Jeugdexponent van ADO Den Haag schittert nu in het nationale shirt van Haïti

.
.
MOORDRECHT - Jean Fritz Boom (21) uit Moordrecht voetbalde jaren in de jeugdopleiding van ADO Den Haag, maar tot een debuut in het eerste elftal kwam het niet. Na een jaar bij Fortuna Sittard voetbalt hij nu sinds de zomer bij Ermis Aradippou in de Cypriotische tweede divisie. Het avontuur heeft hem in ieder geval al wat moois opgeleverd, want afgelopen september mocht hij zijn debuut maken voor het nationale elftal van Haïti in de snikhete woestijn van Riffa. 'Als ik heel eerlijk ben, was het niet mijn beste wedstrijd. De zenuwen gierden door mijn lichaam.'
Hoe komen jonge voetballers uit onze regio in de uithoeken van Europa terecht? Hoe is het leven van een twintiger op de poolcirkel of midden op de Middellandse Zee? Waar dromen ze verder nog van in hun profcarrière? Tien weken lang geven we een kijkje in het leven van regiogenoten die over het hele continent met voetballen hun geld verdienen. In aflevering 6: Jean Fritz Boom uit Moordrecht.
De eerste jaren van zijn leven brengt Boom door in Port-Au-Prince, de hoofdstad van Haïti. Op zijn vijfde komt hij via een adoptietraject in Nederland terecht, in Moordrecht om precies te zijn. Vrijwel meteen begint hij met voetballen bij VV Moordrecht, de lokale voetbalclub.
Op 12-jarige leeftijd maakt hij de overstap naar de jeugdopleiding van ADO. Hij doorloopt de hele jeugdopleiding, komt ook tot Jong ADO, maar kiest in de zomer van 2020 voor een overstap naar Fortuna Sittard. 'Bij Fortuna had ik meer perspectief op speelminuten', legt Jean Fritz Boom uit wanneer we hem aan de telefoon spreken. 'In eerste instantie sloot ik aan bij Jong Fortuna, maar ik trainde wel mee met het eerste. Helaas werd het een kort seizoen, want door corona werd het seizoen vroegtijdig beëindigd. We hebben in dat jaar maar zes competitiewedstrijden gespeeld.'
Jean Fritz Boom in actie namens Jong ADO in de wedstrijd tegen Groene Ster
Jean Fritz Boom in actie namens Jong ADO in de wedstrijd tegen Groene Ster © Orange Pictures

Klein, maar explosief

Boom kan in het centrum van de verdediging en als rechtsback uit de voeten. Hij omschrijft zichzelf als een niet-alledaagse verdediger. Jean Fritz begint te lachen: 'De meeste verdedigers zijn groot en bonkig. Dat ben ik absoluut niet. Ik ben klein, snel en heb veel explosiviteit. En ik heb natuurlijk mijn verdedigende kwaliteiten.' Het feit dat hij niet voldoet aan het ideaalbeeld van een verdediger is volgens hem de reden dat hij geen contract kreeg bij ADO, maar helemaal bewijzen kan hij dat niet.
Na het afgebroken seizoen bij Fortuna Sittard, liggen de kansen in Nederland niet voor het oprapen. Hij gaat op proef bij FC Dordrecht, draait ook de hele voorbereiding mee, maar vlak voor de competitiestart hoort hij dat er geen contract voor hem inzit. 'Afgelopen zomer heb ik echt veel oefenwedstrijden gespeeld bij Dordt, ook nog een tegen mijn oude club Fortuna. In totaal heb ik wel vier of vijf weken meegetraind, maar aan het eind hoorde ik dat er al drie of vier rechtsbacks in de selectie zitten. Heel zuur natuurlijk, maar vanuit de club begrijp ik het wel.'

Ermis Aradippou

Zijn zaakwaarnemer is dan druk op zoek naar alternatieven. Een kennis van hem, die weer goede contacten heeft in het Cypriotische voetbal, informeert wat rond bij verschillende clubs. Ermis Aradippou, een club uit de tweede divisie, blijkt voor de eerste competitiewedstrijd nog op zoek te zijn naar een verdediger.
Buitenlandse clubs hebben een bepaalde verwachting van je omdat je uit West-Europa, en dan in het bijzonder uit Nederland, komt.
Boom zelf wilt dan het liefst ergens meteen tekenen. 'Een paar keer meetrainen vond ik prima, maar echt op proef gaan zag ik toen niet meer zitten. Ik had net de stage bij FC Dordrecht achter de rug en ik merkte aan mezelf dat zoiets echt energie vreet. Je moet je telkens weer opladen, jezelf bewijzen en als het dan niet doorgaat is het toch een teleurstelling waar je mee moet omgaan. Daar had ik toen even geen zin meer in.'

Club met ambitie

Ermis Aradippou is een gevestigde naam in het Cypriotische voetbal. Nog niet zo lang geleden kwam de club uit in de Europa League, maar inmiddels zijn ze afgegleden naar de tweede divisie. Een club met ambitie, zo legt Boom uit.
'De club sprak ook duidelijk uit dat ze wilden promoveren naar de hoogste afdeling en dat ze daar ook de middelen voor hebben. Van naam kenden ze me natuurlijk niet, want ik ben nog geen grote speler die al tientallen wedstrijden op niveau heeft gespeeld. Wel merkte ik dat ze wel een bepaalde verwachting van je hebben omdat je uit West-Europa, en dan in het bijzonder uit Nederland, komt.'
Jean Fritz Boom (links) met ploeggenoot Quinzairo Boasman bij Jong ADO
Jean Fritz Boom (links) met ploeggenoot Quinzairo Boasman bij Jong ADO © Socrates Images

Meteen voor de leeuwen gegooid

Omdat er maar weinig tijd is, pakt hij thuis snel zijn koffers en vertrekt met het vliegtuig naar Cyprus. Op zondag arriveert hij in Aradippou, een buitenwijk van de stad Larnaca. Op dinsdag traint hij voor het eerst mee met de selectie. 'Eigenlijk werd ik heel goed opgevangen door de trainer en de spelers. Van tevoren had ik helemaal geen beeld, want ik ken de Cypriotische cultuur helemaal niet. Maar iedereen was heel open en vriendelijk. Dat gaf me wel een geruststellend gevoel.'
In navolging van het bestuur, heeft ook trainer Giannis Katsaros hoge verwachtingen van Boom. In de eerste tien dagen speelt hij gelijk vijf oefenwedstrijden mee. Een pittige binnenkomer, voor iemand die een jaar wat minder heeft gespeeld. 'Ja, dat was even aanpoten', beaamt Boom. 'Inmiddels draaien we als team heel goed en staan we tweede in de competitie, een plek die recht geeft op promotie. Op dit moment moet ik wel genoegen nemen met een plek op de bank, maar ik zit dicht tegen mijn concurrent aan. Ik ben ook een van de jongste van het team, dus ik moet geduld hebben. Maar ik weet als mijn kans komt, dat ik het ook niet meer ga weggeven.'

Vol trots in het shirt van Haïti

Toch heeft het buitenlandse avontuur al wat moois opgeleverd. Eind augustus krijgt hij een officiële uitnodiging voor het nationale elftal van Haïti, het land waar hij tot zijn vijfde heeft gewoond. Boom kreeg in zijn laatste jaar bij ADO al eens een oproep voor Haïti onder 23, maar dat ging toen niet door vanwege de corona-uitbraak. Sindsdien heeft hij wel contact gehouden met de trainers van de Haïtiaanse voetbalbond.
Boom glundert als hij terugdenkt aan dat moment. 'Na een training bij Ermis zag ik dat ik vijf of zes gemiste oproepen had. Ik ben snel onder de douche gesprongen en heb daarna meteen teruggebeld. Het was bondscoach Jean-Jacques Pierre (oud-speler van FC Nantes) en hij vroeg hoe het ging en of ik al veel wedstrijden had gespeeld. Ik vertelde dat ik de hele voorbereiding had meegedraaid en veel wedstrijden in de benen had. Hij zei: We willen je graag uitnodigen voor de komende oefeninterlands tegen Bahrein en Jordanië. Hoe lijkt het je om naar het nationale team te komen? Ik wilde natuurlijk dolgraag, want dat zijn de wedstrijden waar je het voor doet als voetballer. Je voelt je natuurlijk heel trots en vereerd op zo’n moment.'
Bij de training van het nationale elftal van Haïti
Bij de training van het nationale elftal van Haïti © Jean Fritz Boom

Middenin de woestijn

Nog dezelfde avond stuurt hij een e-mail naar de club en naar zijn zaakwaarnemer, om ze op de hoogte te brengen van het geweldige nieuws. Twee dagen later zit hij in het vliegtuig naar Riffa in Bahrein, waar beide oefenwedstrijden plaats gaan vinden.
Ploeggenoten kwamen naar me toe in de kleedkamer en vertelden dan dat hun debuut in het nationale team ook niet geweldig was. Ik vertelde eerlijk dat ik best last van zenuwen had.
In de eerste wedstrijd start Boom als rechtsback in de basis. 'Als ik heel eerlijk ben, was het niet een al te best debuut. Riffa ligt midden in de woestijn en het was zo ontzettend warm, echt heel benauwd. De zenuwen gierden ook door mijn lichaam, want het ging allemaal zo snel. Binnen een paar dagen droeg ik ineens het shirt van Haïti. We verloren met 6-1 van Bahrein, maar na afloop kreeg ik gelukkig veel steun van mijn ploeggenoten. Ze kwamen naar me toe in de kleedkamer en vertelden dan dat hun debuut in het nationale team ook niet geweldig was. Ik vertelde eerlijk dat ik best last van zenuwen had. Ze begrepen het en zeiden dat ik vooral positief moest blijven.'

Goede invalbeurt

Drie dagen later staat de ontmoeting met Jordanië op het programma. Nu mag hij in de zestigste minuut zijn opwachting maken. Boom kijkt zelf terug op een goede invalbeurt.
'Ja, ik had nog bijna een assist gegeven, maar de keeper van Jordanië kon nog net redding brengen. Na de wedstrijd (2-0 winst, red.) kwamen veel teamgenoten naar me toe en complimenteerden me met mijn spel. Ik heb nog steeds veel contact met mijn ploeggenoten bij Haïti en hoop dat ik in de toekomst een vaste kracht wordt in het nationale team.'
Jean Fritz Boom (met rugnummer 84) maakt zich klaar voor een invalbeurt namens Ermis Aradippou
Jean Fritz Boom (met rugnummer 84) maakt zich klaar voor een invalbeurt namens Ermis Aradippou © Jean Fritz Boom

Leven buiten het voetbal

Op het zonovergoten Cyprus heeft Boom het naast het voetbal ook naar zijn zin. Hij woont met twee teamgenoten samen in twee appartementen, waardoor ze in totaal een hele verdieping tot hun beschikking hebben. 'We kunnen het goed met elkaar vinden', erkent Boom. 'Na de training of een wedstrijd gaan we ergens wat drinken in de stad of gewoon thuis chillen. Af en toe doen we een spelletje thuis. Ik heb het prima naar mijn zin hier.'
Wel merkt hij dat er in de Cypriotische cultuur wat meer wordt gereageerd vanuit de emotie. Vooral bij de supporters is dat duidelijk merkbaar. 'Een paar wedstrijden geleden werd er een doelpunt tegen ons onterecht goedgekeurd. Wij op het veld waren boos, maar de supporters gingen helemaal uit hun plaat. Schreeuwen, echt een orkaan van geluid. Dat is echt heel anders dan in Nederland, waar het toch wat meer ingetogen is.'

Promotie afdwingen

Boom hoopt dit seizoen met Ermis Aradippou promotie af te dwingen naar de hoogste afdeling. 'Uiteindelijk wil ik hier vaste basisspeler worden en volgend seizoen uitkomen in de Cypriotische eredivisie. En in de toekomst wil ik gewoon het maximale eruit halen. Of dat nou in Nederland is of in het buitenland, dat maakt me niet zoveel uit. Ik heb nog vele mooie jaren voor de boeg’, sluit hij lachend af.
Volgende week spreken we met vleugelaanvaller Saïd Hamulic uit Leiderdorp, die inmiddels furore maakt namens DFK Dainava in de Litouwse A Lyga.

Lees meer verhalen over voetballers in het buitenland: