Laatste kans voor dronken overlastgever: 'U moet aan uw trauma's gaan werken'

DEN HAAG - Levi kan de drank niet laten staan. De 28-jarige man uit Burundi drinkt om een traumatische oorlog te vergeten. Maar het lijkt erop dat zijn trauma's zich niet makkelijk laten wegdrukken gezien de hoeveelheden die hij drinkt. En als Levi gedronken heeft dan raakt hij in de problemen, steeds maar weer.

Hij zit dan ook niet voor één maar voor vier feiten in het verdachtenbankje bij de politierechter. De man met rastahaar en een baardje zou een beveiliger van een supermarkt hebben mishandeld en twee agenten hebben beledigd. Twee anderen zou hij ook nog eens hebben bespuugd. Daarnaast werd hij betrapt, rijdend op een gestolen fiets.

Het eerste incident speelt zich af in de Jumbo. Bij een ruzie zou Levi een beveiliger hebben geslagen toen die hem vroeg te vertrekken. Volgens Levi is dat niet gebeurd. Maar de bewakingsbeelden liegen niet. Levi geeft de man een paar petsen op zijn achterhoofd.

'Had ik niet moeten doen'

'Wat ziet u hier nou?', vraagt de rechter als we de beelden hebben gezien. 'Ja, ja', Levi zoekt naar woorden. 'Sorry hoor, dat had ik niet moeten doen.' Hij was dronken. Een uur na zijn aanhouding blies hij 780 ugl, zo'n tien bier, volgens de rechter.

Al snel nadat hij vrij is, dient het volgende incident zich aan. Een dronken ruzie over sigaretten met de eigenaar van een avondwinkel. De agenten die de boel komen sussen kunnen rekenen op een scheldkanonnade van Levi: 'Kankerhond, kankerhoer, kankerwijf'. Weer moet hij mee.

Gestolen fiets

Een paar maanden later leent Levi een fiets van een vriend: het bier is in de aanbieding bij de Jumbo en om de kratten te kunnen dragen is een fiets wel zo handig. De fiets blijkt gestolen, Levi moet terug de cel in.

Drie maanden later: Levi is weer vrij en zo dronken dat hij op de fiets tegen een auto aanrijdt. Hij zit onder het bloed. De agenten die hem te hulp schieten hoeven niet op een bedankje te rekenen. Ze krijgen de middelvinger en een 'Fuck you, kankerhonden'. Als ze Levi willen aanhouden spuugt hij naar een van de agenten. Die krijgt bloedspetters op zijn arm.

Hepatitis B.

'Ik weet niet meer wat ik moet zeggen', zucht Levi. Hij lijkt zich te schamen. Achter hem zit de agent die hij bespuugde. De jongeman is in afwachting van een hepatitis B-test want Levi is besmet met de leverontsteking. De agent moet nog vijf maanden wachten op de uitslag. 'Ik slaap er slecht door', vertelt hij de rechter. 'Het zorgt voor stress en spanning.'

Als Levi's persoonlijke omstandigheden worden besproken gaat het over zijn 'enorme strafblad' en de 'batterij aan hulpverleners' die voor hem klaarstaat. De reclassering adviseert om Levi nog een laatste kans te geven. Bij een celstraf langer dan 49 dagen raakt hij zijn kamer kwijt en zou hij verder afglijden. Levi zegt dat hij wil stoppen met drank, al is het maar een tijdje. 'Een tijdje?', zegt de rechter streng. 'Ik denk dat u niet om kunt gaan met alcohol.'

De rechter

Na iedereen gehoord te hebben moet de rechter uitspraak doen. Ook zij wil Levi zijn laatste kans geven. 'Het is de allerlaatste, anders gaat u de ISD in'. De maatregel die hardnekkige overlastgevers twee jaar van straat haalt.

'U moet echt aan uw trauma's gaan werken', drukt de rechter Levi op het hart. Van het rijden op de gestolen fiets spreekt ze hem vrij. Omdat Levi niet had kunnen weten dat die gepikt was. Voor de rest krijgt hij een straf: 140 dagen cel waarvan 60 voorwaardelijk met aftrek van voorarrest. Ook van een oude straf moet hij nog twee weken uitzitten. Het zou precies genoeg moeten zijn om zijn kamer te behouden.

In het kader van de privacy zijn de namen gefingeerd.

Dit is een artikel in de reeks: 'Bij de politierechter'. Meer verhalen lezen?

Meer over dit onderwerp:
BIJ DE POLITIERECHTER
Deel dit artikel: