Domper voor nabestaande Parnassiamoorden: minister wil geen versoepeling medisch beroepsgeheim

Peter Verhagen
Peter Verhagen © Omroep West
DEN HAAG - Minister Ernst Kuipers van Volksgezondheid ziet er niets in om het medisch beroepsgeheim bij moordzaken te versoepelen. Dat schrijft hij in een reactie op de petitie van Peter Verhagen. De moeder van Peter werd in 2007 dood gevonden in de buurt van ggz-instelling Parnassia in Den Haag. Nu wil hij dat de zorginstelling inzicht geeft in het medische dossier van een patiënt. 'Het recht van een verdachte weegt zwaarder dan dat van een slachtoffer en dat moet anders.'
Bijna 15 jaar geleden komen vier mensen om het leven in de buurt van het terrein van de Haagse ggz-kliniek aan de Mangostraat, maar de zaken worden nooit opgelost. De 57-jarige Tineke Verhagen is één van de vier slachtoffers. Ze verdwijnt in november 2007, nadat ze haar zoon Marco heeft bezocht in de kliniek. Na een paar dagen wordt haar lichaam gevonden in de Puinduinen, drie kilometer verderop.
'Mijn moeder is vermoord. Ze werd gevonden in een slootje, nadat ze drie dagen vermist was', vertelt Peter Verhagen geëmotioneerd. Hij weet zeker dat het dossier van een patiënt van Parnassia antwoorden bevat over de dood van zijn moeder, maar de kliniek weigert inzage vanwege het medisch beroepsgeheim.
Na vragen van Omroep West liet Parnassia eerder weten volledig te hebben meegewerkt aan het politieonderzoek. 'We hebben constant een afweging gemaakt tussen de plicht om de politie bij haar onderzoek behulpzaam te zijn enerzijds en de plicht om het beroepsgeheim te bewaren aan de andere kant.' Volgens een woordvoerder van de ggz-kliniek is zorgvuldig nagegaan of er gronden waren om het beroepsgeheim te doorbreken. 'De conclusie was dat dit in onvoldoende mate het geval was. Samen met de politie hebben we vervolgens de rechter ingeschakeld met het verzoek het dossier in te mogen zien. De rechter besloot uiteindelijk dat de politie het dossier van een van onze patiënten niet mocht inzien.'
Peter laat het er niet bij zitten en haalt bijna 2000 handtekeningen op voor afschaffing van het medsich beroepsgeheim bij moordzaken. Hij wil dat de minister de wet aanpast, waardoor artsen bij moord openheid van zaken moeten geven. Hij krijgt veel bijval, zeker na de zaken Thijs H. en de moord op Anne Faber, waar het medisch beroepsgeheim van hulpverleners ook een dubieuze rol speelde.
'Zeker na Thijs H. kwam alles weer boven,' vertelt Peter. De Hagenaar stak drie wandelaars dood en meldde zich met bloed op zijn kleding bij een kliniek in Limburg. Hulpverleners trokken niet aan de bel, terwijl ze wel een vermoeden hadden van een misdrijf. 'Zo hoort het niet te gaan,' zegt Peter fel. 'Het recht van een verdachte weegt zwaarder dan dat van een slachtoffer en dat moet anders.'

Petitie naar Tweede Kamer

In maart biedt Peter zijn petitie aan aan de Tweede Kamer. SP-Kamerlid Van Nispen temperde toen al de verwachtingen. 'Het kan zijn dat er vragen over gesteld worden, maar dat betekent niet meteen een wetswijziging.' De Tweede Kamer vroeg de minister om een reactie op de petitie en die ligt er nu.
Minister Ernst Kuipers schrijft dat in 2009 de toenmalige ministers van Justitie en van Volksgezondheid al eens naar de Parnassiamoorden hebben gekeken. 'Zij concludeerden dat de omstandigheden geen aanleiding vormden voor een wijziging van de bestaande wetgeving en stelden vast dat er voldoende ruimte bestaat voor hulpverleners om het belang van de opsporing en de veiligheid af te wegen tegen het belang van de zwijgplicht en het verschoningsrecht.'

Domper

Voor Peter Verhagen en zijn gezin is het een domper. 'We hadden er wel rekening mee gehouden, maar we zijn toch teleurgesteld,' vertelt hij. 'Ik wil antwoord op de vraag of er nog wel een goede balans is tussen waarheidsvinding en het medisch beroepsgeheim. Daar schrijft de minister niets over. Hij focust alleen op de Parnassiamoorden in zijn brief, maar het is veel breder. Het gaat niet alleen om ons.'
Minister Kuipers betreurt het dat nabestaanden achterblijven met onbeantwoorde vragen, schrijft hij. 'Ik realiseer me dat dat kan zorgen voor een onbevredigend gevoel. Maar ik onderschrijf de conclusie van mijn voorgangers dat de gebeurtenissen op en rond het terrein van Parnassia geen aanleiding vormen voor een aanpassing van de wet- en regelgeving.'

Brief aan ministers

Peter laat het er niet bij zitten. 'Ik ga een brief opstellen aan de Tweede Kamer, de minister van Justitie en Veiligheid en aan minister Kuipers. En ik wil ze nogmaals voorleggen wat mijn standpunt is. Ik snap heus wel dat de politie niet bij ieder wissewasje een medisch dossier mag opvragen. Maar dit gaat om moord.'