Monument voor doodgestoken Armando: 'Zijn leven deed ertoe'

Armando Balkaran
Armando Balkaran © Familie
RIJSWIJK - Het verdriet is er nog elke dag en het gemis nog net zo hevig bij de ouders van Armando Balkaran uit Den Haag. Hun zoon werd bijna een jaar geleden neergestoken en overleed vier dagen later. Het heeft een gat geslagen in hun leven. Volgende week woensdag wordt er een monument onthuld voor Armando in Rijswijk, op de plek waar hij werd gevonden.
'Armando genoot van het leven. Hij wist wat wij wilde en niet wilde', zo vertelt zijn moeder, Sharita Jaggan, in het huis waar haar jongste zoon en zijn oudere broer een groot deel van hun jeugd doorbrachten. 'Ondanks dat hij niet meer thuis woonde, kwam hij nog regelmatig thuis en dan maakte ik lunch voor hem, of hij zei: mam, zullen we gaan lunchen? En dan gingen we naar de Leyweg een visje halen of naar de Bogaard om te lunchen.'
'Hij genoot van het leven en had nog zo veel plannen, maar hij is niet verder gekomen', zegt Sharita. 'Hij heeft niet eens een kans gehad.' Haar man, Hans Charité, slaakt een zucht als hem wordt gevraagd hoe het nu gaat: 'Redelijk. De ene keer beter dan de andere.'
Ouders vermoorde Armando blij met monument: 'Zijn leven heeft ertoe gedaan'
De 26-jarige Armando werd op 18 februari 2021 aangevallen door een jongen van 16, die hem zomaar in zijn rug stak met een groot mes. Hij overleed vier dagen later in het HMC Westeinde. 'Eén van zijn nieren is in tweeën gesneden', vertelt zijn moeder. 'En zijn darmen zijn geraakt. Je denkt: oh mijn god, wie doet dat mijn kind aan? Wie doet zoiets, zo'n brute, gruwelijke aanval? En waarom?'
De eerste dag zeiden de artsen tegen de ouders van Armando dat de operatie goed was verlopen en dat hij er waarschijnlijk bovenop zou komen. 'Maar na vier dagen ging het toch fout. En dan sta je aan zijn sterfbed en zeg je: ga maar kind, het is goed. Maar het is niet goed.'

'Hartverscheurend'

Armando was een familiemens, iemand die hield van gezelligheid en mensen om zich heen. Dat bleek ook uit zijn keuze voor zijn werkgever. Hij was IT-er, maar ging niet voor het snelle geld bij een groot bedrijf. 'Hij koos een klein, knus bedrijf', zo zegt zijn moeder. 'En daar zijn ze er ook nog steeds kapot van.' Daarnaast was Armando op zoek naar een eigen huis. Zijn vader ging mee met de bezichtigingen. Hans slikt een opkomende snik weg bij de herinnering.
Sharita heeft zich op basis van het politiedossier een beeld kunnen vormen van wat haar zoon is overkomen. 'Dan weet je waar Armando is aangevallen. Hoe hij vanaf een bank is gaan rennen en om hulp is gaan vragen met een mes in zijn rug en hoe hij niet meer verder kon en dat hij is neergevallen op de plek waar hij is gevonden. Het is hartverscheurend om je dat in te beelden.' Toch wilde ze dit weten, want, zo zegt ze, speculeren is nog erger.
Onderzoek op de plek van de steekpartij
Onderzoek op de plek van de steekpartij © John van der Tol
Hans en Sharita zijn vanaf de eerste weken na de moord elke zaterdag naar de plek bij het Julialaantje gegaan, waar hun zoon werd gevonden. 'Ik heb een monument geplaatst en toen zijn we er iedere zaterdag heen gegaan met familie, kennissen, en vrienden. Het is een nare plek, maar het is goed dat we er een bord hebben neergezet', vertelt Hans.
Volgende week woensdag wordt er een permanent monument onthuld, gemaakt in opdracht van andere familieleden. 'Het is goed dat het daar komt te staan, dat mensen zich bewust worden dat het daar is gebeurd en dat het jou en mij ook kan overkomen', zegt Hans.

Herinnering aan zinloos geweld

Het monument is bedoeld om de herinnering levend te houden aan het zinloze geweld dat Armando heeft getroffen. Hij was een willekeurig slachtoffer, zo willen de ouders benadrukken.
Voor Armando is een herdenkingsplek gemaakt
Voor Armando is een herdenkingsplek gemaakt © John van der Tol
'De dader had al eerder mensen achtervolgd met een mes. Blijkbaar heeft hij zichzelf moed ingepraat en toevallig liep Armando die dag langs. En dat was funest', zegt Sharita. 'Het blijkt ook uit het dossier van justitie', vult Hans aan. 'Hij heeft Armando achterna gezeten en niet in zijn been gestoken. Dus in onze ogen is het ook moord, maar ja, dat was lastig te bewijzen.'

Dader

De 16-jarige dader kreeg vijftien maanden cel en jeugd-tbs opgelegd. Inmiddels kunnen de ouders daar een beetje vrede mee hebben. Hans zegt: 'Die maatregel van jeugd-tbs is twee jaar, dus met die vijftien maanden is het al ruim drie jaar. En de maatregel wordt elke twee jaar verlengd. Joh, is dat genoeg? Ook niet, maar het is meer dan die twee jaar, dus dat gaf wel een soort van berusting. De officier van justitie en de rechtbank hebben het maximale eruit gehaald.'
Hans werkt zelf in de gevangenis in Scheveningen. Hij is drie maanden thuis geweest nadat Armando overleed en is daarna weer voorzichtig aan het werk gegaan. 'Op mijn werk hebben ze echt geweldig meegedacht. Maar die eerste tijd kon ik het niet opbrengen. Je werkt toch met dezelfde soort mensen, dus die confrontatie wilde ik toen niet aangaan, want ik sta niet voor mezelf in.' Sharita zegt: 'Anderen kunnen afleiding vinden in hun werk, maar hij zit er op zijn werk juist midden in.' Inmiddels werkt Hans weer drie dagen in de week en in maart wil hij weer fulltime aan de slag. 'Tenminste, als dat lukt.'

Onthulling

De onthulling van het monument wordt weer een spannende dag, omdat de ouders nog niet weten hoe het eruit ziet. Waarnemend burgemeester Bas Verkerk van Rijswijk komt het onthullen. 'Hij is destijds ook bij ons geweest. Dat was heel fijn', zegt Sharita. En over het monument voor haar zoon zegt ze: 'Voor mij betekent het dat het leven van Armando ertoe heeft gedaan. Dat het van waarde is geweest. En dat het duidelijk is dat hij slachtoffer is geworden van zinloos geweld.'
Kijk het hele interview met de ouders van Armando hieronder: