Oud-ADO-speler Kevin Jansen klaar met voetballen in Iran: 'Heb hoofden en benen open zien liggen'

DEN HAAG - Eenzaamheid, keihard vechtvoetbal en onzekerheid over of je salaris wel gestort wordt. Voetballer Kevin Jansen besluit in augustus van dit jaar een avontuur aan te gaan in de hoogste competitie van Iran maar keert al na ruim drie maanden terug naar Nederland. Een illusie armer.

De voetbalcarrière van Jansen (27) is er eentje met hobbels. Een mooie toekomst gloort als hij wordt opgeleid bij Feyenoord. Als veelbelovend talent speelt hij in Jong Oranje met jongens als Memphis Depay en Jetro Willems. Door Feyenoord uitgeleend aan Excelsior om vervolgens in 2012 verkocht te worden aan ADO Den Haag.

Het eerste jaar in het geel-groen verloopt voortvarend, de middenvelder speelt vrijwel alle wedstrijden en weet een aantal keer het net te vinden. Het noodlot slaat toe aan het begin van het volgende seizoen. Een zware blessure - hij scheurt zijn kniebanden - verwoest zijn seizoen. Of dat niet genoeg ellende is scheurt hij drie jaar later nog een keer zijn banden, maar dan is z’n rechterknie het slachtoffer.

Nieuwe start

Na de revalidatie ziet de voetbalwereld er opeens anders uit voor Jansen. Weg zijn deels de automatismen in zijn spel, de benen doen niet meer wat voorheen zo vanzelfsprekend was. Na vijf jaar ADO zoekt Jansen via NEC en Cambuur het avontuur in het Midden-Oosten. Iran moet een nieuwe start worden voor de 27-jarige voetballer.

'Toen ik het aanbod van de club Gol Gohar Sirjan kreeg, stond ik zeker niet te springen, maar er werd gevraagd of ik toch even wilde gaan kijken. Dus ben ik in augustus naar Teheran gereisd en dan kom je - zoals ik wel had verwacht - in een andere wereld met ouderwetse gebouwen en slechte wegen. Maar Teheran is verder een prima stad, daar gaan ze nog wel een beetje mee met de tijd en er zijn mooie shopping malls.'

Heb je geen enkel moment overwogen om niet naar Iran te gaan?
'
Jawel, maar toen ik daar vijf dagen was geweest, werd ik enthousiast en dacht dat ik het daar wel goed zou kunnen hebben. Ik wilde er blijven. Achteraf gezien had ik ook eerst de andere steden buiten Teheran moeten bezoeken. Van sommige plekken die ik in Iran zag ben ik echt geschrokken.'

We vragen het ook omdat algemeen bekend is dat de mensenrechten worden geschonden in Iran. Heb je daar niets van gemerkt?
'
We krijgen hier in Nederland logischerwijs voornamelijk het slechte nieuws te zien vanuit Iran, maar openbare executies en dat soort zaken heb ik daar nooit gezien toen ik er woonde.'

'Kijk, je weet bijvoorbeeld dat vrouwen niet zonder sjaaltje over hun hoofd in het openbaar mogen verschijnen. Toch zie je dat veranderen. Steeds meer vrouwen laten hun haar zien en er is zelfs een groep vrouwen die hun haar helemaal niet meer bedekt, al moeten ze daar nog wel mee oppassen. Het is een heel gesloten land met eigen regels en ze houden zoveel mogelijk van de Westerse wereld buiten het land. Amerikaanse bedrijven zie je er niet, in Teheran vind je echt geen Mc Donald’s.'

Het is in Iran verboden voor vrouwen om voetbalwedstrijden te bezoeken. De 29-jarige Iraanse Sahar Khodayari stak zichzelf begin september in Teheran in brand, uit protest tegen de zes maanden gevangenisstraf die haar boven het hoofd hing. Ze kreeg die strafeis te horen omdat ze, uit protest tegen het stadionverbod voor vrouwen had geprobeerd een stadion binnen te komen, om een voetbalwedstrijd te kijken. Haar dood zorgde voor veel ophef en internationale kritiek op Iran. Inmiddels is er voor vrouwen een aantal tickets voor voetbalwedstrijden beschikbaar, al is het zeer beperkt en lijkt het vooralsnog op een symbolisch stap.

Kevin, jij hebt, een aantal weken voor de dood van Khodayari, zelf het stadionverbod voor vrouwen ervaren. Je toenmalige vriendin werd tijdens een wedstrijd van jouw club van de tribune van het stadion verwijderd.
'
Ja, we wisten vooraf dat vrouwen niet de stadions in mogen in Iran, maar ik ga me niet bemoeien met wat er wel en niet mag daar.'

