Graf van jongens die omkwamen door ontploffing raket na 77 jaar opgeknapt

Omgekomen John Turkenburg na vondst raket 31 mei 1945
Omgekomen John Turkenburg na vondst raket 31 mei 1945 © Privéfoto
HILLEGOM - Nederland was net bevrijd van de Duitse bezetter toen het dorp Hillegom op 31 mei 1945 een vreselijke tragedie meemaakte. Vier buurjongens kwamen om door een raket die ze bij de duinen vonden. Zondag 5 juni is het 77 jaar geleden dat ze werden begraven in twee kistjes in één graf op de begraafplaats van de St. Martinuskerk. Het graf in Hillegom werd afgelopen week opgeknapt en onthuld met nabestaanden.
Op 31 mei 1945 rond de klok van 17.00 uur, komen al spelende vier buurjongens van de Stationsweg om in de Bloemendaalse duinen bij Vogelenzang. Op dat tijdstip afgelopen week herdacht Hillegom de jongens bij hun graf. Piet en Jan Assendelft van 13 en 11 jaar, John Turkenburg van 15 en de 12-jarige Piet Lycklama hebben ongeveer drie weken na de bevrijding van Nederland vermoedelijk een V1-raket gevonden die in hun bijzijn is ontploft.
'Het is een ongelooflijk drama dat na de bevrijding deze vier buurtkinderen zijn omgekomen door achtergebleven munitie. Dat heeft een enorm gat geslagen bij de familie van de jongens, maar ook in het hele dorp. De jongens hebben hun laatste rustplaats gevonden in een oorlogsgraf op de begraafplaats van de Sint Martinuskerk in Hillegom, wat de gemeente eeuwig zal behouden ter nagedachtenis', zegt burgemeester Arie van Erk op de begraafplaats.

Op avontuur bij Vogelenzang

Wim Turkenburg, neef van omgekomen John Turkenburg, heeft een dagboekje met aantekeningen van de weken voor het ongeluk. Op de eettafel liggen oude foto's van John en de familie. Hij heeft zijn oom John nooit gekend, want hij werd na zijn dood geboren, maar kent de verhalen van zijn familie.
Tragedie Hillegom omgekomen buurjongens herdacht met opgeknapt graf
'Op 31 mei 1945 vertrokken de jongens met een zelfgemaakt karretje om dennenappels te sprokkelen voor de haard', zegt Wim. 'De jongens die gingen op avontuur. ' Wim pakt een agendaatje van John erbij, waar kort in sierlijk handschrift staat beschreven, wat er die weken rond de bevrijding gebeurde.

Bevrijdingsfeest

'Hij beschrijft natuurlijk dat 4 mei gecapituleerd wordt. 5 mei schrijft hij dat ze een groot reuzefeest hebben gehad, bevrijdingsfeest. 8 mei: de Canadezen rukken binnen. En dan houdt het dus op, 31 mei is de bom ontploft,' zegt Wim.
Burgemeester Arie van Erk zegt: 'Ze zijn gestuit op een V1- of een V2-bom van de Duitsers, die niet ontploft was. En de jongens hebben daar waarschijnlijk iets aan gesjord of gedaan of rondom wat gegraven. Dat was natuurlijk iets vanuit de oorlog, dus spannend.'

Tragedie

De jongens kwamen niet terug van hun sprokkeltocht. 'Toen zijn ze met een paar mensen gaan zoeken, waaronder mijn vader', zegt Wim. 'Zij hebben de restjes gevonden. De resten die hingen in de bomen. John werd geïdentificeerd aan een vinger met een ring die hij droeg.'
'Als je je kind verliest, is het sowieso al iets verschrikkelijks', zegt Arie van Erk. 'En dan zijn het vier buurjongens die daar het spelen waren. Dat heeft heel veel gedaan in het dorp. Zeker omdat de oorlog afgelopen was en dat je eindelijk verlost was van het juk van de nazi's. Dat was een heel erge tragedie', aldus de burgemeester.