Vader ADO-keeper Nikièma reist zoon achterna op Afrika Cup: 'Het is onwerkelijk'

Kilian met het shirt waar hij op 16-jarige mee debuteerde voor Burkina Faso
Kilian met het shirt waar hij op 16-jarige mee debuteerde voor Burkina Faso © Pepijn van Wezenberg
VOORSCHOTEN - 'Hallo, met Ouindinda. Kan je straks even terugbellen? Er toetert hier iemand met een vuvuzela in mijn oor.' Te midden van duizenden voetbalfans zit Ouindinda Nikièma vier uur voor de wedstrijd gespannen op zijn stoel in het Olembé Stadion. Dadelijk neemt 'zijn' Burkina Faso het in de Afrika Cup op tegen gastland Kameroen. En het meest bijzondere van alles: zijn 18-jarige zoon Kilian, doelman van Jong ADO Haag, zit op de reservebank.
Telefonisch verbinding maken met iemand die in een voetbalstadion in Kameroen zit, het is makkelijker gezegd dan gedaan. Een dag later lukt het tóch om Ouindinda Nikièma te pakken te krijgen. Na een gedenkwaardige wedstrijd, waarin hij onder andere zijn zoon heeft gezien tijdens de Afrika Cup, een tweejaarlijks toernooi waaraan de beste Afrikaanse voetballanden meedoen, is hij weer terug in zijn appartement.
De 18-jarige Kilian Nikièma debuteerde op 16-jarige leeftijd voor het nationale voetbalelftal van Burkina Faso in een wedstrijd tegen Libië. Met een Burkinese vader (Ouindinda) en Nederlandse moeder (Willemijn) heeft hij zowel voor jeugdelftallen van Oranje, als het eerste team van Burkina Faso gekeept. Kilian speelt dit seizoen zijn wedstrijden in Jong ADO Den Haag.
'Wat ik allemaal heb meegemaakt?' herhaalt Ouindinda hardop de vraag. 'Waar moet ik beginnen? Het was fantastisch. Als kleine jongen heb ik niet eens de kans gehad om te voetballen en gister zag ik vanaf de tribune hoe mijn eigen Kilian als Burkinees international het volkslied stond te zingen. Dit vergeet ik nooit meer.'

Eén van de vier

Ouindinda belt vanuit Yaoundé, de hoofdstad van Kameroen. Enkele dagen eerder is hij in zijn eentje vertrokken vanuit Voorschoten om Kilian te volgen tijdens de groepsfase van de Afrika Cup. Waar zijn vrouw en dochter voor de tv zitten gekluisterd, krijgt de Burkinees de kans om zijn zoon live te zien in het meest prestigieuze toernooi van het continent.
'Kilian is een van de vier keepers in de selectie van Burkina Faso', legt hij uit. 'Dat hij dit op zijn achttiende heeft bereikt, is onwerkelijk. In het openingsduel tegen Kameroen begon hij op de bank, maar toen ik hem vooraf zag met de andere drie doelmannen, maakte mij dat meer dan trots. Helaas heeft de organisatie het onmogelijk gemaakt om het publiek en de spelers met elkaar in contact te laten komen, dus heeft hij mij niet gezien. Maar hij weet dat ik er was en dat ik uit mijn dak ging.'

Militairen voor de wedstrijd

'Toen ik de eerste beelden van mijn man kreeg doorgestuurd, had ik er natuurlijk stiekem wel bij willen zijn', vertelt Willemijn van Helden, de moeder van Kilian. 'Alleen weet ik dat het nu niet handig en haalbaar was geweest om mee te gaan. Ouindinda reist veel voor zijn werk, dus kon dat wat makkelijker combineren met het toernooi. Maar ook voor de tv is het voor mij genieten geblazen hoor.'
Ouindinda zit tussen de fans van Kameroen
Ouindinda zit tussen de fans van Kameroen © Ouindinda Nikièma
Ondanks dat de wedstrijd pas om 17.00 uur begon, was Ouindinda al meer dan vijf uur voor de wedstrijd in het stadion. Niet alleen kregen de tienduizenden toeschouwers te zien hoe de president in een grote wagen een ereronde maakte. Ook werd er een militaire parade gehouden, waren er speeches, dansten de Kameroeners alsof hun leven er vanaf hing en trad een beroemde Afrikaanse zangeres op.

Toeterend met een vlag op een scootertje

'En ook buiten het stadion was het al vroeg een waar gekkenhuis', beschrijft Ouindinda. 'Amper nadat de zon was opgekomen, reden de eerste fans al toeterend op hun scootertjes en met vlaggen in hun hand door de straten. Wat een kabaal. Overal stonden groepen mensen in de meest bizarre outfits te dansen, terwijl weer iemand anders op een trompet stond te blazen of op zijn trommel zat mee te swingen. Die gekleurde feestmutsen, geschminkte gezichten en vrolijke mensen… Het was onbeschrijfelijk.'
'Maar dat is ook wel typerend voor Afrika', legt hij uit. 'Wanneer er daar wordt gevoetbald, vergeten de fans de ellende. De problemen in bijvoorbeeld Burkina Faso zijn legio, maar het geeft de mensen hoop als er wordt gewonnen. De financiële power is dan wel niet zo gigantisch als in Europa. De liefde voor de sport en de sociale betekenis is misschien juist wel groter.'

Blote voeten met een bal van oude kleren

'Zelf kom ik uit een boerenfamilie', vervolgt hij zijn verhaal. 'Tijd om te voetballen, hadden we überhaupt niet. Op school kon je niet spelen en eenmaal thuis moest je werken op het land. De keren dat ik als kind heb gevoetbald, waren op mijn blote voeten met een bal die we zelf hadden gemaakt van oude kleren. Zo'n mooie voetbal als waarmee Kilian nu speelt, was een zeldzaamheid.'
Voor de wedstrijd wordt er een openingsceremonie gehouden
Voor de wedstrijd wordt er een openingsceremonie gehouden © Ouindinda Nikièma
Het had weinig gescheeld of Kilian had helemaal niet in het Olembé Stadion kunnen zijn. Op trainingskamp in de Verenigde Arabische Emiraten testte de talentvolle doelman vorige week namelijk positief op corona. 'Hij had al wat last van zijn keel en toen kwam ook nog eens die positieve test. Het zat toen even niet mee', vertelt moeder Willemijn. 'Terwijl de rest van de selectie al naar Kameroen vloog, moest hij samen met twee andere spelers nog in quarantaine blijven in Abu Dhabi. Gelukkig testte hij afgelopen donderdag negatief.'

Corona in de selectie

'Als het kan bellen we even of neemt Kilian een spraakbericht op, zodat we weten hoe het met hem gaat', beschrijft ze het contact met haar zoon. 'Ook op Facebook lees ik zoveel mogelijk over de selectie. Zo zijn nu bijvoorbeeld vijf spelers en de bondscoach positief getest. Het is dus allemaal best spannend.'
Maar hoe ver in het toernooi gaat Kilian met Burkina Faso komen? Ouindinda durft het na de openingswedstrijd, waarin Kameroen met 2-1 te sterk was, niet te voorspellen. 'Laten we eerst maar eens winnen van Kaapverdië en Ethiopië. Dan zien we daarna wel verder.'

7.000 kilometer verderop

'Oh, dat moet je mij niet vragen hoor', lacht zijn vrouw ruim 7.000 kilometer verderop. 'Daar heb ik totaal geen verstand van. Ik hoop dat het team, en Kilian in het bijzonder natuurlijk, het goed doet. We volgen het hier op de voet en kunnen alleen maar hopen. En dat onze zoon nu al daar staat, is zo ontzettend bijzonder. Dan maken die resultaten ons echt niks meer uit.'