Instellingen

Failliete club, blessures en trainen op een bijveld: 'Haal me hier weg'

Gregory Kuisch (rechts) in actie voor PSV tijdens de Otten Cup.
Gregory Kuisch (rechts) in actie voor PSV tijdens de Otten Cup.
GOUDA - Zijn profloopbaan is nog niet wat de 21-jarige Gregory Kuisch zich als klein jongetje had voorgesteld. De in Gouda geboren voetballer komt bij PSV op een bijveld terecht en ziet zijn Belgische club binnen enkele maanden failliet gaan. Nadat hij door een Poolse man op Instagram benaderd is komt hij in Duitsland terecht. Hier loopt Kuisch in zijn debuutwedstrijd een zware knieblessure op. 'Eerst helemaal fit worden, dan zoveel mogelijk spelen en kijken of ik bijteken of verder ga kijken. Ik wil zo graag weer voetballen.'
Hoe komen jonge voetballers uit onze regio in de uithoeken van Europa terecht? Hoe is het leven van een twintiger op de poolcirkel of midden op de Middellandse Zee? Waar dromen ze verder nog van in hun profcarrière? Tien weken lang geven we een kijkje in het leven van regiogenoten die over het hele continent met voetballen hun geld verdienen. In aflevering 5: Gregory Kuisch uit Gouda.
Kuisch wordt geboren in Gouda, maar verhuist al op jonge leeftijd naar Utrecht. Daar leert hij voetballen op de pleintjes, waar hij dag en nacht met een bal in de weer is. Op achtjarige leeftijd meldt hij zich aan bij amateurclub USV Hercules, wat dan al een samenwerkingsverband heeft met PSV. 'Ik vermoed dat PSV is getipt over mij en dat ze daarom een keer zijn gaan kijken', blikt Kuisch terug op de start van zijn loopbaan. 'Eigenlijk heb ik maar een jaar bij Hercules gevoetbald, want in dat ene jaar werd ik al uitgenodigd om op zondagen bij PSV te gaan trainen. In het nieuwe seizoen ben ik naar PSV gegaan en begon ik in de F1.'

Debuut in de Keuken Kampioen Divisie

Bij PSV begint hij als aanvaller, maar wanneer hij door een sleutelbeenblessure een tijd aan de kant staat, wordt zijn plek overgenomen door een teamgenoot. De trainer besluit Kuisch als rechtsback uit te proberen en dat blijkt een succes. 'Het verdedigen ging aan het begin niet zo goed hoor', lacht hij. 'Dat heb ik echt moeten leren.' Binnen de club zien ze hem als betrouwbare en hardwerkende speler. 'Ik was zeker geen toptalent bij PSV, maar ik had wel mijn kwaliteiten. In het veld geef ik altijd alles en ik denk dat ik een solide kracht ben, waar elk team wel behoefte aan heeft.'
In januari 2019 wordt hij voor de uitwedstrijd tegen Jong Ajax voor het eerst bij de selectie gehaald van Jong PSV, maar tot een debuut komt het niet die dag. 'In mei tekende ik voor twee jaar bij PSV, mijn eerste echte officiële contract. Daarna zou ik echt aansluiten bij Jong PSV.' Twee keer moet Kuisch het doen met een korte invalbeurt. In augustus valt hij in tegen Almere City (3-2, verlies) en Jong FC Utrecht (3-0, verlies). Op de laatste dag van augustus maakt hij op huurbasis de overstap naar KSV Roeselare.

