Verwarde man krijgt geen straf: 'Het moet voor iedereen heftig zijn geweest'

DEN HAAG - Martin was in goede tijden verzekeringsarts. Hij woonde samen met zijn vriendin Saskia en ze hebben een zoontje. Nu zit hij bij de politierechter, omdat hij op nieuwjaarsdag volledig doordraaide. De 45-jarige Hagenaar mishandelde zijn vriendin, bedreigde de toegesnelde politie en riep dat hij zijn zoontje wat zou aandoen. 'Het moet voor iedereen heftig zijn geweest', zegt de politierechter.

Op 1 januari 2019 rond 21.00 uur worden agenten naar het huis van Martin gestuurd. 'Een verwarde man mishandelde zijn vrouw', leest de rechter voor uit het verslag van de politie. 'Zij vluchtte naar de buren, het 3-jarig zoontje was nog in de woning. De deur was gebarricadeerd, de politie kon er niet in. Ze probeerden met u te praten en u had een glimmend voorwerp in uw hand.

U riep: "Als jullie binnenkomen zal mijn zoon heel lang gaan slapen." Omdat praten niet lukte, ging een aanhoudingseenheid van de politie naar binnen.' Martin luistert naar de rechter en kijkt naar zijn handen, die op zijn schoot liggen. Zijn lichtblauwe overhemd is kreukloos, zijn modieuze bruine schoenen glimmen. Het is bijna niet voor te stellen dat deze man op nieuwjaarsdag zo tekeerging.

Mes in hand

'Mijn zoon heeft er bijzonder weinig van meegekregen. Dat mes had ik in mijn hand, maar pas toen mijn zoontje in bed lag. Ik was in alle staten', zegt Martin met heldere stem en op een rustige toon. Hij heeft de stem van een arts. 'Het was een lastige tijd voor mij. Ik kan niet meer terughalen wat ik heb gezegd, gezien de staat waarin ik was. Maar ik kan me niet voorstellen dat ik mijn zoon iets wilde aandoen.'

'Mag ik uw voorgeschiedenis met u bespreken?', vraagt de politierechter. De 45-jarige verdachte knikt. 'Ik lees dat u in uw jeugd zwaar mishandeld bent en seksueel misbruikt door uw vader. U heeft PTSS opgelopen. Toen u genoeg moed had verzameld om aangifte te doen tegen uw vader, was het delict verjaard. U bent opgenomen geweest, heeft verschillende therapieën gehad.'

Weinig perspectief

'Ik zat in crisisopname in Amsterdam', vertelt Martin, 'daar voelde ik me niet op mijn gemak. Ik had mijn psychiater al lang niet gezien.' Hij stopt even, twijfelt, en zegt dan: 'Ik zag weinig perspectief meer. Dat was de enige reden waarom ik met dat mes heb gezwaaid, om er een einde aan te breien. Daar denk ik nu wat anders over.'

'Gelukkig', antwoordt de rechter, 'dat u in een lastige tijd zat, dat lijkt me een understatement. Terug naar vandaag: in de rapporten staat dat u zich aan alle afspraken heeft gehouden. U heeft afstand genomen van Saskia. Het gaat beter met u en de kans op herhaling is laag. Moet ik 1 januari zien als een heavy overload?' Martin kijkt hem aan: 'Ja, dat is geen understatement.'

Geen straf, maar hulp

De officier van justitie eist een celstraf van drie dagen, die Martin al vast heeft gezeten na zijn arrestatie en een voorwaardelijke werkstraf. De advocate van de Hagenaar wil dat hij er zonder straf vanaf komt: 'Hij heeft ernstige PTSS, was de greep op zichzelf kwijt. Dat heeft Saskia ook gezegd tijdens haar aangifte. Ze wilde hem niet straffen, maar dat hij hulp zou krijgen.'

De rechter vraagt zich hardop af: 'Welk doel dient een straf nu we 1,5 jaar verder zijn en u zich aan alle afspraken houdt?' Hij gaat verder: 'Ik draai al even mee hier en als ik hiernaar kijk dan was u op zijn minst verminderd toerekeningsvatbaar. U bent schuldig, maar zonder oplegging van straf.'

In het kader van de privacy zijn de namen gefingeerd.

Dit is een artikel in de reeks 'Bij de politierechter'. Meer verhalen lezen?

Meer over dit onderwerp:
BIJ DE POLITIERECHTER
Deel dit artikel: