Quick Boys-invaller Levi van Duijn doet tegen VV Katwijk vader pijn: 'Hij krijgt nog wel eten hoor'

Het eerste balcontact van Levi van Duijn was tegen VV Katwijk direct raak
Het eerste balcontact van Levi van Duijn was tegen VV Katwijk direct raak © Orange Pictures
KATWIJK - 'Of ik vanavond nog wel te eten krijg als ik thuiskom? Dat moet ik even vragen hoor.' De kans bestaat dat Quick Boys-speler Levi van Duijn zaterdagavond alleen een droge boterham krijgt voorgeschoteld en vervolgens linea recta naar bed wordt gestuurd. Als invaller scoorde het 21-jarige talent het enige doelpunt in de derby. Vervelend voor VV Katwijk, maar vooral pijnlijk voor Hugo van Duijn, zijn vader die de keeperstrainer is van VV Katwijk.
'Hij krijgt heus nog wel wat te eten hoor', lacht vader Van Duijn wanneer hij na afloop zijn zoon een flinke omhelzing geeft. 'Ik doe alles voor hem.' De knuffel tussen de twee spreekt boekdelen. Op het veld is van vriendschap of familiebanden geen sprake, maar zodra scheidsrechter Sander de Brito Roque voor het eindsignaal fluit, is de rivaliteit voorbij. 'Op het veld moet je elkaar afmaken’, zegt Levi. ‘Maar daarna is het gewoon weer gezellig.'
Gezellig is het zeker aan Quick Boys-zijde na de tweede derbywinst van het seizoen. Net als in september, toen Quick Boys met 2-0 aan het langste eind trok, waren de blauw-witten ook in februari de sterkste. Een zeldzame prestatie, die na een ietwat tegenvallende eerste helft zeker niet met zekerheid kon worden voorspeld.
'Wij waren aan het begin van de wedstrijd de dominante ploeg', zegt Van Duijn, die op dat moment nog vanaf de bank toekeek. 'Kansen waren er echter niet zo veel. Na rust kwam VV Katwijk wat beter in de wedstrijd, wat ons juist weer meer ruimte gaf. Dat betaalde zich uit.'
Amper een minuut stond Levi van Duijn in het veld toen hij direct een gigantische mogelijkheid voor de bezoekers succesvol afrondde. Ravelino Junte deed in eerste instantie een poging om te scoren, maar stuitte op de doelman. In de rebound was Van Duijn er als de kippen bij, waardoor zijn inzet in het doel belandde.

Van Leeuwen: 'Twee keer in een seizoen verliezen van de aartsrivaal is extra pijnlijk'

'Het was heel lang spannend', zegt Van Duijn, wiens ploeg vlak voor tijd naliet om er 0-2 of zelfs 0-3 van te maken. 'Het voetbal was goed met een hoop passie en strijd. Dat er niet zoveel kansen waren is denk ik juist een goed teken, omdat dat laat zien dat het gewoon goed staat. Des te lekkerder is het dat ik daarom wel succesvol kon afronden.'
'Dit is extra pijnlijk', concludeert VV Katwijk-doelman Jean Paul van Leeuwen. 'Twee keer in een jaar verliezen van de aartsrivaal … We waren goed voorbereid op hun spel, maar ze voetbalden gewoon goed. Voor ons was het lastig om ons plan uit te voeren, wat ook totaal niet lukte zoals we wilden.'
Katwijk moest het na de openingstreffer over een andere boeg gooien en zocht de aanval. Onder anderen aanvoerder Robbert Susan, die na dit seizoen afscheid neemt als voetballer, schoof een linie naar voren, waardoor er ruimte kwam te liggen in de verdediging van 'de Oranjehemden'. Razendsnel kwam Quick Boys er een aantal keer uit, maar iedere keer was het Van Leeuwen die de genadeklap voorkwam.
'Voor mij is het fijn dat ik het team nog enigszins op de been kon houden', zegt hij. 'Maar aan het eind van de rit koop je daar niets voor. We staan nu gewoon met lege handen. Twee keer verliezen van de aartsrivaal komt hard binnen bij de groep. En dus is onze neuzen dezelfde kant op houden het enige wat we nog kunnen doen.'