Maar zo’n verbod is toch belachelijk?
'
Natuurlijk vind ik het belachelijk, maar het zijn hún regels en dan moet je je aanpassen. Ik heb gevraagd aan medewerkers van de club of ze de wedstrijd mocht kijken toen ze me een keer kwam opzoeken in Teheran. Ze probeerden het te regelen en ze werd door een man het stadion in begeleid. Ze zat er twintig minuten toen haar werd verzocht om de tribune te verlaten.'

'Een aantal bezoekers had toch problemen met een vrouw in het stadion. Ze heeft de wedstrijd toen vanuit een aparte ruimte in het stadion verder gekeken. Overigens merk je inderdaad inmiddels wel dat er langzaam stappen worden gezet, want bij interlands van Iran worden nu wel vrouwen toegelaten.'

Hoe is het niveau van de Iraanse competitie?
'
Vechtvoetbal! Niet normaal welke duels ik heb gezien. Soms dacht ik in het veld; dit slaat echt helemaal nergens op! Niemand trekt z’n been terug. Ik heb hoofden en benen open zien liggen, elke wedstrijd is er wel een brancard op het veld. Ik dacht meestal; ik pak die bal maar even niet, bang dat ik m’n been zou breken. Het zal hun temperament wel zijn.'

Ik heb me vaak eenzaam gevoeld - Kevin Jansen

'Ook bij ons onderling in het team was het vaak vechten trouwens, gewoon bij ons op de training of in de kleedkamer. In die drie maanden dat ik er was heb ik zeker vier keer meegemaakt dat m’n medespelers met elkaar op de vuist gingen. Echt onvoorstelbaar, maar het gebeurt. Ze worden dan bij wijze van straf weggestuurd maar de volgende training of wedstrijd staan ze gewoon weer in het elftal, onvoorstelbaar!'

Je was vrijwel altijd alleen daar in Teheran. Was je nooit eenzaam?
'
Ja, ik heb me vaak eenzaam gevoeld. Je spreekt de taal niet, niemand spreekt Engels. Ik had wel een tolk maar die was er vaak niet en was sowieso nooit bij mij thuis. Dus daar zat ik dan, met m’n Google Translate. Zoek het maar uit in je eentje. Dus een beetje internetten in m’n vrije tijd, maar de verbinding was heel slecht en dan is er natuurlijk ook nog de internetcensuur in Iran.'

'De eenzaamheid werd vooral erg toen m’n Servische medespeler moest vertrekken bij de club. Hij had nog geen wedstrijd gespeeld, maar omdat de trainer weg moest, kon hij ook z’n koffers pakken. Nul wedstrijden gespeeld en geen cent gekregen van de club, zo gaat dat daar. Maar hij was de enige met wie ik kon communiceren, we woonden in hetzelfde huis en met hem kon ik de stad in en leuke dingen mee doen. Toen hij onverwacht vertrok zat ik er weer alleen, m’n tijd te verdrijven op m’n telefoon.'

'En dan had ik ook nog vrijwel nooit een vast onderkomen. Kwam je terug na een wedstrijd en zaten er opeens anderen in je appartement. Had de club besloten dat ik moest verkassen, zat je wéér in een ander huis in de stad. Ik heb in die drie maanden zoveel verschillende appartementen gehad. Ik voelde me daardoor nooit thuis. Daar kwam bij dat we voor al onze thuiswedstrijden ver moesten reizen. Gol Gohar Sirjan komt niet uit Teheran maar uit een stad duizend kilometer verderop. Dus voor al die wedstrijden moest je elke keer weer dat vliegtuig in, en dan bleef je een paar dagen in die stad die in niets leek op het moderne Teheran.'

'Kijk, het geld was goed hoor. Daar klaag ik niet over, ik verdiende daar een salaris dat vergelijkbaar is met wat spelers in Nederland verdienen in het linkerrijtje van de eredivisie, buiten de top drie-clubs uiteraard. Maar toen ik hoorde dat er een kans was dat ik mijn salaris niet zou krijgen van de club, vond ik het mooi geweest in Iran. Mijn visum moest verlengd worden, maar ik heb de clubleiding gezegd dat ik er wel klaar mee was. Ik heb een deal met ze gemaakt en daardoor niet al m’n geld gekregen, maar ik wilde weg daar. Natuurlijk had ik voor het geld kunnen blijven maar ik was er klaar mee.'

Je traint nu mee met de amateurs van Barendrecht. Wat ga je doen?
'
Er zijn wat aanbiedingen, ook uit de tweede divisie, maar daar vind ik het nog niet de tijd voor. Ik ben 27 jaar en wil wel weer naar het buitenland. Waar dat is maakt me niet zoveel uit. Van Australië tot Indonesië en Scandinavië, ik ben klaar voor een nieuw avontuur.'

LEES OOK: Bij de cursus Coach Betaald Voetbal krijg je dit niet: Heesen kent hectische start ADO

Meer over dit onderwerp:
KEVIN JANSEN ADO DEN HAAG
Deel dit artikel: