Steven (48) heeft een tas vol soft- en harddrugs: 'Alles was voor eigen gebruik'

Schrijvers van de rubriek Bij de Politierechter
Schrijvers van de rubriek Bij de Politierechter © Theresa Hartgers
ZOETERMEER - Steven (48) zegt wel van een lijntje te houden en dat alle drugs in de tas die ze van hem vonden voor eigen gebruik waren. Het gaat om grote hoeveelheden cocaïne, hennep en hasj. En er zat nog zo'n 17.000 euro aan contant geld in. De officier van justitie twijfelt toch een beetje aan zijn verhaal.
Dit is een verhaal in onze serie Bij de politierechter.
Vanwege een melding van een vechtpartij snelt de politie deze zomer naar een straat in Zoetermeer waar de 48-jarige Steven woont. Als agenten ter plaatse zijn, zien ze Steven zijn woning uitkruipen. Dan staat hij op, waarna een agent hem ziet lopen met een zwarte tas die hij opeens bij zijn buurman in huis zet. Even daarvoor belandt Steven in een vechtpartij, waarbij ook geslagen zou zijn met een honkbalknuppel.
De agent vindt de actie van Steven verdacht en besluit poolshoogte te nemen bij de buurman. Hij bekijkt de inhoud van de tas. Er blijken grote hoeveelheden cocaïne (bijna 200 gram), hennep en hasj (ruim 500 gram) in te zitten.

Grote hoeveelheid ponypacks

Volgens cijfers van het Trimbos-instituut ligt de gemiddelde prijs voor een gram cocaïne tussen de veertig en vijftig euro en voor cannabis tussen de vijf en twintig euro per gram. Afhankelijk van de kwaliteit. Ook treft de agent veel ander wit poeder aan, versnijdingsmiddelen, een grote hoeveelheid ponypacks, een jerrycan met aceton en 17.000 euro aan contant geld.
Steven zit inmiddels 101 dagen vast. Op zijn kaalgeschoren achterhoofd prijken getatoeëerde zwarte sterren. Hij draagt een zwarte jas, gescheurde spijkerbroek en heeft een witte sik. De officier van justitie deelt mee dat hij van vier feiten wordt verdacht: voorbereidingshandelingen om drugs te verkopen, handelen in drugs, de drugs bij zich hebben en het witwassen van geld.

'Hoeveel mag je hebben dan?'

Hij hoort het rustig aan. 'Ik heb in uw dossier gelezen dat er iets behoorlijk heftigs aan vooraf is gegaan', begint de rechter. 'We gaan het nu alleen niet hebben over de vechtpartij, maar over het moment dat de politie de drugs vond. Want de politie zegt dat de tas in de gang van uw buren lag. Hoe is het gegaan?'
Steven mompelt eerst iets onverstaanbaars, waarna de rechter vraagt of hij wat duidelijker kan praten. De Zoetermeerder schraapt zijn keel: 'Die dinges, dat geld, had ik opgespaard. De drugs is voor mezelf, ik had mijn voorraadje gehaald.' De rechter vindt het een behoorlijk grote voorraad. 'Hoeveel mag je hebben dan?', vraagt Steven. 'Aan harddrugs eigenlijk helemaal niets', reageert de rechter licht verbaasd. 'Oh, dat wist ik niet', mompelt Steven.

Even zijn voorraad stallen

Hij zegt dat hij zijn voorraad even bij de buurman wilde stallen zodat het veilig was. 'Er zijn ook inbrekers actief in Zoetermeer.' De rechter fronst haar wenkbrauwen. 'En die komen niet bij de buren?' Steven mompelt weer wat. Het witte poeder bleek onder meer levamisol en procaïne te zijn, die vaak gebruikt worden als versnijdingsmiddel. 'Doet u dat zelf?', vraagt de rechter. 'Ja, doe ik zelf, want ik snuif het zelf op.'
Maar hij bezat ook enorm veel kleine zakjes en in zijn huis is een agenda gevonden waarin allemaal namen en getallen stonden opgeschreven. Het boekje was verstopt boven een plafondtegel. 'De politie denkt dat dit administratie is van wat u moet krijgen of hebt gekregen. U zei eerder dat het plafond uw kluis was.'

'Mijn tas was mijn kluis'

'Nee, mijn tas was mijn kluis. Die agenda is niet van mij. Er kwamen ook altijd veel mensen bij mij over de vloer om te roken.' 'En dat geld, de politie heeft onderzoek gedaan: u kunt dat nooit hebben gespaard.' Steven verandert zijn verhaal. 'Dat was de erfenis van mijn vader, hij heeft me dat vorig jaar gegeven op zijn sterfbed.' 'Maar kunt u dat laten zien, heeft u het opgegeven bij de belasting?' Steven schudt zijn achterhoofd vol zwarte sterren. 'Maar van een erfenis moet u aangifte doen', reageert de rechter. Dat wist Steven ook niet. Hij zegt op dit moment alleen te leven van een Wajong-uitkering.
Steven blijkt best een stevig strafblad te hebben: elf pagina's. 'Ik heb wel gezien dat u de afgelopen vijf jaar niet voor drugsfeiten bent veroordeeld. Wel voor andere dingen: niet meewerken bij een aanhouding, huisvredebreuk en een diefstal. Ze gaat verder: 'De reclassering vindt dat u op meerdere vlakken hulp nodig heeft. Ze denken dat u verstandelijk beperkt bent.'

Geen zin in de reclassering

'Ik hoef hun hulp niet mevrouw', zegt Steven gelijk fel. 'Ik ben dit jaar juist net klaar met de reclassering.' De rechter: 'Gaat het dan goed? Met zoveel drugs?' 'Ja, ik vind dat goed ja', zegt Steven. Hij zegt verslaafd te zijn geweest, maar nu niet meer. 'Ik kan er tegen. Als ik zeg 'dat ik ermee stop, dan stop ik ermee. Als ik zeg: ik wil doorgaan, ga ik door.'
De officier van justitie vindt hem strafbaar voor alle vier de feiten, ook het witwassen. Ze eist zes maanden gevangenisstraf, waarvan twee maanden voorwaardelijk. De advocaat van Steven had van tevoren al een dik pakket papieren tevoorschijn gehaald. Vooral hoe de politie aan de tas is gekomen, vindt hij bijzonder. 'De honkbalknuppel was al veilig gesteld, dus het onderzoek was afgerond. De agent was niet meer op zoek naar voorwerpen, alleen naar de cliënt. Die tas deed er strafrechtelijk niet toe op dat moment.'

Door de geopende voordeur

Voor zijn eigen woning zou Steven nog met de agent hebben gepraat. Hij leest voor uit het politieverslag. 'De agent loopt vervolgens naar de man die op de stoel zit en vraagt of hij hier woont. De man zegt van niet, dat hij op bezoek is bij een vriend. Door de geopende voordeur ziet de agent de zwarte tas staan en vraagt of Steven die net heeft binnen gezet. 'Dat zag je toch', zegt de man.'
Dan zou de agent, voor de voordeur, de tas in willen kijken. De advocaat leest verder: 'Hij heeft terwijl hij buiten stond daarna de doos uit de tas gepakt. Vervolgens vindt hij het geld en de drugs. Er was geen bevoegdheid om van buiten naar binnen te reiken en dan ook nog die doos eruit te pakken. Mijn cliënt geeft overigens aan dat hij de tas in de woonkamer had gezet, net zoals de andere man, en niet net bij de drempel zoals de agent heeft verklaard.'

'Onrechtmatig weggehaald'

Hij wil dat zijn cliënt wordt vrijgesproken of desnoods een korte voorwaardelijke straf of taakstraf. 'De tas is onrechtmatig weggehaald. En dat is bepalend voor deze hele rechtszaak. Als die tas er niet was geweest, zouden we hier niet staan. Als mijn cliënt niet vandaag of morgenochtend op vrije voeten is, verzoek ik de agent en de andere man ook nog te horen.' Over de drugs zegt hij onder meer. 'Soms lopen gebruikers tegen een koopje aan.'
De officier van justitie is het er niet mee eens. 'Ik ga uit van wat de agent heeft aangegeven, dat de tas op de drempel stond, er is ook een foto van. Ik vind dit geen onrechtmatig binnentreden.' De advocaat laat het er niet bij zitten. 'De tas staat voorbij de drempel. De agent is met zijn hand over de drempel heen gegaan.'

Privacy wel geschonden

De rechter begint aan haar uitspraak. 'Laat ik beginnen met de vraag of de agenten nou in die tas mochten kijken? Daarvan hangt af wat ik verder ga doen. Als ze u zien kruipen over de grond en dan opeens naar de buurman zien lopen met die tas, na een vechtpartij, om hem weg te zetten, konden ze wel een redelijk vermoeden hebben dat u iets strafbaars aan het doen was. De verdenking was er, dus ze mochten er onderzoek naar doen.'
Wel is ze het eens met de advocaat: dat de politie niet zonder toestemming naar binnen had mogen gaan. 'Maar nu gaan we het krijgen. Het was niet uw huis. De privacy is geschonden, maar het was niet uw privacy. Het is niet helemaal volgens de regels gegaan, maar ik ga dit bewijs, de tas, niet uitsluiten en gebruiken.'
Hij krijgt hetzelfde als de officier van justitie eiste. Ook moet hij weer met de reclassering in zee. Er heerst even een stilte. Steven geeft zijn advocaat nog een ellebooggroet en gaat weer terug naar de gevangenis.
De namen in dit artikel zijn gefingeerd in verband met de privacy.