Heeft Marco zijn hond mishandeld of alleen streng opgevoed?

Schrijver van de rubriek Bij de Politierechter.
Schrijver van de rubriek Bij de Politierechter. © Theresa Hartgers.
DEN HAAG - 'Als mijn hond piepte dan stond de buurvrouw al voor het raam. Dat is toch niet normaal.' Marco zit hoofdschuddend voor de politierechter. Volgens meerdere buurtbewoners heeft hij zijn hond jarenlang mishandeld, maar daar is hij het helemaal niet mee eens. De buren spreken kwaad over hem. Zo erg dat hij overweegt te verhuizen.
Dit is een verhaal uit onze serie Bij de Politierechter
Marco is een forse, gespierde vent met kort opgeschoren haar en opvallende tattoos. Hij heeft z'n vriendin meegenomen voor de morele ondersteuning. De hond waar het over gaat, Boris, is een kruising tussen een Kangal en een Mastiff. Een stevig beest.
'Ik heb hem gekregen als puppy en destijds wilden alle kinderen met hem spelen. Maar toen hij groot was wilde hij nog steeds spelen en toen heeft hij een keer een andere hond in z'n bek gehad. Niet gebeten, maar wel vast. Toen is het gezeur met de buren begonnen.'

'Ga dood'

Marco wil de rechter graag overtuigen dat de beschuldiging niet klopt. Hij heeft een dierenartsrapport bij zich met foto's en het dierenpaspoort van Boris. 'Hij had alle vaccinaties.' De rechter heeft het rapport al gezien in het dossier, maar neemt het toch aan.
Dan gaat ze verder. 'De getuigen zeggen dat u Boris sloeg met een ijzeren roede, en dat u tegen hem riep ga dood!' Marco rolt met zijn ogen. 'Dat is een commando. Ik zeg eerst ga liggen, dan gaat hij neer, dan zeg ik ga dood en dan rolt hij op zijn rug.'

IJzeren roede

'Mensen kunnen misschien schrikken van zo'n commando', merkt de rechter op. 'Ja, ik heb een duidelijke stem.' Marco verheft zijn stem om dat te illustreren. Z'n volume is indrukwekkend en, inderdaad, om van te schrikken.
'En die ijzeren roede?' Wil de rechter weten. 'Die gebruikte ik vóór z'n neus. Niet om mee te slaan. Ik had ook een opvoedhalsband.' Dat is een halsband die een elektrische schok afgeeft als de hond iets doet wat van de baas niet mag. 'Ja, dat mocht toen nog, maar die zijn nu ook verboden', zegt de rechter.

Los lopen

Ze komt nu toe aan de verklaringen van de getuigen. Die hebben gezien dat Marco de hond sloeg en schopte, en dat hij op Boris ging staan of liggen. En niet één keer, maar vaker, over een langdurige periode. Marco verweert zich door te zeggen dat sommige buren de pik op hem hebben sinds het incident met de andere hond.
'Boris mocht daardoor niet meer loslopen in de buurt. We gingen met hem naar de carpoolplaats langs de snelweg omdat hij daar wel los kon. Ik heb een speciale ruimte voor hem gebouwd, eerst in de schuur en later in huis.' Marco wil maar zeggen dat hij wel degelijk om Boris gaf.

Vriendelijk maar angstig

'Hebben al die buren het dan verkeerd gezien?', vraagt de rechter. 'Daar wil ik niet over speculeren. Als mijn hond piepte stond mijn buurvrouw al voor de ramen en stond even later de handhaving of de politie aan de deur.'
De rechter heeft verklaringen van twee dierenartsen die Boris hebben onderzocht nadat hij in beslag was genomen door de politie. De ene constateert dat de hond vriendelijk maar angstig was, en ook ondervoed. Verder had hij kleine wondjes op zijn neus en hals. De andere arts zag 'verwaarlozing en mishandeling' en schrijft dat Boris er lichamelijk slecht aan toe was.

Afstand

Marco bezweert dat hij zijn hond nooit heeft aangeraakt. 'Die angst had hij bij ons niet.' Hij kijkt naar zijn vriendin voor bevestiging. Na de in beslagname heeft hij afstand gedaan van de hond. Weet hij waar Boris nu is, vraagt de rechter.
'Hij zat in Vlaardingen, in het asiel, dat heb ik nog ontdekt. Maar ik mocht hem niet zien en ik mocht niet weten waar hij nu is. Als ze hem maar geen spuitje geven heb ik tegen ze gezegd.' Een andere hond wil Marco niet meer. Dat heeft hij afgesproken met de politie. Hij wil ook rust met de buurt.

Verhuizen

Dat valt niet mee, zo wil hij nog wel zeggen. Ze hebben nu vier katten maar ze worden nog steeds in de gaten gehouden door de buren. 'Ze zeggen dat ik haar', hij wijst naar zijn vriendin, 'de hersens insla. Ik zou haar bij haar strot grijpen. Zo wordt er geluld over ons. We zijn al 22 jaar samen.'
Plotseling breken de emoties door het pantser van spieren, tattoos en stoerheid heen en barst Marco in snikken uit. De rechter zegt 'u probeert het allemaal goed te doen'. Marco antwoordt: 'We zijn bezig met verhuizen. Dat is al de tweede keer. We komen uit Waddinxveen.' De rechter werpt tegen 'dat is al lang geleden.' 'Ja maar toch', houdt Marco vol, 'je kan nog beter in het buitenland gaan wonen'.

Niet de manier

Het is de beurt aan de officier van justitie. Die vindt de verklaringen van vier verschillende getuigen en de twee dierenartsen voldoende. 'Het is een ernstig strafbaar feit. De hond is aan zijn zorg vertrouwd en dit is niet de manier waarop je met honden omgaat.'
Normaal zou dat genoeg zijn voor een hoge taakstraf in combinatie met een voorwaardelijke celstraf, zo stelt de officier, maar omdat het een oude zaak is en gezien de houding van Marco nu tijdens de zitting valt de eis een stuk lager uit: 60 uur taakstraf waarvan de helft voorwaardelijk.

Uitspraak

'De officier vindt dat u dertig jaar, eh, dertig uur moet werken. Wat vindt u daarvan?' Marco vindt het onzin: 'Ik zeg dat het niet is gebeurd, maar het belangrijkste is dat Boris goed terecht is gekomen.' De rechter vindt wel bewezen dat het is gebeurd. 'Als ik alleen de verhalen van de buren had gehad en uw verhaal er tegenover dan had ik getwijfeld, maar met de verklaring van de dierenarts erbij denk ik dat het gebeurd is.'
'Je mag honden niet mishandelen.' Marco zegt 'nee, dat begrijp ik.' De rechter vervolgt: 'Tegelijkertijd vind ik het heel verstandig dat u afstand heeft gedaan van Boris. Dat was moeilijk en dat neem ik mee in mijn beslissing. Verder is de zaak verschrikkelijk oud. Ik begrijp werkelijk niet waarom dit nou twee jaar moest wachten', zegt ze met een schuin oog naar de officier.

Stempel

Ook daar houdt de rechter rekening mee bij haar uitspraak. Ze geeft Marco een geheel voorwaardelijke taakstraf van veertig uur. 'Als u twee jaar geen strafbare feiten pleegt dan merkt u daar verder niks van.' Marco begint weer te huilen en zegt 'maar dat stempel staat wel op mijn hoofd.'
'U bent een verstandig man, dat komt wel goed', besluit de rechter. En tegen Marco's vriendin: 'Rij voorzichtig.' De vriendin moppert terwijl ze de zaal uitlopen: 'We hebben afstand gedaan van Boris en de politie zei dan is het klaar en dan worden we teruggeroepen en krijg je alsnog dit.'
De namen van Marco en Boris zijn gefingeerd.