Hans (59) is zwaar gehandicapt, maar blijft vrolijk en wil nu anderen helpen

Hans voor zijn aangepaste woning in Zoetermeer
Hans voor zijn aangepaste woning in Zoetermeer © Chris Kirzeder
ZOETERMEER - Je blijkt een ernstige ziekte te hebben, belandt in een rolstoel en je lichaam valt op steeds meer plekken uit. Veel mensen zouden daar ontzettend somber en pessimistisch van worden. Maar Hans van Hezewijk uit Zoetermeer niet. Hij slaat zich er monter doorheen en werkt zelfs aan een boek om anderen te helpen net zo vrolijk te blijven in moeilijke tijden.
Hans lijkt alles voor elkaar te hebben. Hij heeft een baan als beleidsmedewerker bij het ministerie van Binnenlandse Zaken, een vrouw, twee dochters, een huis. En dan, vlak voor zijn veertigste, gebeurt er iets geks.
Hij verliest met tennissen van zijn vrouw. En dat is echt gek, want Hans tennist al jaren en zijn vrouw doet het pas een paar weken. Hier klopt iets niet. En dus meldt hij zich bij de huisarts. Via de fysiotherapeut belandt hij bij de neuroloog en die laat een MRI-scan maken. Dan volgt slecht nieuws: Hans heeft multiple sclerose, ook wel MS genoemd.

Zijn vrouw woont ergens anders

Hans begint steeds moeilijker te lopen. Hij wil niet in een rolstoel belanden, want dat lijkt hem het einde van de wereld en dus probeert hij dat zo lang mogelijk tegen te houden. Maar uiteindelijk belandt hij er toch in. 'Nu ben ik er wel blij mee', vertelt hij in zijn speciaal aangepaste woning in Zoetermeer.
Inmiddels is Hans juist erg blij met zijn rolstoel
Inmiddels is Hans juist erg blij met zijn rolstoel © Chris Kirzeder
Zijn vrouw Doreen woont ergens anders. 'We zijn niet gescheiden, maar wonen sinds een paar jaar wel apart. Ik heb de hele dag zorg nodig en dat is op deze plek goed geregeld. Zij heeft jarenlang voor mij gezorgd, maar door de toenemende intensiteit zat daar een grens aan. Maar ik mis haar wel ja, absoluut.'

Waarom dit boek?

In het huis is alles zo gemakkelijk mogelijk gemaakt. Het heeft een aanrecht zonder kastjes, zodat Hans er makkelijk met zijn rolstoel onder past. De deuren gaan allemaal open met een afstandsbediening en in de hoek van de woonkamer staat een hoog bureau, met daarop een laptop.
Dat is de plek waar Hans al ruim twee jaar schrijft aan zijn boek. 'Een verzorgende kwam voor het eerst bij mij en begon later beneden bij haar collega's te huilen. Ze snapte totaal niet hoe ik zo positief in het leven kon staan, met zo'n ernstige handicap. Toen dacht ik: ik moet een boek schrijven, om andere mensen te helpen. Dat is toch het mooiste wat er is?'

'Voelde me eerst slachtoffer'

Toch kwam die positiviteit niet vanzelf. Hans: 'Ik voelde me eerst echt een slachtoffer. Ik ging steeds verder achteruit en kan inmiddels niks meer bewegen. Alleen mijn linkerarm doet het nog een beetje. En mijn stem functioneert gelukkig ook nog. Maar verder kan ik eigenlijk bijna niks', zegt hij lachend.
Dat voelt toch gek. Waarom lacht hij daarbij? 'Weet je, ik heb me daar bij neergelegd. Ik kán niet anders. Het is een mindset.' Is dat niet een beetje een struisvogeltactiek? 'Nee, nee', bezweert Hans. 'Ik zit niet de schijn op te houden. Maar het is gewoon echt zo: je leeft maar één keer. Dus probeer er gewoon het beste van te maken.'

Vriend bracht ommekeer

Hoe je dat doet, beschrijft hij in het boek. 'Ik hou mijn gezondheid en mijn hinder van beperkingen goed in de gaten en ik probeer het bij te sturen. Voor de rest ben ik er zo weinig mogelijk mee bezig en zoek ik goede afleiding. Negativiteit, eenzaamheid, daar kun je zelf veel aan doen om het te voorkomen. Daarover gaat het ook in mijn boek. Het lukt natuurlijk niet altijd, maar dan heb je het in ieder geval geprobeerd. Ik wil gewoon laten zien dat met je eigen inzet er verrassend veel mogelijk is.'
Hans achter zijn laptop, waar hij het boek geschreven heeft
Hans achter zijn laptop, waar hij het boek geschreven heeft © Chris Kirzeder
Hans zat eerst ook echt wel te somberen, geeft hij ruiterlijk toe. Een vriend zorgde voor een radicale ommekeer. 'Die zei: als jij zo negatief blijft doen, dan kom ik niet meer langs. Toen dacht ik: hij heeft gelijk. Je hoeft niet negatief te zijn. En alles waarvan je je bewust bent, daar kun je iets aan proberen te doen.'

Lachen mag

Maar ja, hoe dan? 'Bij het schrijven ben ik erachter gekomen dat je jezelf niet als slachtoffer moet zien, maar als pechvogel. Je hebt gewoon pech. Het is alsof je op vakantie gaat naar een luxe oord in een warm land en het blijkt als je daar arriveert slecht weer te zijn en alleen nog maar slechter te worden.'
'Ga je dan balen of er iets moois van maken? Dát maakt echt het verschil. Je moet de uren die je nog hebt zo goed mogelijk besteden', klinkt het nuchter. Hij probeert van het boek ook iets leuks te maken, niet zo zwaar. Er staan cartoons in en grappige anekdotes.
Ik moet gewoon door, ook al heb ik geen perspectief
In het geval van Hans ziet de toekomst er somber uit. Waarschijnlijk kan hij binnenkort zijn bed niet meer uit. En dus maakt hij haast met het boek. 'Of ik dan nog steeds vrolijk ben? Tja, ik zit er niet zo mee. Je kunt tegenwoordig ook videobellen. En ik moet gewoon door, ook al heb ik geen perspectief.'
En toch, mist hij zijn oude, 'normale' leven niet? 'Daar ben ik niet mee bezig. Ik leef in het nu. Ik ben echt wel gelukkig en leef een waardevol leven. Het schrijven van zo'n boek maakt het nog waardevoller. Blik naar voren, dat is mijn credo. Als jij niks verandert, verandert die situatie ook niet.'

Uitgever gezocht

Het is de bedoeling dat het boek binnenkort verschijnt, digitaal. 'Een gedrukte variant zou maanden in beslag nemen, daar heb ik geen tijd meer voor. Maar als zich iemand meldt die dat wel snel voor elkaar krijgt om het op papier uit te geven, dan natuurlijk graag.'
We beloven Hans dat we reacties die Omroep West krijgt, doorsturen. Wanneer is hij tevreden? 'Het gaat mij er niet om zoveel mogelijk boeken te verkopen, maar om zoveel mogelijk mensen met een beperking te helpen. Of beperkingen veroorzaakt worden door MS of een andere ziekte, een ongeval of het ouder worden met gebreken maakt niet uit.'

Praktisch blijven

Het digitale boek van Hans moet over twee weken klaar zijn. Ook moet er nog een website komen. 'Het duurde allemaal even, want ik kreeg tussendoor steeds weer nieuwe ideeën. En zo is gaandeweg dat boek ontstaan.'
'Je kunt heus wel genieten met een beperking hoor, het gaat om een praktische levenshouding.' Het is duidelijk, multiple sclerose krijgt Hans zijn lichaam er misschien onder, maar zijn gedachten zeker niet.
Multiple sclerose is een chronische aandoening aan het centrale zenuwstelsel. Dit stelsel bestaat uit de hersenen, het ruggenmerg en de oogzenuwen. MS is een auto-immuunziekte. Sommige mensen gaan langzaam steeds meer achteruit, bij anderen komen en gaan de klachten steeds. De symptomen van MS zijn divers en het ziekteverloop is onvoorspelbaar. MS verloopt bij iedereen anders. Vooraf valt niet te zeggen hoe de ziekte bij jou verloopt en welke klachten je krijgt. De een ervaart klachten die een ander nooit krijgt. Ook de ernst van klachten verschilt vaak. In ons land hebben circa 34.000 mensen MS. Het valt op dat vrouwen vaker MS krijgen dan mannen. De eerste klachten treden vaak op tussen de 15 en 50 jaar. Bron: MS Vereniging