Mandy van den Berg ook zonder Oranje gelukkig in Valencia: 'Deur is nooit dicht'

NAALDWIJK - Als aanvoerster werd Mandy van den Berg in 2017 Europees kampioen met de Oranje Leeuwinnen. Inmiddels is de 29-jarige Naaldwijkse uit beeld geraakt bij het Nederlands elftal, maar geniet ze van het leven als profvoetbalster in Valencia. 'Ik ben gelukkig met waar ik ben en wat ik heb', zegt ze in een uitgebreid interview met Omroep West.

Westlandia, ADO Den Haag, Vittsjö GIK (Zweden), LSK Kvinner (Noorwegen), Liverpool (Engeland), Reading (Engeland) en Valencia (Spanje). Negentig interlands, zes goals. Landskampioen en bekerwinnaar in zowel Nederland als Noorwegen. Europees kampioen met Oranje in eigen land. En mede op basis daarvan Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Het is een cv waar je moeiteloos mee thuis kunt komen. Maar wat Mandy van den Berg betreft volgen er nog veel meer hoofdstukken. 'Ik heb nog steeds de drive om in het buitenland te voetballen', vertelt de verdedigster in Valencia. Ze neemt het woord op een terrasje bij haar stamcafé in de stad. Daar heeft ze fraai uitzicht op het nieuwe Nou Mestalla-stadion van Valencia Club de Fútbol dat nog in aanbouw is. 'Dat ik door wil blijven gaan op het veld, staat vast.'

¿Cómo estás?
'Muy bien! Ja, het gaat heel erg goed hier in het mooie Valencia. Het is goed weer en ik heb het helemaal naar mijn zin. Alles is dik in orde.'

Hoe bevalt de stap naar Spanje?
'Goed. Ik ben heel blij met de keuze die ik twee jaar geleden heb gemaakt. Er was wat twijfel of ik überhaupt nog een stap naar het buitenland wilde maken. Maar ik ben gegaan en ik heb geen seconde spijt. Het is een geweldige stad. Ik heb het onwijs naar mijn zijn op de club. We spelen in een goede competitie en ik heb een heel erg leuk team. Dus meer heb ik eigenlijk niet te wensen.'

Mandy van den Berg: 'Ik ben sterk, ik ben fit' | Foto: Juan Catalán

Hoe kijk je terug op de afgelopen twee jaren?
'Die waren heel erg gaaf. Wat betreft resultaten hebben we moeilijke periodes gehad. Daar zitten we nu ook in. We hebben het lastig, het is zwaar in de competitie. Maar op persoonlijk vlak heb ik het gewoon onwijs naar mijn zin en geniet ik van waar ik ben. Van het leven als profvoetballer in Valencia en van het Spaanse leven. Wat ook niet verkeerd is.'

Hoe anders is het leven als prof hier in vergelijking met wat je in Nederland gewend was, of in andere landen?
'Het niveau ligt hoger. Ik wil niet zeggen dat het hoger ligt dan in Engeland, maar het is wel een andere manier van spelen. Het ligt vrijwel op hetzelfde niveau als in Nederland. In ieder geval het willen spelen op dezelfde manier. De speelstijl ligt me goed. In Engeland was het vrij fysiek, hier is het veel meer gericht op het aan de bal zijn en op het technische en tactische gedeelte. Dat bevalt me goed. Ik ben in Scandinavië begonnen, toen naar het regenachtige Engeland gegaan en nu zit ik in het zonnige Spanje. Dus ik had het ook slechter kunnen treffen.'

Ze zeggen vaak dat dit de jaren zijn waarin je op je best bent. Voelt dat ook zo?
'Ja. Ik ben net teruggekomen van een kruisbandblessure. Heb iets minder dan tien maanden aan de kant gestaan. Maar ik ben terug en ik voel me ontzettend goed, zoals voor mijn blessure. Ik ben sterk, ik ben fit. Dus ik denk dat het wel klopt. Het is in ieder geval hoe ik me voel.'

Wat maakt deze club zo bijzonder?
'De club zelf heeft natuurlijk een enorme geschiedenis. De sfeer van Valencia straalt enorm veel uit. Als je kijkt naar andere grote clubs in Spanje, dan is dit relatief een kleine club, meer een familieclub. Het is allemaal wat kleinschaliger, dat is de stad zelf ook. Maar dat maakt het allemaal wel heel erg hecht. We trainen op hetzelfde complex als de mannen en de jeugd, dus we zijn allemaal samen. We komen elkaar regelmatig tegen. Dat gevoel is iets wat overheerst binnen Valencia.'

