Ongeneeslijk zieke Rob Bolland gebruikt muziek als medicijn: 'Soms ben ik de kanker dankbaar'

Rob Bolland
Rob Bolland © Omroep West
DEN HAAG - 'Na dit optreden voel ik me weer goed, zo werkt dat bij mij: als een medicijn.' Dat zegt de ongeneeslijke zieke Rob Bolland, die samen met zijn broer Ferdi een verrassingsbezoek bracht aan de studio van Radio West. Daar zongen ze live hun nieuwe single 'Misschien huil ik niet hard genoeg', waarmee de Haagse broers Bolland en Bolland hun muzikale carrière willen afsluiten.
'Sinds anderhalf jaar ben ik niet meer onder behandeling en kunnen ze niets meer doen. Dus ik zit een beetje op de klok', zei de 66-jarige Haagse zanger die aan kanker lijdt al eerder. Hoe lang hij nog te leven heeft, weet hij niet. Maar dat hij nog volop wil genieten, staat als een paal boven water.
'Ik was helemaal stuk vanochtend. Ik dacht: dit gaat niet lukken', zo keek hij vooruit naar zijn live-optreden op Radio West. 'Maar ik vind het zo leuk om te doen en het was ook zo gezellig bij presentator Ron Davids. Kortom, het was een hele leuke ervaring en een hele leuke middag. Dus dat heb ik maar weer in de pocket.'
Een onverwacht genoegen bij Radio West met een optreden van Bolland en Bolland
Uiteindelijk speelde het Haagse tweetal zelfs drie nummers live op de radio. Naast hun eigen single, brachten ze met 'So Sad' een ode aan de The Everly Brothers. 'Dat waren onze idolen, ons grote voorbeeld. De laatste van hen is niet lang geleden overleden.' Tot slot zongen ze nog live het nummer 'Things we said today' van The Beatles.
'Ik ben zo moe', lacht Rob na afloop. 'Ik had vannacht ook al weinig geslapen en voelde me vanmorgen slecht. Maar ik ben blij dat ik ben geweest. Ik voel me nu weer goed, zo werkt dat bij mij: als een medicijn.' Daarna ligt hij wel 'als een lampie' op de bank, weet Rob bij voorbaat. 'Dan zegt mijn vrouw: je ogen zijn al drie keer dichtgevallen, ga naar bed.'

Boodschap in nieuwste liedje

Op hun nieuwe single 'Misschien huil ik niet hard genoeg' kreeg het duo veel mooie reacties. Opmerkingen als 'wauw', 'aangrijpend', 'herkenbaar' tot 'tranen in mijn ogen' en 'ga alsjeblieft door' komen voorbij. Het liedje staat dan ook dicht bij Rob en de situatie waar hij in zit.
'Hoe lang ik nog heb, weet ik niet. Daarom is het begin van het liedje: ik leef elke dag alsof het mijn laatste is. En ik eindig met een boodschap aan de luisteraar: geniet elke dag alsof het je laatste is. Mij helpt het in ieder geval. Ik word overstelpt met reacties van mensen die het allemaal zo naar voor me vinden. Ik wil deze tijd gebruiken om te genieten en dingen te doen, met mijn gezin en met name met muziek. Iedereen heeft problemen, dus laten we er dan maar het beste van maken.'

'Ik ben kanker zelfs dankbaar'

Hoe gek het ook klinkt, Rob Bolland is de kanker in zijn lichaam zelfs dankbaar. 'Het is voor mij geen strijd. Het brengt ook mooie dingen. Ik sta nu meer open voor mensen, ik hoor meer van mensen. Verhalen die ik anders niet zou horen. Dat doet iets met me. Het gaat om de mensen om je heen. Die zorgen dat ik er sta. Ik probeer erbij te blijven en positief te zijn', besluit de zanger. Hoe hij ooit herinnerd wil worden? 'Als een leuk joch, daar ben ik tevreden mee.'
Rob Bolland praatte uitgebreid over verleden, heden en toekomst in de Westdoc Rob Bolland, Heaven Can Wait, die op 4 december bij Omroep West werd uitgezonden. Hieronder kun je 'm terugkijken.