Met Stille Trom: Robbert de Ruiter verlaat rijdende trein bij FC Lisse

LISSE - 'Toen ik dat mooie filmpje van het sportpark zag, met die prachtige dronebeelden, kreeg ik een zeer treurig gevoel over me. Een gevoel van gemis, een gevoel van dat het niet meer een klein beetje van mij is, een gevoel van afscheid. Ik ga jullie ALLEMAAL missen.' Was getekend, Robbert de Ruiter.

Twee weken geleden besluit de vertrekkend trainer van FC Lisse in de pen te klimmen. Hij zit dan - net als de rest van Nederland - al een paar weken thuis, waar hij zich overigens prima vermaakt. Natuurlijk spookt het voetbal nog wel door zijn hoofd, maar: 'Ik mis het voornamelijk, omdat ik het gewoon niet netjes af heb kunnen maken', vertelt De Ruiter, die in november vorig jaar rust in zijn hoofd krijgt als de club hem vertelt toe te zijn aan een nieuwe trainer.

'Je zit in een rijdende trein. En daar moet je, zeker als je er een baan en een druk gezinsleven naast hebt, af en toe zelf uit stappen. Nu besloot FC Lisse deze knoop door te hakken, maar dat gaf me wel rust', vertelt hij openhartig. 'Alleen, door deze crisis heb ik die rust al gehad. Gelukkig zie je weinig voetbal om je heen, omdat er helemaal niks is. Maar als het voetbal straks weer gaat beginnen, dan weet ik zeker dat ik het ga missen.'

Na een wisselvallige competitiestart lijkt De Ruiter met zijn mannen dit jaar op een mooi slot af te stevenen. Met een gerust gevoel een periode van vijf jaar afsluiten, dat is zijn doel. Maar het coronavirus is spelbreker. Afscheid heeft De Ruiter hierdoor nooit kunnen nemen. En dus schrijft hij bovengenoemde brief aan iedereen die een FC Lisse-hart heeft.

Veel reacties

'Ik wilde gewoon mijn gevoelens kwijt. Ik ben achter mijn laptop gekropen en heb wat op papier gezet. Ik moet zeggen dat ik daar zeer verrassend veel reacties op heb gekregen. Voor mij is dat niet zo interessant. Maar ik hoop dat het voor de club en de mensen eromheen wat waarde heeft. En dat ik ze uiteindelijk nog een keer in het echt ga zien. Ik wil bijvoorbeeld een Rik Vermeulen (clubicoon met meer dan 300 gespeelde wedstrijden, red.) het liefst nog even een knuffel geven.'

Hij vervolgt: 'Kijk, je weet dat er een keer een einde aan komt. Het enige waar ik wel moeite mee heb, is dat ik graag had willen zien waar we met deze ploeg mee in staat zouden zijn geweest. De inzet was top vijf. Nou, daar zag het in het begin natuurlijk helemaal niet naar uit. Maar daarna hebben we een goede serie neergezet. Alleen: hoe het allemaal was afgelopen en of we de nacompetitie gehaald hadden, dat zal altijd de vraag blijven.'

Mooie, en lastige tijden

Mooi, sociaal, en saamhorig. Met deze drie woorden geeft De Ruiter aan wat hij van Lisse vindt. Hij kent er mooie, maar ook lastige tijden. De promotie naar de tweede divisie en de prachtige affiches die op het hoogste niveau worden afgewerkt zijn momenten die hij nooit vergeet, en die tijdens dit interview ook de revue passeren. 'Elk seizoen heeft zijn charmes, natuurlijk. In het jaar dat we promoveerden, gingen veel supporters weer achter de club staan.'

'Het leefde echt op alle fronten. We deden mee om de titel, versloegen IJsselmeervogels twee keer en wonnen uiteindelijk de nacompetitie. Het was één groot feest, met confetti, alles erop en eraan. In de tweede divisie haalden we vervolgens veertig punten. We hebben echt heel mooie wedstrijden gespeeld. Maar het was niet genoeg om erin te blijven. Dat was zuur.'

Jeugd en budget

Na het eenjarige avontuur in de tweede divisie kent FC Lisse vervolgens een zeer moeizaam seizoen in de derde divisie. 'We hebben ons echt kansloos gemanifesteerd', zegt De Ruiter over dat seizoen. Het liefst ziet hij de club uitgroeien tot een stabiele tweededivisionist, maar hij betwijfelt of dat op dit moment wel realistisch is.

'De jeugd is fantastisch bezig en stroomt ook door. Maar het gebeurt bijna niet meer dat een jeugdspeler een eerste elftal-speler op dat niveau wordt. Dus de utopie om met je eigen jeugdspelers structureel in de tweede divisie te spelen, dat is lastig. En, je moet budgettair in staat zijn om in de winterstop spelers aan te trekken als het niet loopt. En dat is Lisse op dit moment nog niet. Ik weet ook niet of ze dat willen, maar hier moet je dan wel structureel mee aan de slag.'

Toekomst

'Je gaat mij volgend seizoen heel veel langs de lijn zien', belooft De Ruiter, die nu nog clubloos is, lachend. 'Ik ga heel intensief de tweede en derde divisie volgen. Ik hoop dat een club een keer vraagt om een analyse van een team of een speler te maken. Dat doe ik graag voor collega's of voor clubs, maar ook grotendeels voor mezelf. Omdat ik affiniteit wil houden met de top van het amateurvoetbal. Op het moment dat ik ooit weer in ga stappen als trainer, dan hoop ik dat te kunnen doen op het hoogste niveau. En dan is het wel handig als je weet en voelt wat er zich afspeelt.'

In de maand mei interviewt Omroep West iedere week in de rubriek 'Met Stille Trom' een speler of trainer uit het amateurvoetbal die door de coronacrisis door de achterdeur afscheid heeft genomen van zijn club. Volgende week: Rijnsburgse Boys-keeper Richard van Nieuwkoop. Iedere zondag plaatsen we historische wedstrijden uit ons rijke archief.

LEES OOK:

Deel dit artikel: