Francis van Broekhuizen over haar coming out: 'Je leven wordt veel beter als je bent wie je bent'

Francis van Broekhuizen
Francis van Broekhuizen © Uitgeverij Luitingh-Sijthoff
NOOTDORP - Zelf vond de 46-jarige Francis van Broekhuizen dat ze er nog een beetje te jong voor was. Toch wist uitgeverij Luitingh-Sijthoff de operazangeres over te halen haar levensverhaal op te schrijven, dat vanaf dinsdag in de boekhandel ligt. De titel is ontleend aan een uitspraak van haar vader: Bij twijfel hard zingen. Van Broekhuizen: 'Het geeft aan dat je je erin moet gooien, dat je niet bang moet zijn. Doe het maar gewoon.'
Ze weet het niet zeker, maar naamsbekendheid van de operazangeres zal ongetwijfeld hebben meegespeeld bij het verzoek van de uitgever: 'Ik denk dat-ie dacht, we kunnen er misschien ook wat aan verdienen.' Maar haar deelname aan populaire tv-programma's als Maestro en De Slimste Mens was niet de enige factor: 'Hij las allemaal interviews van mij en omdat er zoveel mensen op reageerden, dacht hij dat ze dat leuk zouden vinden om te lezen.'
Francis van Broekhuizen schrijft autobiografie: 'Mensen verwacht geen literair hoogstandje'
Zelf vindt ze het belangrijk om iets na te laten wat tastbaar is: 'Ik heb zelf geen kinderen, maar ik heb allemaal gekke verhalen en leuke dingen meegemaakt. Dus ik dacht dit is misschien mijn kans om het voor mezelf zwart op wit te hebben. Zodat als ik later dement ben kan teruglezen wat ik heb meegemaakt. Zoiets. En dat gevoel dat je iets wil nalaten. Misschien ligt het volgend jaar in de Ramsj, dat is ook niet erg, maar gewoon dat je iets wil betekenen. En een boek vind ik dan wel wat hebben.'

Literair hoogstandje

Van Broekhuizen gaat er niet vanuit dat ze met haar boek de P.C. Hooftprijs gaat winnen. 'Het is helemaal op mijn manier opgeschreven. Dus mensen, verwacht geen literair hoogstandje, dat is het echt niet. Maar ik vind het wel leuk om verhalen te vertellen.' En voor alle duidelijkheid: 'Ik heb het echt zelf geschreven. Dus ik heb het niet door een ghostwriter laten opschrijven. Dat vond ik mijn eer te na.'
Niet alleen de verhalen, ook de tekeningen die zijn toegevoegd, zijn van haar hand. 'Alles wat ik doe, wat ik wil maken, dat wil ik het zelf maken. Ook het decor van mijn voorstelling, dat is heel knullig, heb ik zelf gemaakt.'

Willem-Alexander

Het voordeel van de tekeningen is dat ze op die manier een gebeurtenis in haar leven kon visualiseren die ze zelf omschrijft als een 'hoogtepunt in mijn leven': het zingen voor toenmalig prins Willem-Alexander en prinses Maxima. 'Het was een informele bijeenkomst en ik mocht ze geen extra aandacht geven. Ik moest dus doen alsof ze gewone mensen waren. Maar ik kon het toch niet laten om bij één aria toch even om zijn nek te hangen.'
Francis van Broekhuizen tekende haar moment met prins Willem-Alexander
Francis van Broekhuizen tekende haar moment met prins Willem-Alexander © Francis van Broekhuizen
'Toen dacht ik: wat heb ik nou weer gedaan? Dat is heel intiem om zomaar uit het niets om zijn nek te hangen zonder het te vragen. Dat is misschien wel grensoverschrijdend. Dus toen liep ik terug naar de piano en vroeg ik: u vond het toch niet erg prins? En toen stond hij op, hij hief zijn glas witte wijn en hij zei: in het geheel niet.'

De tekening

Van dat koninklijke moment zijn geen opnames, maar wel één foto. Maar die mag ze niet laten zien. 'Dat mag van de RVD niet, omdat dat informeel is. Maar nou heb ik stiekem, nou ja misschien scheurt de RVD die bladzijde er uit, maar ik heb er een tekening van gemaakt, want ik wilde het toch even laten zien. En een tekening is geen foto, dat is mijn eigen indruk van dat moment.' Lachend er aan toevoegend: 'Het is wel die foto, maar...'
Aan leuke anekdotes geen gebrek. Zo vertelt de gevierde operazangeres in geuren en kleuren hoe het Koninklijk Conservatorium in Den Haag haar schoffeerde bij de auditie van haar toelatingsexamen, nadat ze vlak daarvoor in Rotterdam, Utrecht en Amsterdam al was geprezen door de toelatingscommissies van die conservatoria: 'Ze waren heel erg van: je moet niet denken dat je goed bent. En nadat ze vroegen: hoe bent u in Amsterdam aangenomen? Moest ik drie kwartier lang wachten op de gang.'

Koninklijk Conservatorium

Eenmaal teruggeroepen kreeg ze te horen: 'U zingt wel aardig, maar we nemen u hier dan ook maar aan.' Het kwam over als dat ze vooral niet moest denken dat ze een grote ster was: 'Maar ze wilden me ook niet afwijzen, want ze wilden niet dat ik naar Amsterdam ging. En ik vond de sfeer niet leuk, maar Den Haag was wel mijn eerste keus.'
Haar vader helpt haar kiezen: 'Als nou op de Juliana van Stolberglaan ook het Sweelinck (het Amsterdamse conservatorium) zou staan, welke deur zou je dan binnenstappen? Toen zei ik meteen: het Sweelinck. Waarop hij zei: dan zal je toch met de trein moeten gaan.' Uiteindelijk belandt ze toch ook op het op het conservatorium in Den Haag, bij de Nieuwe Opera Academie. 'Want uiteindelijk heb ik daar in Den Haag examen mogen doen voor operazangeres. Maar het begin was moeizaam.'

De liefde

In haar autobiografie schrijft ze ook over de 'worsteling' met de liefde: 'Omdat ik gepest was en me daardoor altijd lelijk voelde, dacht ik dat verkering überhaupt niet zo voor mij was weggelegd.' Pas nadat een vriendin zegt dat ze denkt Francis verliefd op haar is, komt langzaam het besef dat ze op vrouwen valt. En als ze op haar 29ste op zichzelf gaat wonen kan ze er op een gegeven moment niet meer omheen: 'Toen raakte ik weer verliefd op een tegenspeelster en dat merkte ik doordat ik heel jaloers was op haar vriend. Toen dacht ik: hm.'
Met het opschrijven van, wat ze zelf noemt, 'kleine verhalen' hoopt ze andere mensen op weg te helpen met de worsteling die zij zelf heeft doorgemaakt: 'Het is helemaal niet gek dat je ermee worstelt. Maar probeer het wel uit te zoeken en uiteindelijk is het wel je bestemming. Wordt je leven veel beter als je gewoon bent wie je bent.'
De autobiografie 'Bij twijfel hard zingen' van Francis van Broekhuizen ligt vanaf dinsdag 7 juni in de boekhandel.