Haagse jazzlegende Ack van Rooyen overleden

© Omroep West
DEN HAAG - De Haagse trompettist en bugelspeler Ack van Rooyen is overleden. Dat meldt de NOS. Hij gold als een van de grondleggers van de jazz in Nederland en trad op met tal van internationale grootheden. Van Rooyen was 91 jaar.
Eind jaren veertig was Van Rooyen net afgestudeerd aan het conservatorium toen hij tijdens een bezoek aan New York in de ban raakte van de jazz. Terug in Nederland richtte hij een jazzband op, samen met onder anderen zijn broer Jerry.
Van Rooyen kreeg meerdere onderscheidingen. Vorig jaar nog werd hem de Boy Edgar Prijs toegekend, de belangrijkste jazzprijs in Nederland. In het juryrapport werd hij 'de belichaming van de Nederlandse jazzgeschiedenis' genoemd. Eind vorig jaar trad Van Rooyen nog op met het Metropole Orkest, dat hem had uitgenodigd voor het eerste optreden na de coronalockdown. De opname werd uitgebracht op cd. Die werd onlangs bekroond met een Edison.

Van trompet naar flugelhorn

In zijn zeventigjarige loopbaan speelde Van Rooyen met alle groten der aarde, zoals Miles Davis en Dizzy Gillespie en was hij solist in diverse jazzorkesten. Daarnaast was hij jarenlang docent aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Van Rooyen speelde niet alleen trompet, de laatste jaren was hij vooral nog op de flugelhorn of bugel te horen.
'Ik hoorde donderdagavond van het overlijden', reageert trompettist en zanger Michael Varekamp op het overlijden van een van zijn leermeesters. 'Ik heb bij hem gestudeerd op het Conservatorium.' Hij kan het nog niet geloven: 'Omdat Ack zo lang actief is geweest, had je eigenlijk het idee dat hij er altijd zou zijn.'

'Hij liet mensen anders naar dingen kijken'

Het mooiste aan Van Rooyen was volgens Varekamp dat hij mensen anders naar dingen liet kijken. 'Hij zei ooit: speel eens niet het eerste idee wat in je opkomt. Kijk dan eens wat er gebeurt. En daar kwam dan ook iets moois uit.' Varekamp omschrijft Van Rooyen als 'een ontzettend rustige man'. 'Hij was heel beschouwend. En heel tolerant naar mensen en situaties, zonder zichzelf te verliezen.'