Faillissement van Roeselare

Een weloverwogen besluit, zo concludeert hij. 'Bij Jong PSV had ik veel concurrentie op de rechtsbackpositie. Bij Roeselare was het plan om iedere week te gaan spelen. Ik dacht: ik zit al zo lang bij PSV en misschien is het wel goed om even een andere omgeving te hebben dan De Herdgang. Echt mannenvoetbal spelen in de Belgische tweede klasse, waar je als voetballer beter van wordt. Ik zag het echt als een uitdaging.' Vol goede moed vertrekt hij naar Roeselare, maar het jaar in België draait uit op een totale mislukking.
Drie weken na zijn komst wordt KSV Roeselare ineens failliet verklaard. De spelers weten op dat moment niks over de financiële situatie van de club en vernemen het nieuws uit de krant. 'Wij wisten niet wat ons overkwam. De week daarna mochten we ook niet meer trainen op het complex, want de club was nu eenmaal failliet. In het geheim zijn we toen naar een amateurclub in de buurt gegaan, om daar te gaan trainen. Wedstrijden werden ineens afgelast. Het was een hele vreemde situatie.' Gelukkig oordeelt de rechtbank een paar dagen later dat Roeselare toch het seizoen mag afmaken.
In totaal ben ik in naar vier of vijf ziekenhuizen gegaan in België. Na anderhalve maand wist ik gewoon nog steeds niet wat voor blessure ik had.
Kuisch hoopt de nare beginperiode snel te kunnen afsluiten, maar het lot beslist anders. Op de training loopt hij een enkelblessure op, maar op het eerste oog lijkt het allemaal vrij onschuldig. 'Dat was ook de eerste diagnose van de club. Het viel allemaal wel mee. Langzaam ben ik de enkel weer gaan optrainen, maar toen bleek dat ik steeds meer last kreeg. In totaal ben ik naar vier of vijf ziekenhuizen gegaan in België. Na anderhalve maand wist ik nog steeds niet wat voor blessure ik had.' Bij het laatste ziekenhuis wordt hem verteld dat een operatie noodzakelijk is. 'Toen was het vertrouwen weg bij mij en heb ik PSV gebeld. 'Haal me hier weg, want ik wil zeker weten dat ik de goede zorg krijg en dat het goedkomt met mijn enkel', heb ik tegen ze gezegd. Toen ben ik teruggekeerd naar PSV.' In januari is hij weer helemaal fit en vertrekt hij weer naar België om het seizoen af te maken.
Kuisch tijdens een training in België
Kuisch tijdens een training in België © Privéfoto

Realitycheck in België

KSV Roeselare zit dan nog steeds in de schulden. In de eerste maanden van het seizoen is de club nog keurig in staat om de salarissen over te maken, maar in het nieuwe jaar blijkt de clubkas echt leeg te zijn. 'Ik was net helemaal fit en klaar om minuten te maken', vertelt Kuisch. 'Bij mijn terugkomst bleek dat de club de salarissen niet meer kon betalen. In totaal hebben we drie maanden geen salaris gehad.' Hij speelt nog een aantal wedstrijden voor Roeselare, maar begin maart wordt de competitie stilgelegd vanwege het oprukkende coronavirus. Het salaris wordt uiteindelijk wel keurig overgemaakt.
Roeselare was voor mij wel een echte realitycheck. Bij PSV, of in Nederland, zijn we wel echt verwend
'Helaas heeft het niet zo uitgepakt als gehoopt', blikt Kuisch terug. 'Als mens ben ik wel een stuk wijzer geworden. Bij PSV wordt alles voor je geregeld, ligt alles klaar. Bij Roeselare moest ik veel meer zelf regelen. Daarnaast zijn de faciliteiten natuurlijk minder. Met die blessure ben ik van ziekenhuis naar ziekenhuis gegaan, zonder dat er echt diagnose kon worden vastgesteld. Bij PSV weet je binnen vijf dagen wat je blessure is en hoe de revalidatie eruit gaat zien. Roeselare was voor mij wel een echte realitycheck. Bij PSV, of in Nederland, zijn we wel echt verwend.'

Vervelend laatste jaar bij PSV

Na het avontuur in België heeft hij nog een eenjarig contract bij PSV. In de zomer keert hij terug op De Herdgang om te vechten voor zijn kans. 'De selectie van Jong PSV was iets veranderd, maar ik keek er positief tegen aan. Ik voelde me blij dat ik terug was bij de club. Het niveau op de trainingen was hoog en ik gaf alles op de training. Ik hoopte op een kans en dan eventueel kijken of er een nieuw contract in zat.'
Kuisch tijdens een wedstrijd voor Roeselare
Kuisch tijdens een wedstrijd voor Roeselare © Orange Pictures
Peter Uneken, trainer bij Jong PSV, kiest echter voor Shurandy Sambo, een andere talentvolle rechtsback. Na de winterstop moet Kuisch zelfs apart trainen met een aantal jongens, van wie ook het contract afloopt. Hij noemt het een 'pijnlijke periode'. 'Je bent kind van de club, voetbalt ruim tien jaar bij PSV en dan eindig je zo op een bijveld. We werden ook niet meer betrokken bij de groep en kregen zelfs een aparte kleedkamer. In het laatste jaar heb ik geen wedstrijd meer gespeeld. Het voelt gewoon alsof ik nooit een echte kans heb gehad bij PSV.'
Het voelt gewoon alsof ik nooit een echte kans heb gehad bij PSV.
Het contract wordt dan ook niet verlengd. Als een verrassing komt dat niet, maar toch had Kuisch het graag anders gezien. 'Kijk, het contract niet verlengen is iemands goed recht. Maar waarom zeg je het dan niet een jaar eerder? Waarom laat je het contract dan aflopen? Als ze het meteen hadden gezegd toen ik terugkwam uit België, had ik toen al een nieuwe club kunnen zoeken. Dat begrijp ik gewoon niet.'

Benaderd via Instagram

Eind september wordt hij via Instagram benaderd door een Poolse man. In het bericht krijgt hij de vraag of hij geïnteresseerd is in een overgang naar VFB Lübeck, een club uit de Regionalliga Nord (vierde niveau). Snel daarna wordt hij gebeld door een Duits telefoonnummer: 'Ik nam op en kreeg een man aan de telefoon die Nederlands sprak. Het was Rocco Leeser, de technisch directeur van VFB Lübeck. 'We hebben een rechtsback nodig', zei hij. Ze hadden op internet gezien dat ik transfervrij was en een verleden had bij PSV en Oranje onder 18. Hij nodigde me uit om naar Duitsland te komen en vier dagen mee te trainen. Het klonk heel goed aan de telefoon en bovendien: wat had ik te verliezen?'
Op zondagavond arriveert hij in Lübeck. De volgende dag staat een gesprek met de trainer gepland en krijgt hij een rondleiding door het stadion. Dinsdag traint hij voor het eerst met de groep mee. Op woensdag traint Kuisch weer mee en merkt hij dat er vooruitgang in zijn spel zit. 'Na de woensdagtraining begon de trainer over een contract. Het ging goed en ik merkte dat de club me graag wilde hebben. De volgende dag werd ik al medisch gekeurd en tekende ik een eenjarig contract.'

Stadsderby tegen 1. FC Phönix Lübeck

Net op tijd zo blijkt, want op vrijdag staat de thuiswedstrijd tegen 1. FC Phönix Lübeck op het programma, ook nog eens een echte stadsderby. Ruim 9.000 toeschouwers zijn er die dag in Stadion Lohmühle. Kuisch begint als wissel, maar mag in de zestigste minuut zijn debuut maken. 'Fantastisch! Ik voelde me heel blij en opgelucht na zo’n goede week. Maar in de blessuretijd van de wedstrijd ging het mis. Door een keiharde tackle raakte ik geblesseerd aan mijn knie. In eerste instantie leek het alsof mijn kruisband gescheurd was, maar gelukkig bleek er maar een klein scheurtje te zitten in mijn binnenband. Ik moet nu drie maanden revalideren. De eerste wedstrijd na de winterstop is 12 februari en zoals het er nu uitziet moet ik dat kunnen halen.'
Kuisch revalideert momenteel in Nederland. Na overleg met de technisch directeur van VFB Lübeck, lijkt het hem beter om het revalidatietraject af te werken in Nederland. 'Ik liep in het begin ook op krukken. Dan ben je natuurlijk heel beperkt in wat je kan en dan zit je ook nog eens in je eentje in een vreemd land. Ook had ik nog geen appartement, dus er waren genoeg redenen om terug te gaan naar Nederland.'
Gregory Kuisch op de training bij KSV Roeselare.
Gregory Kuisch op de training bij KSV Roeselare. © KSV Roeselare

Te trappelen van ongeduld

Eigenlijk is hij maar twee weken in Duitsland geweest, maar toch heeft hij een goede indruk van de club gekregen. VFB Lübeck was vorig jaar nog actief in de 3. Liga, maar heeft in het verleden ook jaren in de 2. Bundesliga gespeeld. Een niveau waar de club graag weer naartoe wil, vertelt Kuisch. 'De club is heel ambitieus en spreekt dat ook duidelijk uit. Veel spelers hebben ook maar een eenjarig contract, zodat ze snel kunnen doorselecteren bij promotie. Het stadion is eigenlijk te groot voor de Regionalliga. We moeten bij de eerste vijf eindigen, want dan speel je mee voor promotie.'
Kuisch staat te trappelen om terug te keren naar Duitsland, zodat hij eindelijk minuten kan maken voor zijn nieuwe club. 'Eerst helemaal fit worden, zoveel mogelijk wedstrijden spelen en dan kijken of ik bijteken of ergens anders verder ga. Ik wil zo graag voetballen nu.' Telkens een niveau hoger binnen het Duitse voetbal ziet hij wel zitten, al sluit hij een terugkeer naar Nederland ook niet helemaal uit. ‘In Nederland op het hoogste niveau spelen lijkt me ook mooi, als er maar ruimte is om te groeien als voetballer. En PSV blijft natuurlijk speciaal. Als achtjarige jongen droomde ik er al van om in dat stadion te voetballen. Wie weet komt het er ooit nog van.'
Volgende week spreken we met verdediger Jean Fritz Boom, die in Nederland het shirt heeft gedragen van VV Moordrecht, ADO Den Haag en Fortuna Sittard. Inmiddels voetbalt hij voor Ermis Aradippou uit Cyprus en het nationale team van Haïti.

Lees meer verhalen over voetballers in het buitenland: