Boer blikt terug op treinongeluk: '4 april vergeet ik nooit meer'

De intercity belandde in het weiland
De intercity belandde in het weiland © ANP
VOORSCHOTEN - Voorschotenaar Freek van Vliet zag het allemaal gebeuren op 4 april vorig jaar vanuit zijn vlak naast het spoor gelegen boerderij: het treinongeluk in Voorschoten waarbij een dode en meerdere gewonden vielen. Hij ving slachtoffers op en nam een kijkje in het treinwrak. Nu blikt hij terug. 'Ik voelde het huis trillen, zag lichtflitsen van de bovenleidingen en op een gegeven moment ontstond er brand', vertelt Van Vliet.
Op de bewuste datum schetst de politiewoordvoerder eenzelfde beeld. 'We hebben te maken met een uiterst chaotische situatie. Treinen zijn ontspoord, bovenleidingen gebroken. Er is een dodelijk slachtoffer en meerdere gewonden.'
Van Vliet vangt vlak na de ramp een aantal passagiers uit de ontspoorde trein op in zijn stal. 'Ze waren in shock', vertelt hij ruim acht maanden na de bewuste ochtend. 'Het waren voornamelijk studenten die het koud hadden. Ik ben koffie voor ze gaan maken, maar niemand heeft het opgedronken. Ze waren erg in de war.'
Op 4 april 2023, net ten zuiden van station Voorschoten, botsten een goederentrein, een NS-intercity en een spoorkraan op elkaar. De geplande spoorwerkzaamheden en een noodlottige timing resulteerden in een catastrofe. De intercity ontspoorde deels, met een fatale afloop voor de kraanbestuurder en meerdere gewonden onder de passagiers als gevolg. De NS heeft laten weten dat het onderzoek nog loopt naar de oorzaak van de botsing en verwacht medio 2024 de resultaten bekend te kunnen maken.
Contact heeft Van Vliet niet meer met de mensen over wie hij zich ontfermde. 'Op zich ben ik wel benieuwd hoe het nu met hen gaat. Bij ons waren er geen zwaargewonden, maar er was ook een dame - een stewardess meen ik - die later een klaplong en een paar gebroken ribben bleek te hebben', legt de boer uit.
'De volgende dag ben ik gaan kijken bij de trein en ook in het treinwrak geweest. Banken waren losgerukt, ramen gebroken. Ik wist niet wat ik zag', memoreert Van Vliet. 'Ik vind het een wonder dat er niet meer dodelijke slachtoffers gevallen zijn.'
© John van der Tol
Vervolgens werd direct begonnen met de berging van de treinen. De machinist van de ontspoorde trein heeft een verbrijzelde knie. Na zijn operatie keert hij met Van Vliet terug naar de plek des onheils. 'Dat was heel emotioneel', vertelt de boer.
'4 april is een moment in mijn leven dat ik niet snel zal vergeten', zegt Van Vliet. 'Ik droom er niet meer over en ik lig er ook niet wakker van, maar ik denk er wel vaak aan.'

'Hoe ik de mensen hielp, gebeurde in een soort automatisme'

De boer handelde die nacht vanuit instinct. 'Je houdt er nooit rekening mee dat zoiets kan gebeuren. Dat kan je je gewoon niet voorstellen. Hoe ik de mensen hielp, gebeurde allemaal in een soort automatisme', vertelt Van Vliet. 'Ik denk dat dat wel in zo'n beetje alle mensen zit, als zoiets als dit gebeurt, ga je helpen.'
Van Vliet kijkt niet langer op dezelfde manier uit zijn raam dan vóór het ongeluk. 'Dat was vooral in het begin zo, als ik een trein hoorde toeteren bijvoorbeeld. Dan kijk je wel extra goed of die niet van de rails rijdt. Nu gaat het wel weer, maar in het begin was het wel wennen.'