Over een band met je club hebben gesproken: je bent begonnen bij Westlandia en vervolgens overgestapt naar ADO Den Haag. Wat voor band heb je nog met die clubs?
'Kijk, het Westland blijft natuurlijk mijn thuis. Ik blijf op iedere manier die maar kan betrokken en hopelijk ook verbonden met het Westland. Zodra ik er ben, ben ik op de Westlandse velden te vinden. Ik bekijk wedstrijden van jeugd en senioren. Ook ga ik regelmatig bij ADO langs, als het kan. Dus die connectie is er altijd en die zal wat mij betreft altijd blijven.'

Voetbalminnend Nederland zal je nog steeds het meest herkennen van je tijd bij Oranje. Nu heb je zelf het meest recente hoogtepunt niet meegemaakt, namelijk de verloren WK-finale van vorig jaar. Hoe heb je daarnaar gekeken?
'Vol trots. Ik heb er vooral van genoten dat Oranje de finale van een WK heeft weten te halen. Ik denk dat het iets is wat we jaren geleden alleen maar hadden durven dromen. Na het behalen van goud tijdens het EK 2017 was presteren op een WK de volgende stap en dat is gebeurd. Ik heb een andere rol gehad dan op het EK. Ik was analist (bij de televisie, red.). Van die rol heb ik genoten. Het was heel erg leuk om te doen. En het was bijzonder om te kijken naar de prestaties van het Nederlands elftal. Want voor de speelsters en voor het hele land was het geweldig dat ze dit hebben gepresteerd.'

Mandy van den Berg als analist voor Veronica in gesprek met presentatrice Hélène Hendriks | Foto: Soccrates Images

Jij was de aanvoerder toen Oranje Europees kampioen werd, maar daarna ben je uit beeld geraakt onder bondscoach Sarina Wiegman. In hoeverre hoop je nog op een terugkeer? Of heb je dat al uit je hoofd gezet?
'Ik zeg nooit nee tegen Oranje. Die deur doe ik in ieder geval nooit dicht. Maar het hopen op Oranje klinkt een beetje als op mijn knieën gaan voor een terugkeer. Dat is zeker niet geval. Ik ben gelukkig met waar ik ben en wat ik heb. Een terugkeer in Oranje zou een mooie bonus zijn, maar het zou niet iets zijn wat me gelukkiger maakt dan ik nu ben.'

Maar 29 jaar is nog erg jong om geen international meer te zijn. En dan op de toppen van je kunnen te zitten en in Spanje bij Valencia te gloriëren.
'Ja, precies. Het enige wat ik hier kan doen is trainen en voetballen en daarvan genieten. Dat vind ik ook het enige dat belangrijk is. Wat ik zeg, ik doe nooit de deur dicht. Natuurlijk zou een terugkeer mooi zijn, maar ik heb heel veel mooie jaren gehad in Oranje. Dat is iets waar ik met heel veel trots op terugkijk, dat is ook waar het uiteindelijk om gaat. En wat de toekomt zal brengen, dat gaan we zien. Maar voor nu ben ik een heel gelukkig mens.'

Mandy van den Berg en Sherida Spitse houden de beker omhoog nadat het Nederlands elftal Europees kampioen is geworden | Foto: Soccrates Images

Los van Oranje, wat hoop je dat de toekomst je gaat brengen? Waar mik je de komende tijd op?
'Nou, mijn contract loopt aan het einde van dit seizoen af. Dus die opties zijn wat dat betreft open. Dat kan verschillende kanten op. Ik heb het hier heel erg fijn. Maar goed, in de voetbalwereld weten we nooit wat er gaat gebeuren...'

'Op sportief gebied hoop ik net zo te blijven genieten als ik nu doe. Waar dat is, dat gaan we zien. Op andere vlakken wil ik de connectie met het Westland blijven behouden. Zo ben ik aankomende zomer opnieuw trotse ambassadrice van A Local Swim Westland (zwemevenement waarmee geld wordt ingezameld voor onderzoek naar de ongeneeslijke spierziekte ALS, red.). De aanmeldingen gaan enorm rap. Ik kan er zelf waarschijnlijk niet bij zijn, maar ik hoop van afstand mijn steentje bij te kunnen dragen, of waar dan ook. Omdat ik het ook belangrijk vind om dit soort goede doelen een warm hart toe te dragen. En initiatieven die door de Westlanders op deze manier worden ondersteund. Dat vind ik geweldig.'

Nog één laatste vraag over je toekomst. Ligt je voorkeur in het buitenland of zou je eventueel ook terug kunnen keren naar Nederland?
'Die opties liggen helemaal open. De afgelopen jaren heb ik ontzettend mooie momenten in het buitenland meegemaakt. Ik merk aan mezelf dat ik nog steeds de drive en de wil heb om in het buitenland te kunnen voetballen. Wellicht dat er andere mogelijkheden op mijn pad komen. Maar dat ik nog door wil blijven gaan op het veld, binnen de lijnen, dat staat vast.'

Muchos gracias.
'De nada.'

LEES OOK: Profvoetballer biedt eenzame mensen kerstdiner aan