Hans stal de laptop van zijn vriendin omdat hij zo graag een filmpje wilde kijken

Schrijvers van de rubriek Bij de Politierechter
Schrijvers van de rubriek Bij de Politierechter © Theresa Hartgers
BERGAMBACHT - De 37-jarige Hans en zijn vriendin hadden dit jaar, eind mei, een behoorlijke ruzie. Die liep uit op een aangifte van diefstal en ook werd Hans inbraak verweten. Hans ging er namelijk vandoor met de laptop van Leonie omdat hij echt per se een filmpje wilde kijken die avond, in zijn eigen huis. Nu heeft Leonie daar toch wel weer spijt van.
Dit is een verhaal uit onze serie Bij de Politierechter.
De oorspronkelijke Duitser, met een zwaar accent, is met een advocaat gekomen. Hij had eerder dit jaar ruzie met zijn vriendin die in Bergambacht woont. Hij is volledig in het wit gekleed, tot zijn schoenen aan toe. Zijn blonde haar is naar achteren gekamd met gel en hij heeft onder meer een tatoeage in zijn nek.
Eerder die dag is een andere zaak, aangespannen door een ex-vriendin, tegen hem uitgesteld. Maar deze zaak wil de rechter wel graag afsluiten. De man wordt verweten eind mei dit jaar een laptop te hebben gestolen van zijn huidige vriendin.

'De situatie is al uitgelegd'

Hans kijkt star voor zich uit als hij plaatsneemt en hoort de officier van justitie aan. 'U wordt dus verweten dat u een laptop heeft gestolen en hebt ingebroken', begint de rechter. Waarna Hans al snel zijn keel schraapt. 'Zwaar uitgedrukt eigenlijk. Mijn advocaat had verteld dat u mails had ontvangen van mijn vriendin. De situatie is al uitgelegd.'
De advocaat springt in het gesprek. 'De mails zijn nog niet aangekomen, maar komen er binnen een paar seconden aan, ik heb ze ook geprint.' 'Heeft u die laptop uit haar woning gepakt? U was door de politie wel in de buurt aangetroffen met de laptop in uw handen', gaat de rechter verder.

Trapte nog een deur in

Die dag, tijdens de ruzie, werd het Hans te veel. Hij trapte ook nog een deur in van het huis in de achtertuin, zo blijkt uit verschillende details. 'Heeft u die laptop uit haar woning gepakt?' vraagt de rechter nogmaals aan Hans. 'De laptop lag in de tuin. En over de deur: ik heb alleen tegen het hout getrapt. Toen ging het enkelglas kapot.'
Hans bleek wel een sleutel te hebben van de voordeur, maar besloot toch tegen de deur trappen en daarna door de kapotte deur naar binnen te komen. Zijn vriendin had de deur na de ruzie op de knip gedaan. Hans heeft die er weer afgehaald toen hij erbij kon door het gebroken gat. 'Ik ben toen naar binnen geweest om een tas te pakken en ben toen weggelopen. De laptop lag in de tuin, niet in haar huis.'

'Ik wilde mijn iPad meenemen'

'Waarom wilde u dan spullen meenemen?' vraagt de rechter. Hans zucht. 'Ik wilde mijn eigen spullen meenemen. Zij had mijn iPad, die wilde ik eigenlijk meenemen. Maar zij wilde die niet meegeven. Toen zei ik: prima, dan neem ik jouw laptop mee.'
De rechter buigt zich over de eerdere verklaring van de vrouw. Hans had ook vier biertjes gedronken. 'Ze zei een heleboel. Ze zei dat u de tablet wilde omdat u naar Videoland wilde kijken', zegt de rechter. 'Ik zei tegen hem dat hij die niet meekreeg omdat ik die gebruik als babyfoon. Ik weigerde mijn laptop te geven omdat die van mij is', leest de rechter voor.

Schoen door een ruit

Hans verhief hierna zijn stem, aldus de verklaring. Hij ging naar boven om wat kleren te pakken, liep naar buiten via de achterkant en toen deed zijn vriendin de deur op de knip. Vervolgens maakte hij een slaande beweging en daarna kwam ook zijn schoen door een ruit van de achterdeur, aldus de vriendin.
‘Ik heb tegen het hout geschopt en daardoor is het kapot gegaan. Niet door het glas. Anders had ik wel een verwonding aan mijn voet gehad’, zegt Hans nog. Toen is zijn vriendin naar haar moeder gegaan. De politie was inmiddels gebeld en trof Hans in de buurt van de woning aan met de desbetreffende laptop. 'Toen verklaarde u: ja, die is van mijn vriendin. Die geef ik anders maar terug. Maar u zei dat u toestemming had.'

'Het was eigenlijk de eerste ruzie'

Hans: 'Ik wilde mijn iPad en toen ze die niet gaf, dacht ik, dan neem ik haar laptop. Dan kan ik thuis verder kijken.' 'U was zich wel bewust van het feit dat ze niet wilde dat u de laptop meenam?' Hans knikt, terwijl hij het er niet mee eens lijkt te zijn. 'Hoe gaat het nu?' vraagt de rechter. 'Goed. Het was eigenlijk de eerste ruzie die we hadden. Het ging ook over ons kind. Ik wilde dat mijn kind uit een eerdere relatie en ons eigen kind elkaar een keer in de twee weken zouden zien. Ik had het gevoel dat mijn vriendin een beetje afwezig was. Ik had niet het idee dat ze naar mijn plan luisterde. Nu gaat het goed.'
De officier van justitie vindt niet alle verdenkingen bewezen. 'Wel kan bewezen worden dat de laptop is gestolen. Meneer geeft aan dat het zo is gelopen. De laptop is van mevrouw. Die mag je niet zomaar meenemen als er officieel geen toestemming is gegeven. Maar inbraak kan ik niet bewijzen. Ik heb ernstige twijfel of die laptop al in de tuin was of in het huis.’ Ze eist een taakstraf van 40 uur.

'Ik was toen wel klaar met de relatie'

De advocaat van Hans komt terug op de mails die zijn gestuurd namens de vriendin. 'Ik was toen wel klaar met de relatie, maar na veel gesprekken gaat het nu weer goed.' Ze geeft aan dat ze haar aangifte wilde intrekken, maar dat kon niet volgens de politie.
Omdat Hans een sleutel had, kan er volgens zijn advocaat geen sprake zijn geweest van inbraak. Ook betwijfelt hij de diefstal. 'Als je kijkt naar de letter van de wet, dan vraag ik me af of de wetgever dit heeft bedoeld om strafbaar te stellen.' De rechter veroordeelt Hans alleen voor de diefstal. Hij krijgt 30 uur taakstraf opgelegd. 'Het was wel duidelijk dat zij toen niet wilde dat u de laptop meenam.'
'Oké, ja', zegt Hans als hij vertrekt.
De namen zijn gefingeerd in verband met de privacy.