Soap om ANWB-infobordjes Gouda: 'Hoe moeilijk kan dat zijn?'

Wethouder Thierry Van Vugt en Ronald Verkuijl onthullen een bordje
Wethouder Thierry Van Vugt en Ronald Verkuijl onthullen een bordje © Astrid den Haan
GOUDA - De bruine ANWB-infobordjes in Gouda weer up-to-date maken voor toeristen. Het leek Marianne Lint een mooi cadeau aan de 750-jarige stad van de Historische Vereniging Die Goude. 'Hoe moeilijk kan dat zijn?' Maar wat in 2020 een eenvoudig klusje leek, werd een bizarre reis door vergunningenland waardoor de vernieuwde bordjes het begin van het stadsfeest niet hebben gehaald. 'Dat ligt niet aan de inzet van de mensen, maar aan het systeem.’ Op 21 juni is het eerste geactualiseerde bordje aan het Stadhuis onthuld.
Ze hangen in heel Nederland: op huizen, in straten op bruggen en historische gebouwen om voorbijgangers te informeren over de geschiedenis van die plek. Je controleert de informatie, past verouderde teksten aan, laat bordjes maken en die hang je op, denkt de leek. Maar dat is te simpel gedacht, blijkt uit het verhaal van Lint.
Het eerste vernieuwde bordje mét QR-code
Het eerste vernieuwde bordje mét QR-code © Astrid Den Haan
Om te beginnen wist niemand hoeveel het er waren, zodat het project begon met een rondje stad. Van de 130 die er bleken te hangen, moesten er zo'n dertig worden aangepast. Zoals dat bij de voormalige kazerne, waar na een bioscoop inmiddels de Cheese Experience huist. Ook werden er nieuwe aangevraagd voor bij het Spaardersbad (een tot appartementen omgebouwd zwembad) en het Joodse Poortje (toegangspoort van het verdwenen Joodse kerkhof) in het Raoul Wallenbergplantsoen. 

Vergunning nodig om te boren in een monument

Toen begon een lange mars door de instituten: bewoners of  VvE's moesten akkoord zijn met de tekst en de informatie kloppen historisch juist zijn: 'Dat is helemaal gescreend door historicus Henk Jan Sprokholt, die ook de vorige bordjes heeft gemaakt.' Ook moesten er Engelse vertalingen komen, die buitenlandse bezoekers via een QR-code op de bordjes kunnen lezen. 'Toen ook de goedkeuring van de vakgroep kunsthistorie van de gemeente binnen was dachten we, we zijn klaar, we kunnen bestellen.'
Maar een gemeentelijke vergunning is niet genoeg, zo verklapte een ambtenaar. Voor elk gat dat geboord moet worden in een monument is een omgevingsvergunning nodig is. Dat werk heeft Gouda uitbesteed aan de (regionale) Omgevingsdienst Midden-Holland. De aanvraag moet ingediend op een landelijke website 'die helemaal is ingericht op het aanvragen voor de bouw van een schuur of het plaatsen van een dakkapel.' Met veel kunst- en vliegwerk kreeg Lint daar haar bordjes van circa 30 x 40 centimeter tussen.

Veel aanvullende informatie nodig

Daarna vroeg de ODMH aanvullende informatie en niet weinig ook. 'Een plattegrond, straatgezicht van oost naar west en van noord naar zuid, een omgevingsverkenning, een schets van de situatie vóór en een schets van de situatie na', somt Lint op. Desgevraagd kreeg ze te horen dat dit kwam door de nieuwe omgevingswet (wel aangenomen, maar nog niet ingevoerd). 'Die verplicht gemeenten hun aanvraag voor te leggen aan een adviescommissie van landelijke deskundigen, een soort nieuwe welstandscommissie, die wist niets van Gouda.' 
Marianne Lint kan nog lachen
Marianne Lint kan nog lachen © Astrid den Haan
'Wij zijn geen bouwtechnische mensen, dus ik heb voorgesteld per bordje een kartonnetje te knippen, tegen de beoogde plek op de muur te houden, een foto te maken en de maten erbij te tekenen en dat mocht. Ik heb zo'n tachtig foto’s lopen maken.' Voor niks, bleek al snel, want een commissielid bedacht toch maar zelf een rondje door Gouda te komen maken. 

'Langs elkaar heen werken of tegenwerken'

Vervolgens werden alle teksten waarvoor een vergunning werd gevraagd, afgewezen: 'De tekst moest anders, het formaat moest anders, de plaats moest anders en soms alle drie.' Zo kon Lint weer terug langs aanvragers, de historicus, de plaatselijke adviescommissie en de monumenteninspecteur van de ODMH, soms vijf partijen per bord.
'Om een lang verhaal kort te maken,' zegt Lint, 'de echte oorzaak van al die vertraging zijn al die verschillende lagen die verplicht zijn om met elkaar te werken en langs elkaar heen werken. Het ligt niet aan ambtenaren en medewerkers, die hebben hun stinkende best gedaan om ons goed te adviseren.' 

Kunsthout eindelijk geleverd

Eind februari waren de laatste drie vergunningen rond. Mooi op tijd voor de opening van het feestjaar op 12 april. Helaas gooide toen de wereldeconomie roet in het eten. 'Het materiaal, het kunststofhout, was voorlopig niet leverbaar en dat kon volgens de ANWB wel een paar maanden duren.'
Nu is het zover, op 21 juni wordt in bijzijn van de gemeente het eerste bordje onthuld op het Stadhuis op de Markt. Spijt van haar bemoeienis heeft Lint niet, ze is als voormalig griffier van Rotterdam wel gewend aan bureaucratie, al 'was het wel een uitdaging'. Ze is in elk geval in haar opzet geslaagd. En dan bedoelt ze niet alleen de verbeterde bordjes: ‘Ik wilde me in coronatijd over iets anders druk maken dan mezelf, en dat is gelukt.'