Nieuws

Oekraïense Kateryna: 'Nederlanders glimlachen naar me, dat helpt'

Klasgenoten Maria en Kateryna uit Oekraïne
Klasgenoten Maria en Kateryna uit Oekraïne © Omroep West
DEN HAAG - Precies drie maanden geleden begon de oorlog in Oekraïne, miljoenen Oekraïners sloegen op de vlucht. 60.000 van hen zijn officieel geregistreerd in Nederland. Onder hen de 19-jarige Maria en de 36-jarige Kateryna. Hun verhaal is doorspekt met tranen en één vurige wens. 'Stop de oorlog.'
We ontmoeten de twee klasgenoten vlak voordat hun Engelse taalles op de Haagse Hogeschool begint. De Hogeschool en het The Hague Pathway College organiseren lessen Engels, Nederlands en cultuur voor gevluchte Oekraïners. Maria en Kateryna zijn zenuwachtig. Het vertellen van hun verhaal levert een scala aan emoties op. Weer beleven ze die afschuwelijke momenten in Oekraïne, vlak voor ze vluchtten.
Drie maanden oorlog in Oekraïne: Onzekerheid en tranen zitten hoog bij vluchtelingen in Nederland
Toen de oorlog in haar land begon kon Kateryna het in eerste instantie niet geloven, tot ze het voor haar ogen zag gebeuren. 'We wonen in een flat in Charkov en het was gevaarlijk om naar buiten te gaan. We bedekten onze ramen met matrassen zodat het licht niet van buiten gezien kon worden. We sliepen in onze dagelijkse kleding om snel te kunnen vluchten als dat nodig zou zijn. Uiteindelijk heb ik samen met mijn man besloten dat ik weg moest om mijzelf en mijn dochter veilig te stellen en naar Nederland te vluchten.'
Zie je het formulier niet (volledig) of lukt het niet om het formulier in te vullen? Klik dan hier. Het zijn twaalf vragen en vervolgens klik je op verzenden.

Vrouw in haar eentje door oorlogsgebied

Een reis van dagen volgde. 'Onderweg zagen we verwoeste gebouwen, huilende mensen en verwoeste supermarkten en winkels. Het was verschrikkelijk. Ik ben de hele reis bezorgd geweest om mijn dochter, want in deze tijd is het gevaarlijk voor een vrouw om met haar kleine dochter door oorlogsgebied te reizen.'
De lessen zijn gratis en een initiatief van Iryna Burkovska. Zij woont nu zes jaar in Nederland en komt oorspronkelijk uit Oekraïne. Ze werkt bij het The Hague Pathway College en vond dat haar instituut wat moest betekenen voor Oekraïense vluchtelingen. De Haagse Hogeschool stelt het lokaal gratis ter beschikking. Zo'n 200 Oekraïners maken gebruik van de mogelijkheid.
Tijdens de reis ontmoetten Kateryna en haar dochter veel dappere Oekraïense mannen die hen hielpen. 'Ze vroegen steeds: waar slaap je in de nacht? Wij hebben opvang voor je. Iedereen hielp elkaar.' Op dat moment rollen de tranen over Kateryna haar gezicht. 'Maar ik ben nu veilig in Nederland.'

Tijd om te huilen

'Toen mijn dochtertje hier aankwam, was ze gespannen, ze huilde veel en ze was bang. Ze had contact nodig met andere kinderen. Gelukkig zit ze nu op school waar ze heel lief opgevangen wordt. Ik heb geen tijd om na te denken over mezelf. Ik denk alleen maar aan mijn dochter, maar als ze gaat slapen in de avond dan moet ik huilen en heb ik tijd om na te denken over de oorlog.'
De 19-jarige Maria vertelt in eerste instantie op neutrale toon haar verhaal. Ze studeerde tandheelkunde in Charkov. Als ze vertelt over de vroege morgen van 24 februari, vertrekt haar gezicht: 'Ik dacht eerst dat ik vuurwerk hoorde, tot we ons realiseerden dat de oorlog was begonnen. Vreselijk.'

Bom in tuin

Haar moeder en zij vluchtten nadat er een bom in hun tuin was ontploft. 'De plek waar ik als kind altijd speelde, waar ik zoveel fijne dingen heb beleefd. Zo dichtbij....' Haar moeder besloot op de uitnodiging van een nicht in te gaan om naar Nederland te komen. Vanuit Den Haag probeert Maria haar studie online verder te volgen. 'Maar dat is niet makkelijk.'
Het is voor haar moeilijk om naar de toekomst te kijken. Het liefst zouden zij en haar moeder teruggaan naar Charkov, maar dat behoort op dit moment niet tot de mogelijkheden. 'Er is zoveel kapot in de stad waar wij zoveel van houden.' Ze weet zelfs niet of hun huis er nog wel staat. De meest waarschijnlijke optie is dat ze haar studie in Nederland afrondt om over een paar jaar als tandarts te remigreren.

Doorgaan met leven

De taal- en cultuurlessen zijn voor beide vrouwen een welkome afleiding. Maar niet alleen dat. Ze zijn blij met de kans die ze krijgen om goed Engels te leren én om wat van de Nederlandse taal en cultuur te leren. 'We moeten doorgaan met leven', zegt Kateryna. 'Veel mensen in Nederland zijn zo aardig, ze glimlachen altijd. Dat helpt me.'