Gedreven marinecommandant zocht zelf mee naar vermiste Daniel: 'Je wil die man thuisbrengen'

Militairen van de Landmacht maken zich klaar voor de bergingsoperatie
Militairen van de Landmacht maken zich klaar voor de bergingsoperatie © Ministerie van Defensie
LEIDEN - 'Ik ben meteen die kant op gegaan om zelf te gaan zoeken.' Majoor der Mariniers Steven Baan, de commandant van marinekazerne Suffisant op Curaçao, twijfelde dinsdagavond geen moment toen hij hoorde dat er een Nederlandse toerist werd vermist op het Caribische eiland. 'Ik was 's avonds vrij, maar ik had toestemming. Dus op vrijwillige basis ben ik zelf met andere vrijwilligers in het gebied gaan zoeken.'
Het was dinsdagochtend rond 7.00 uur toen Leidenaar Daniel ging wandelen in de buurt van het Christoffelpark op Curaçao. Dat deed hij al iedere dag met een van zijn kinderen, maar deze keer ging hij alleen. Toen hij die ochtend rond 9.30 uur nog niet terug was belde zijn vrouw de hulpdiensten. Er waren meteen grote zorgen, want Daniel had maar één liter water bij zich.
Dinsdagavond kwam er bij Defensie een officieel verzoek binnen om de volgende dag te helpen met zoeken. 'De eerste voorbereidingsacties zijn dan ook meteen uitgezet', legt commandant Steven Baan uit. 'Dus in mijn eigen tijd ben ik diezelfde avond al met mijn vrouw, die reservist is, een collega en andere vrijwilligers gaan zoeken.' Hij schat dat ze met zo'n dertig man de nacht hebben doorgehaald. 'Ik had zoiets: verdorie, we moeten hem wel vinden. Want een liter water is maar een liter water.'

'Hij moet hier ergens liggen'

Baan en de andere zoekers wisten globaal om wat voor man het ging. 'Midden veertig en fysiek sterk. Van zijn familie hoorden we dat hij elke dag een vaste wandelroute had, dus het was het meest voor de hand liggend dat hij dat dinsdag ook had gedaan.' En zo ging Baan niet alleen dinsdagnacht op zoek, ook donderdagnacht zochten hij en zijn medevrijwilligers uren in de hoop de Leidenaar te vinden.
'Je denkt de hele tijd: hij moet hier ergens liggen', blikt Baan terug, terwijl hij zondag in de buurt is van de plek waar het lichaam uiteindelijk is gevonden. Hij omschrijft het gebied, tussen Playa Jeremi en Landhuis Knip in het noordwesten van het eiland, als gevaarlijk als je niet voorzichtig bent. Ook voor getrainde mensen met een goede conditie.

Schuine paden met los grind

'De locatie van de vondst was bij Seru Bientu. Seru betekent berg, bientu betekent wind. Toen wij van de week aan het zoeken waren, waaide het heel hard. En ook dinsdag was de wind erg hard, dus deze man kan mogelijk zomaar zijn evenwicht zijn verloren. Paden zijn niet verhard en sommige paden lopen schuin naar beneden met los grind erop. Als je dan naar beneden roetsjt dan ga je niet met het pad mee, maar beland je in de struiken.'
De vindplaats ligt zo'n honderd meter lager dan het pad zelf. Je kunt er alleen komen door de dichte begroeiing weg te hakken. 'We hebben dit jaar ontzettend veel regen gehad, dus alles is helemaal groen en dichtbegroeid. Het onkruid groeit ook als een idioot. Je moet je er écht doorheen hakken, je loopt er niet zo even doorheen.'
Het gebied waar Daniel ging wandelen
Het gebied waar Daniel ging wandelen © John van der Tol
De afgelopen dagen is door veel instanties gezocht. Onder meer de politie, de Landmacht, parkrangers en het VKC (Vrijwilligers Korps Curaçao) kwamen in actie. Verder vloog de Kustwacht met een vliegtuig en een helikopter boven het gebied. Ook een drone met warmtebeeld werd ingezet. Daar wil commandant Baan wel iets over kwijt. 'Je kan daar dus alleen maar in een klein deel van de nacht mee zoeken. Het is hier dik dertig graden en dus is de grond ook heel warm. Met warmtebeeld ga je mijn lichaam hier nu echt niet vinden.'
De overleden Daniel werd uiteindelijk zaterdagavond aangetroffen. Vanwege de omstandigheden in het gebied kon zijn lichaam er pas zondagochtend worden weggehaald, met onder meer ondersteuning militairen van de Landmacht. Daarna moest zijn identiteit nog officieel worden vastgesteld. Zondag kort na de middag (lokale tijd) kon de politie bevestigen dat het inderdaad om Daniel ging.

Ga niet alleen en neem kompas of gps mee

François van der Hoeven van de werkgroep Archeologie van stichting NAAM op Curaçao is een ervaren wandelaar. Hij kent het gebied op Curaçao erg goed. Zijn advies: 'Ga er niet in je eentje wandelen en wijk niet van de paden af, zeker niet hier op Curaçao.' Als je tóch besluit er alleen op uit te gaan, dan kan het geen kwaad om een kompas of gps bij je te hebben.
Het gebied is volgens Van der Hoeven een 'buffergebied'. 'Het is niet afgerasterd, er woont niemand en er liggen dus bewust ook geen paden. De natuur kan er z'n gang gaan en daardoor is het er zo dichtbegroeid. Doordat er geen paden zijn is dat heel fijn voor de natuur.'

'Je gaat in een cirkel lopen'

Maar daar schuilt ook het gevaar, zegt hij. 'Als je beneden bent in die dichte bush, dan kun je je niet oriënteren. Dan moet je echt een vreselijk goed richtinggevoel hebben, of dus een kompas. Heb je dat niet, dan ga je in een cirkel lopen.'
Als je niet valt en je hebt voor één dag water bij je, dan kun je het tot de volgende ochtend uithouden, schat Van der Hoeven in. 'In de nacht is het niet zo warm. Maar als het dag wordt, gaat het snel', zegt hij. 'Dan raak je overdag te veel uitgedroogd om nog iets te kunnen.'
Loop als het enigszins kan richting zee
'Wat je kunt doen als je daar in de problemen raakt? Dan hoop ik dat je een telefoon bij je hebt', vertelt Van der Hoeven. 'Maar er zijn voorbeelden dat dat niet uitmaakte, omdat de betreffende persoon eigenlijk niet kon uitleggen waar die was.' Hij raadt aan om altijd op zoek te gaan naar een pad. 'Blijf op dat pad. En loop, als het enigszins kan, in de richting van de zee.'
Deze foto maakte Steven Baan van zijn 'buddy' Paul, die alle dagen meezocht
Deze foto maakte Steven Baan van zijn 'buddy' Paul, die alle dagen meezocht © Steven Baan
Ondanks de trieste afloop is majoor der Mariniers Steven Baan trots op hoe iedereen deze week heeft samengewerkt. 'Denk aan de Curaçaose en de Nederlandse mariniers, de Koninklijke Landmacht, de Koninklijke Marechaussee, rangers van Carmabi en al die andere vrijwilligers. Iedereen was zo gedreven. En als je dan denkt aan zijn vrouw en kinderen: bij mij als vader gaat dat door merg en been. Je hebt dan maar één doel: je wil die man thuisbrengen.'