingen te presenteren. Het is een opluchting voor mij dat het achter de rug is. Ik ben bijna 72, heb altijd heel intensief gewerkt, want dat zit in mijn aard en vanaf nu kan ik vrijblijvend met m’n vak bezig zijn.'

'Ik zal regelmatig als gast aanschuiven aan tafel bij FOX Sports, Pauw en NOS Studio Voetbal. Dat ik mezelf van de wekelijkse verplichting van uitzendingen heb ontdaan, voelt goed. Bovendien moet je zien te voorkomen dat anderen in de gang achter je rug mompelen; het is gebeurd met hem, hij kwijlt, is de data in zijn hoofd kwijt, hij is een beetje sneu, wie zegt het hem.'

Je zegt opluchting?
'Ja, zo voelt dat nu ik niet meer die wekelijkse verplichting van de uitzending en de voorbereidingen daarop heb. Ik ben nogal obsessief en kan geen afstand nemen van het vak. Daarom kijk ik er naar uit dat ik niet meer verplicht alles moet zien en moet lezen over voetbal. Kijken of het me lukt, maar ik verheug me erop.'

'Het is ook tijd voor anderen. Ik ben in 1966 begonnen met dit vak, bij De Sportkroniek aan de Zwarteweg in Den Haag en we leven nu zoveel jaren later. Vind echt dat bijvoorbeeld FOX Sports hele goede jonge mensen heeft. Milan van Dongen, Aletha Leidelmeijer, Hélène Hendriks, zij kunnen het moeiteloos overnemen.'

Ruim vijftig jaar intensief werken in de sportjournalistiek heeft impact. Als je terugkijkt, heeft het dan veel van je privé-leven gevraagd? 
'Ja, dat geldt voor iedereen die veel werkt en gepassioneerd is. Ik heb niet het natuurlijke talent dat alles me komt aanwaaien. Ik moet altijd bezig zijn. Logischerwijs jaag je dingen na; je wilt heel bekend worden en goed worden, of liever de beste. Dat eist veel tijd en ook z’n tol.'

'Als je op zaterdag in voorbereiding zit op de uitzending van zondag, dan begint het in de middag met Rijnsburgse Boys tegen IJsselmeervogels en VVSB tegen Katwijk. Daarna volgen de Duitse en Engelse competitie. Vervolgens schakel ik door in de avond naar de Nederlandse eredivisie en zondag werk ik dan. En dat veertig weken per jaar.'

Wordt het afkicken voor je?
'Zou kunnen. En daarom blijf ik dingen doen. Voor Marieke en Johan Derksen ga ik weer een boek schrijven, al weet ik nog niet waarover. Vind het ook moeilijk om een boek te schrijven. De agenda ziet er redelijk vol uit hoor voor de komende tijd. Ik blijf met mijn perskaart naar de evenementen en wedstrijden gaan en blijf over het vak ouwehoeren met collega’s, da’s het leukst. Het is wel belangrijk dat ik die contacten blijf onderhouden, want voor hen ben ik straks weg.'

Je voormalig collega Henk van Dorp, van het duo Barend & Van Dorp, is na zijn afscheid nooit meer in de media verschenen. Jij kiest dus duidelijk een andere weg.
Ja, zo ging dat met Henk, in tegenstelling tot Frits Barend, die we nog wel veel zien. Kijk... Het moet niet zo zijn dat ik een Heintje Davids word. Ik doe ook heel weinig van dit soort interviews op dit moment, al kan ik Omroep West natuurlijk moeilijk weigeren gezien mijn verleden. Ik moet bewust afbouwen en zolang ik me wil blijven informeren kan ik in een programma een gast zijn aan tafel die ergens van afweet, op mijn manier en op mijn toon. Zodra dat minder wordt, bouwt het zich vanzelf af want dan word je minder uitgenodigd.'

De sportjournalistiek is in de afgelopen decennia enorm veranderd. Voel je je er nog in thuis?
'Ik vind het leven van de sportjournalist nu aanzienlijk moeilijker dan in mijn begintijd. Ik hoefde toen maar een stukje te schrijven, dan borg ik mijn oude typemachine op en was ik klaar. Ik hoefde toen niet te twitteren, te vloggen of columns te schrijven. Het was toen overzichtelijk. Nu zijn er veel meer sportjournalisten, wordt er veel meer van ze gevraagd door meer kranten en tv-programma’s. Ga in die jungle maar eens je weg vinden. Dat was voor mij veel makkelijker dan voor de jonge verslaggevers van nu, al zijn die er natuurlijk al aan gewend.'

Nu je straks toch meer vrije tijd hebt… Bij jouw club ADO Den Haag, waar je nog vaak op de tribune te vinden bent, zoeken ze na het vertrek van Mattijs Manders een nieuwe algemeen directeur. Naar verwachting zal die zoektocht een tijd duren en dus wordt vrijwel zeker eerst een interim-directeur aangesteld. Is die functie iets voor jou?
'Ja, ik ben te benaderen als ze een interim-directeur zoeken bij ADO. Ik zou het niet zo gek vinden als ze daarvoor bij mij uitkomen, want ik heb dat soort functies eerder bekleed, waarbij ik het leuk vind om een nieuwe jonge opvolger aan te stellen. Want ik zou niet de definitieve directeur willen worden, dat zou met mijn leeftijd niet verstandig zijn.'

'Als ik benaderd zou worden voor een eventuele functie dan zeg ik: een interim-directeur die het komende jaar, of wellicht twee jaar, helpt te overbruggen bij ADO en die zoekt naar een nieuwe directeur voor de lange termijn. Dat moet wat mij betreft dan iemand zijn die zijn sporen verdiend heeft en een netwerk bezit. Dat is belangrijk voor een algemeen directeur.'

'ADO heeft het commerciële netwerk nog niet op orde, grote bedrijven investeren nog steeds niet massaal. Dat zou één van de werkzaamheden moeten zijn van de nieuwe directeur. Daarnaast moet hij het professionele werk overlaten aan de trainer en de technisch- en financieel directeur. Die interim-job en zoektocht naar een definitieve directeur zou ik dan wel willen overwegen. Als ze me benaderen zal de deur open staan, al hoeft dat niet per se tot iets te leiden.'

Maar is dat wel mogelijk? Zo’n twee jaar geleden liep je op een vervelende manier een functie mis in de RvC van ADO omdat de club toen in onmin leefde met de Chinese eigenaar United Vansen. Ben je niet bang voor rancune vanuit China?
'Geen idee! Het klopt dat m’n relatie met de Chinese eigenaar toen niet goed was. We moesten destijds die rol spelen ten opzichte van United Vansen. Ook directeur Mattijs Manders heeft dat goed gedaan om in het belang van de club en zelfs voor de rechter te vechten tegen de Chinezen, terwijl hij daarna weer met ze moest samenwerken. Hij heeft her en der kritiek gehad, maar ik vind dat knap, in een soort jungle overleven.'

'Het conflict van destijds was onvermijdelijk, maar ik heb geen rancune en weet ook niet of er in de club rancune leeft tegen mij. Daar ben ik ook niet mee bezig. Ik ga naar de wedstrijden met een groen-gele sjaal en vloek en schreeuw dan net zoveel als John van Ringelenstein (lid van de RVC van ADO). Ik ben eigenlijk gewoon een supporter.'

De zoektocht naar een nieuwe directeur is geen sinecure, ook gezien de veelbesproken relatie met de Chinese eigenaar.
'Dat is inderdaad lastig maar niet onmogelijk nu Ad Melkert (voorzitter RvC ADO) goed contact heeft met China en een groot netwerk heeft, net als Manders. Een goede kandidaat vinden lukt alleen als er rust is binnen de club, zowel qua beleid als sportief. Die rust is er inmiddels maar je moet wel goed zoeken en de tijd ervoor nemen.'

Door een indrukwekkende slotfase van de competitie eindigde ADO afgelopen seizoen in het linker-rijtje. Is dat niet de plek waar de club jaarlijks zou moeten staan?
'Allereerst is het heel knap hoe trainer Fons Groenendijk het dit jaar uiteindelijk gedaan heeft, ze hebben op hun tenen gelopen. Inderdaad is stabiliteit, zowel sportief, financieel en commercieel bij een eredivisieclub heel belangrijk. Daarin zijn stappen gezet al ik ken de relatie met China niet exact.'

'Die stabiliteit moet wel worden uitgebouwd, want er gaan weer belangrijke spelers weg en er moeten nieuwe spelers bij. Ik vind ook dat de ADO een grote regiofunctie moet krijgen zodat elk talent in de regio naar de club toe gaat en we weer jonge ADO-spelers krijgen.'

Daar speel jij ook een rol in. Na Jens Toornstra heb jij nu weer een speler van je club Alphense Boys naar ADO gebracht.
'Nou dat heeft die speler, Nick Broekhuizen, zelf gedaan hoor. Al klopt het dat ik de tip heb gegeven. Ik weet niet of'ie zo goed wordt als Toornstra, maar hij is nog jong en bij Alphense Boys was hij heel goed. We hadden een unieke constructie op het oog; nog een jaar bij Alphense Boys en dan volgend jaar naar ADO. Jeffrey van As (technisch manager ADO) vond dat goed, maar Nick wilde zo snel mogelijk het groen-gele shirt van ADO dragen, dus hij gaat per direct naar Den Haag.'

Over Alphense Boys gesproken, waar jij ex-voorzitter en erelid van bent. Die club heeft grote ambities toch?
'Ja, we hebben forse plannen met de club. We willen een stap omhoog maken naar de derde divisie en misschien op termijn naar de tweede divisie. Daarvoor hebben we een serieuze investeerder gevonden en kunnen we de opleiding handhaven en goede spelers behouden. Nu moeten we nog zwaar concurreren met grotere amateurclubs in de regio maar binnenkort willen we de spelers de mogelijkheid bieden om bij Alphense Boys door te stromen naar het hogere amateurvoetbal. Het is mooi om te zien dat er nieuw elan is in de club en dat we gezond en schuldenvrij zijn.'

Komen we terug bij je afscheid als tv-presentator. Zondag is je allerlaatste uitzending, zie je er tegenop?
'Nou, ik houd er van om de regie zelf in handen te houden maar dat is nu niet gelukt. Ze hebben leuke gasten uitgenodigd (o.a. Louis van Gaal en Marco van Basten) maar het moet geen poespas worden. Als redacteuren met tranen in de ogen gaan bedanken voor de ongelooflijke warmte, dan stap ik uit de uitzending, haha! Het is gewoon een laatste aflevering van een gewoon zondagochtendprogramma.'

Nou daar doe je jezelf toch wel tekort mee?! Kijkers zullen er niet zo over denken. Je bent een voornaam onderdeel van de Nederlandse sport/tv-geschiedenis.
'Ja, maar in alle onbescheidenheid en ijdelheid die ook in mijn karakter zit, zeg ik dat ik daar niks mee heb. Dit was het dan wat mij betreft. En kijk hoe ik er mee om ga, ik vind het volkomen terecht dat het weg ebt. Ik heb een prachtige tijd gehad, mooie toernooien en evenementen meegemaakt en veel mensen ontmoet. Ik heb niks te klagen, maar er moet ergens een voordeur zijn waardoor je naar buiten kan en die heb ik maar even open gedaan’.

Op een kier dus...
‘Ja.. Ik ben niet weg, maar wel een beetje.'

Deel dit artikel: