Lea (67) komt huis niet uit door kwetsbare gezondheid: 'De versoepelingen zijn eng'

Lea komt al twee jaar haar huis bijna niet uit vanwege corona
Lea komt al twee jaar haar huis bijna niet uit vanwege corona © Omroep West
GOUDA - De Goudse Lea van Coeverden (67) komt al twee jaar bijna haar huis in het centrum van de stad niet uit. Ze is reumapatiënt en wordt daarvoor behandeld met immuunonderdrukkende medicijnen. Lea moet erg oppassen dat ze niet besmet raakt met het coronavirus, omdat ze een verhoogde kans heeft om op de intensive care te belanden of zelfs te overlijden. Het versoepelen van de coronamaatregelen deze week was voor haar dus ook geen reden voor een feestje.
'De meeste mensen zijn blij dat er weer wat lucht is deze week. Het is weer mogelijk om uit te gaan of even wat te drinken ergens, maar voor de kwetsbare groepen zijn de versoepelingen eng en gevaarlijk', vertelt Lea, terwijl ze in de deuropening van haar huisje staat. 'Als ik de mensen weer allemaal bij elkaar zie, dan krijg ik de kriebels. Soms lijkt het wel of ik van de coronapolitie ben en ik heb een soort corona-angst ontwikkeld. Misschien is dat niet reëel, maar ik ga het risico gewoon niet nemen.'
Versoepelingen geen zege voor Lea vanwege kwetsbare gezondheid
Lea werkt vanuit huis als journalist en eindredacteur voor de omroep in Gouda. Haar enige uitstapje is een bezoek aan het ziekenhuis en af en toe een loopje naar de bakker op de hoek van de straat. 'Ik zie mijn kinderen en vriendinnen heel weinig', vertelt de Goudse. 'Ik spreek ze online en heel af en toe komt er iemand langs. Diegene heeft dan een test gedaan vooraf en ik zit dan achterin het huis en die ander voorin het huis. We schuiven dan wat drank en hapjes heen en weer en dat is dan wel te doen.'

Geen knuffel

Maar een knuffel, die heeft Lea al twee jaar niet gehad. 'Ja, dat mis ik wel, maar het went', zegt ze. 'Ik moet je heel eerlijk zeggen, dat ik deze coronatijd ook wel een fijne tijd vind. Die pauze in mijn leven na een heel hectische tijd is ook wel prettig. Je wordt geconfronteerd met jezelf en hebt tijd om na te denken over dingen.'
Toch denkt haar omgeving af en toe dat ze wel wat meer zou kunnen. 'Een vriendin van mij is psycholoog en die vindt dat ik over mijn angst heen moet stappen. Ik ben gevaccineerd en geboosterd en moet daarom de confrontatie aangaan. Maar ik speel op safe en het zou best kunnen dat ik het niet goed doe. Maar ja, dan denk ik: ik heb 67 jaar mijn best gedaan om in leven te blijven, dan zou het toch verschrikkelijk zijn als ik geveld word door corona. Dat wil ik niet.'

'Accepteer wat je niet kunt veranderen'

Ondanks dat Lea nu dus al bijna twee jaar aan huis gekluisterd zit, voelt het niet alsof ze opgesloten zit. 'Ik moet gewoon voor mijn gezondheid zorgen. Dan zouden al die kostbare behandelingen die ik krijg voor niks zijn. Ik ben gewaarschuwd vanwege mijn immuunprobleem. Het is dan maar zo. Het is zo zwaar als je het zelf maakt. Klagen helpt niet, maar accepteer wat je zelf niet kunt veranderen.'