Geen bier en polonaise tijdens carnavalsmis: 'Het geeft een kick'

De carnavalsmis in Stompwijk
De carnavalsmis in Stompwijk © Carmen Olijhoek
STOMPWIJK - Carnaval wordt meestal geassocieerd met alcohol, polonaise en verkleedpartijen. Dat is op deze zondag in Gaandrië, oftewel Stompwijk, wel anders. De rooms-katholieke Laurentiuskerk zit zo goed als vol, met mensen die samen zijn gekomen om liederen te zingen tijdens de jaarlijkse carnavalsmis.
Typische carnavalskrakers komen ditmaal niet aan bod. Tussen het preken van de pastoor door klinken popklassiekers als 'Halleujah' van Leonard Cohen, 'Samen zijn' van Willeke Alberti en 'Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder' van Ramses Shaffy.
Daarbij wordt het voortouw genomen door The Old Princes of Harmony, een koor dat bestaat uit oud-prinsen van carnavalsvereniging De Gaanders. Sinds 1992 speelt het gezelschap traditiegetrouw een sleutelrol bij de gezongen carnavalsmis.

'Geen nachtegaaltjes'

'Carnaval is een tijd van bezinning én vreugde. Daarin willen wij de mensen wat moois brengen', zegt Jos de Groot, voorzitter van het oud-prinsenkoor. 'We zingen ook voor eenzame ouderen in verzorgingstehuizen, maar dan doen we juist meer carnavalsliedjes.'
Hoe serieus ze het nemen, blijkt wel uit het feit dat ze vanaf november elke zondag hebben geoefend. 'We zijn natuurlijk allemaal geen nachtegaaltjes, maar er zitten wel oud-prinsen bij die een solo kunnen doen. Ikzelf niet, al sta ik wel vooraan', zegt een lachende voorzitter.
Serieus carnaval vieren in de kerk: 'Het geeft een kick'
Met zijn 87 jaar is Theo Duijvestein de oudste zanger van het gezelschap. Hij geniet met volle teugen van het optreden. 'Dit is één van de hoogtepunten van het carnavalgebeuren', vindt de voormalig fresiakweker uit Naaldwijk.
Ook de opkomst in het kerkgebouw uit 1873 doet hem deugd. 'Normaal zitten hier twintig mensen in de kerk en dan houdt het op. Nu zit-ie zowat vol. Deze dienst heeft iets, het zingen, de ontmoeting met elkaar. Dit hoort bij carnaval en bij Stompwijk. Het geeft een kick.'

Niet gelovig opgevoed

Te midden van een hoop mensen die aanzienlijk ouder zijn, zitten ook twee 18-jarige meiden: Merel en Celine. Het is voor Merel haar eerste carnavalsmis. 'Ik ben door mijn schoonfamilie hier carnaval komen vieren. In mijn dorp Zoeterwoude speelt dat niet zo heel erg', zegt ze.
'Ik wist ook niet dat het zo'n christelijk feest is. Zelf ben ik niet gelovig opgevoed, maar ik vind het bijzonder dat de kerk zo vol zit. Het is heel wat anders dan het feest van gisteren. Wat ik vooral mooi vind, is de saamhorigheid.'
Celine, die al 18 jaar in Stompwijk woont, is wél opgevoed met carnaval. En dus ook met de jaarlijkse mis. 'Ik vind het een mooie traditie. Het gaat niet alleen om feesten en gezelligheid, maar ook om het christelijke gedeelte. Die mix maakt het juist leuk', meent zij.
Dat er ook een groepje jongeren bij is, kan ze wel waarderen. 'De ouderen zijn wel iets geloviger dan wij. Maar het is juist mooi om het verschil te zien. En dat het geloof hier nog steeds onder de jongeren speelt.'