Cabaretier Farbod Moghaddam maakt comedy vanuit zijn kloten en zijn hart

DEN HAAG - Anderhalf jaar na het winnen van het Leids Cabaret Festival 2018 maakt Farbod Moghaddam (31) zaterdag zijn eerste avondvullende cabaretshow, getiteld Vers van de Pers. Er wordt met veel belangstelling naar uitgekeken, ook omdat zijn Leidse overwinning meteen na afloop ter discussie wordt gesteld. En dat steekt de sympathieke Haagse cabaretier: 'De prijs was een droom, een springplank voor mijn carrière. Maar die nasleep was niet waar ik over had gedroomd.'

De titel van de voorstelling slaat volgens Farbod op het feit dat hij net vader is geworden: 'Dus er is een baby gekomen: Vers van de Pers. Het slaat ook op mijn afkomst: Perzië. En ik heb journalistiek gestudeerd. Dus dat is voor mij ook leuk: dat zit dan ook in de titel. Maar ik doe niets met journalistiek. Ik heb het wel over maatschappelijke thema’s. Af en toe actualiteiten. Maar dat is niet een hoofdthema.'

De bevalling van zijn zoon is in dezelfde periode dat Farbod zijn try-outs begint voor zijn eerste avondvullende voorstellingen: 'Voor mijn gevoel heb ik twee bevallingen meegemaakt. Eentje van mijn kind, eentje van mijn voorstelling. In beide gevallen moet ik heel goed stilstaan bij wat ik wil meegeven aan mijn baby en aan mijn publiek.'

Identiteit

De geboorte van zijn zoon loopt als een rode draad door de voorstelling. Vanzelfsprekend gaat het dan ook over identiteit. Farbod is zelf geboren in Iran. Op 5-jarige leeftijd komt hij naar Nederland omdat zijn vader daar niet meer veilig is: 'Ik ben hier naartoe gekomen, mijn zoon is hier geboren. Wat leer ik hem over dit land, wat heb ik geleerd de afgelopen tijd dat ik hier heb geleefd.'

Farbod Moghaddam | Foto: Omroep West

Farbod ervaart wat veel mensen ervaren als ze hun geboorteland ontvluchten: 'Ik voel me niet Nederlands, ik voel me niet Iraans. Maar als ik in Iran ben voel ik mij vrij Nederlands. En als ik in Nederland ben, zijn er momenten dat ik mij heel Iraans voel. Maar dat hoeft niet per se te kloppen, want ik ben daar niet opgegroeid. Ik heb daar een eigen beeld van gemaakt. Maar ik snoep van beide goede kanten van de Nederlandse en Iraanse identiteit. Dat probeer ik zo goed mogelijk te combineren.'

Terrorist

Dat combineren geldt ook voor de opvoeding van zijn zoon. Farbod: 'Zijn moeder is Koerdisch. Ik ben Iraans. Ik spreek Fârsi met hem. Dat is mijn taal. Zijn moeder spreekt Koerdisch met hem, dat is haar taal. Buiten spreekt hij Nederlands straks. En thuis spreken zijn moeder en vader Nederlands met elkaar. Dus zo gaan we hem opvoeden. En we gaan hem heel bewust maken van mijn achtergrond, van zijn moeders achtergrond en van Nederland, waar hij is geboren. We vinden het belangrijk dat hij van alles meekrijgt.'

Farbod Moghaddam | Foto: Omroep West

Of zijn zoon een dubbele nationaliteit aan zal nemen, is nog de vraag. Maar dat sommige politieke partijen daar een punt van maken, begrijpt hij niet: 'De hele kwestie gaat om loyaliteit. Als ik mijn Iraanse paspoort inlever, wat bewijs ik daar mee? Niks. Als ik kwade bedoelingen heb, dan kan ik dat nog steeds uitvoeren. Ik kan nog steeds een terrorist zijn, met enkel een Nederlands paspoort. Dus wat bewijs ik daarmee?'

Politiek

Farbod ontkomt tijdens zijn voorstelling niet aan maatschappelijke thema’s als dubbele nationaliteit, discriminatie en racisme: 'Ik heb het gevoel dat als migrant je leven automatisch veel politieker is. Jij hebt meer te maken met politieke kwesties die over jou gaan, zonder dat je het wil. Met betrekking tot loyaliteit, terrorisme, je religie, je afkomst. En als je dat een beetje volgt, dan ga je daar ook bij stilstaan, wat je daar zelf van denkt. En dan ben je al politiek bezig met je identiteit.'

En dus heeft de Haagse cabaretier het in Vers van de Pers over zijn persoonlijke belevenissen en over zijn persoonlijke meningen: 'Ik vind het belangrijk om comedy te maken die vanuit mijn kloten en mijn hart komt. En als ik de behoefte heb om maatschappelijke dingen aan te kaarten, dan doe ik dat. Bij mij staat authenticiteit heel hoog in het vaandel. Net als grappig zijn zelf. Die combinatie van persoonlijk zijn en grappig zijn, dat is voor mij het belangrijkste.'

Droom

Zijn stijl staat haaks op de absurde humor van de veelbelovende cabaretier Kasper van der Laan, die het nakijken heeft in de finale van het Leids Cabaret Festival 2018. Maar echt nagenieten van zijn overwinning kan Farbod niet, want iets teveel mensen laten doorschemeren dat Van der Laan had moeten winnen.

Farbod Moghaddam | Foto: Omroep West

'In het begin stak het me. En ik heb dat ook ervaren als een niet leuke periode. Ik had tijd nodig om het te incasseren. Want ik voelde dat heel veel mensen het er niet mee eens waren. Ik voelde me in een positie dat ik me moest verdedigen. En dat voor een prijs die mij is gegeven. Waar ik blij mee hoor te zijn. En dat werd me een beetje ontnomen, als ik er niet op lette.’'

Uitdaging

Uiteindelijk maakt het volgens Farbod ook niet uit: 'Net als Kasper, moet ik het nu waar maken. Een goede voorstelling maken, dat is het enige wat telt. Dan boeit die prijs niet meer. Waar het om draait is het hier en nu. Mijn uitdaging is om een zo goed, grappig en authentieke show te maken, die mij aan het hart ligt.'

'Ik zie het zo, ik ga er vanuit dat dit mijn eerste en laatste show is. Wat wil ik zeggen? Wat moet je en wil je zeggen als dit je eerste en laatste show is? Zo ben ik erin gestapt. Op die manier interesseert het mij ook niet wat recensenten vinden. Natuurlijk, mensen kunnen afkomen op je show naar aanleiding van zo’n recensie. Ik ben niet naïef. Maar ik probeer me daar niks van aan te trekken.'

Eerlijk

Zoals de Haagse cabaretier zich ook niets aantrekt van zijn publiek. Tijdens de voorstelling spaart hij niemand. 'Ik wil gewoon zeggen wat ik denk en voel. Het boeit me niet over wie ik het heb. Als ik het over Turken heb, dan heb ik het over Turken. Als ik het over Nederlanders wil hebben, dan heb ik het over witte, blanke Hollandse Nederlanders. Als ik het over Iraniërs wil hebben, dan heb ik het over Iraniërs.'

Farbod Moghaddam | Foto: Omroep West

'Ik ben daar niet zo mee bezig, maar ik heb wel het gevoel dat als je het over een groep wil hebben waar je niet bij hoort, qua uiterlijk, bijvoorbeeld witte Nederlanders, dan moet ik eerst mijn eigen groep hebben afgemaakt,' vertelt hij met een betekenisvolle blik. 'Zodat witte Nederlanders in het publiek denken: Oké, je bent tenminste wel eerlijk.'

Geloven

'Niks is te bewijzen.' Aldus de boodschap van zijn voorstelling Vers van de Pers. 'Je moet altijd afgaan op geloof. Net als loyaliteit, een dubbel paspoort, ik kan niet bewijzen dat ik loyaal ben. Jij kan altijd iets bedenken om mijn argumenten te ontkrachten. Uiteindelijk moet je maar hopen dat mensen je geloven op je goede bedoelingen. We moeten gewoon geloven dat het goed zit.'

Toch aarzelt hij heel even als hem wordt gevraagd of hij geloofd in de goedheid van de mens? 'Oh jawel. Ja... Jaaaaaa… Ik ben aan de ene kant heel pessimistisch, aan de andere kant ben ik heel optimistisch. Ik weet het zelf ook soms niet. Wat ik wel weet is dat ik heel vaak uitga van het slechtste, van het ergste, zodat het altijd meevalt. En dat is statisch gezien altijd het geval: het valt altijd mee.'

LEES OOK: Jochem Myjer verrast door zijn jeugdhelden bij voorlopig laatste show: 'Dank lief publiek en Carré'

Deel dit artikel: