Straatpastoraat bestaat 20 jaar en pastoor gaat met pensioen: 'Het gaf enorme voldoening'

Klaas Koffeman bij plaquette zwervers Stadsklooster
Klaas Koffeman bij plaquette zwervers Stadsklooster © Omroep West
DEN HAAG - Het straatpastoraat in Den Haag ziet steeds meer dak- en thuislozen in de stad sinds haar oprichting nu precies 20 jaar geleden. Bij het stadsklooster in Den Haag, waar daklozen elke week gratis eten krijgen, is nu een plaquette voor overleden Haagse daklozen onthuld. Het is ook de dag dat pastoor Klaas Koffeman na 14 jaar met pensioen gaat. 'Het was best zwaar, maar het gaf enorme voldoening', zo blikt hij terug.
Koffeman was de afgelopen jaren vooral op straat te vinden, maar één keer per week is hij bij het stadsklooster in Den Haag om zo'n 100 daklozen te voorzien van eten én geloof. Maar na veertien jaar is het mooi geweest en gaat hij met pensioen. 'Ja, het was best zwaar, maar het leverde ook echt enorme voldoening op als het lukt om iemand die helemaal aan de grond zit er bovenop te helpen', zegt hij.
Bij het straatpastoraat helpen ze jaarlijks zo'n 500 dak- en thuislozen. Soms is dat niet meer dan alleen het doorverwijzen naar een bepaald loket bij de gemeente, de verslavingszorg of de schuldhulpverlening, maar meestal is het bieden van een luisterend oor het belangrijkste. 'Gewoon iemand die eens naar het hele verhaal luistert, niet alleen naar de verslavings- of geldproblemen, maar gewoon het volledige verhaal', zegt Koffeman.

'Veel te jong'

Aan de achterkant van het klooster is een speciale gedenkplek gemaakt ter ere van het 20-jarig bestaan van het Haagse straatpastoraat. Koffeman pakt zijn leesbril en zoekt meteen een naamplaatje op. Tussen de zestig naamplaatjes wijst hij naar het bord. 'Dit is hem, een bijzondere man. Het was een groot ondernemer, maar raakte door de vele netwerkborrels verslaafd en raakte alles kwijt. Elke dag heb ik met hem gepraat en toch is hij mij ontglipt', zegt Koffeman. Hij slikt even. '55 jaar is hij geworden, veel te jong ja.'
Pastoor Koffeman ziet het aantal dak- en thuislozen groeien en helpen wordt steeds lastiger door de toenemende bureaucratie. 'Verslavingszorg wil eerst dat je een huis hebt, schuldhulpverlening wil dat je geen verslaving hebt. Het systeem is meer bezig met het systeem, dan met de mens', zegt hij geïrriteerd.