Een tas met drugs in de auto? Daar wist Mo niks vanaf

DEN HAAG - Toen Mo de auto van zijn broer pakte, had hij die plastic tas voor de bijrijdersstoel echt niet zien staan, beweert hij. Laat staan dat hij wist dat er tweehonderd gram cocaïne en MDMA in zat. Maar of Mo het nou wist of niet, de vondst is voor de politie reden om hem aan te houden. Inmiddels zit hij al drie maanden vast als de Haagse politierechter zijn zaak behandelt.

Mo loopt tegen de lamp als de politie hem in Leiden aan de kant zet voor een blaastest. Een agent herkent hem van een vorige controle. Vanwege zijn bloeddoorlopen ogen moet Mo ook een speekseltest doen. Als de agent vraagt of hij drugs in de auto heeft, overhandigt Mo keurig een potje met hasj dat hij heeft voor eigen gebruik.

Voor de agenten is het reden zijn auto te doorzoeken. Al snel vinden ze de tas met drugs, keurig verpakt in zakjes. Het blijkt een waarde te hebben van zo'n achtduizend euro. Ook nemen ze drie telefoons in beslag. Van twee denkt de politie dat ze gebruikt worden voor drugsdeals.

'Je weet heus wel wat er in je auto staat'

Mo, een stevige twintiger met een baardje, wil eerst niks zeggen over de tas. Inmiddels heeft hij er wel een verklaring voor. Een vriend die eerder die avond bij hem in de auto zit heeft de tas laten staan, zegt hij. En omdat het dan inmiddels donker is, heeft hij de tas waarschijnlijk niet gezien. De rechter is wel benieuwd wie die vriend dan is. Maar dat houdt Mo liever voor zichzelf: 'Anders breng ik hun in de pineut', is zijn uitleg.

'Niemand laat zo maar zo'n groot bedrag aan drugs achter', zegt de officier van justitie. Dat Mo er niks vanaf wist, vindt ze ongeloofwaardig: 'Je weet heus wel wat er in je auto staat.' Daarbij heeft Mo geen inkomen en dat past volgens haar in het plaatje van iemand die drugs dealt. De officier eist vijf maanden cel, volgens de richtlijnen voor iemand die voor het eerst in aanraking komt met justitie en gepakt wordt met deze hoeveelheid drugs.

'Onrechtmatig foutenfestijn'

'De hele aanhouding was een onrechtmatig foutenfestijn', de advocaat van Mo is aan het woord. De agenten hadden, alleen op basis van een positieve speekseltest, nooit in de tas mogen kijken, stelt hij. Hij eist dan ook dat de tas niet als bewijs mag dienen. Als de rechter dit ook vindt zou dit een unieke zaak zijn, stelt hij. 'Nog nooit eerder beschreven.'

'Nu legt u wel wat druk op mijn schouders', vindt de rechter, die voor de zekerheid toch maar even het wetboek doorbladert terwijl de advocaat verder pleit. Zijn conclusie: hij wil vrijspraak voor Mo.

'Geen indicatie dat u van de drugs afwist'

Als de rechter uitspraak doet, blijkt al gelijk dat hij geen beslissing gaat nemen over de doorzoeking. 'Daar kom ik niet aan toe.' Hij legt uit dat de zaak tegen Mo al een stap eerder stukloopt, omdat er geen bewijs in het dossier zit dat Mo iets wist over de tas in de auto, laat staan dat er drugs in zaten.

'Ik kan uw verhaal niet volgen en ik vind het ook verdacht', zegt de rechter. 'Maar ik kan er niet zo maar vanuit gaan dat u wetenschap had.' En dus kan de rechter hem alleen maar vrijspreken, wat hij dan ook doet.

In het kader van de privacy zijn de namen gefingeerd.

Dit is een artikel in de reeks 'Bij de politierechter'. Meer verhalen lezen?

Meer over dit onderwerp:
BIJ DE POLITIERECHTER
Deel dit artikel: